Pagina-afbeeldingen
PDF
[ocr errors][merged small][merged small]
[ocr errors][ocr errors]

Daar is een gemeen spreekwoord , doet iemand meegen en 't meegentig maalen goed, en zo gy hem de honderste maal beledigt, zo is alles uitgewist. Het gaat hier meede, gelyk met alle oude Spreekwoorden , die op een langduurige ondervinding gegrond zyn, dog daarom is het geen onfeilbaare waarheid, die altyd doorgaat, maar in 't gemeen genomen , gaat het zo in de waereld, want zo dra men zig verbeeld, eenige belediging van iemand die men verplicht is, ontfangen te hebben , of men verbeeld zig van alle dankbaarheid ontslagen te zyn: Een gedachte die zeer onrechtmatig is, want de dankbaarheid, moet met de de weldaad overeenstemmen, dierhalven zo lang de weldaad in weezen blyft, moet de dankbaarheid meede leevendig blyven. Daar is maar een zaak, die ons van de dankbaarheid ontslaat. By voorbeeld Leonard leent aan Thomas eenig geld, om hem in de uiterste nood bytestaan, van te vooren weetende, dat Thomas zal hy gered worden , dit geld in geen Jaar hem weder ken geeven: Nu doet Leonard hem dit geld den anderen dag betaalen, waar door hy Thomas op nieuw in het zelve ongeluk stort; dus is 7 bomas hem geen dankbaarheid schuldig, dewyl hy geen nut van # - WCI

weldaad geniet. Dog de vraag is; Indien Thomas veele weldaaden van Leonard, ontfangen had , en Leonard , naderhand de Vrouw van Thomas onteerde, of hy dan nog dankbaarheid zou moeten bewyzen, aan iemand die hem zo gevoelig beledigt heeft? Ik andwoord, dewyl de genoote weldaaden in weezen blyven, zo mag de dankbaarheid niet uitgewischt worden , en schoon Thomas recht heeft om herstelling van zyn geschonde eer te vorderen , zo moet hy zulks nogtans op zodanig een edelmoedige wyze doen, dat de dankbaarheid in zyn handel doorstraald; betoonende , dat hy alleen uit een grond-beginzel van plicht, vergoeding van zyn eer zoekt te verkrygen. Ik beken, dat het een zeer teeder punt is, en een zwaare proef, om in zodanig een geval niet tegens de dankbaarheid te zondigen. Dog het is niet nodig dat de belediging zo ver gaat, om iemand ondankbaar te maaken; want het gaat met de dankbaarheid, gelyk met de Vriendschap, daar veel van gesproken, dog die weinig gevonden word , maar om die reeden, straald dezelve met zo veel te meerder luyster, wanneer men een voorbeeld ziet van iemand, die zo op de dankbaarheid gesteld is, dat niets gevonden word, bequaam dezelve uittewissen. Nogtans hebben wy hier een doorlugtig bewys van, in onze dagen, dien het my luit aan den Leezer meede te deelen, om daar uit te konnen zien, dat de deugd van waare dankbaarheid, hoewel zeer zeldzaam , nog niet geheel is uitgeblust, op wat voor een scherpe proef,

proef, dezelve ook gesteld is. Een Engels Edelman, die wy Anthonio zullen noemen, begaf zig naar Vrankryk en vervolgens naar Italien, begerig zynde om die vermaarde landen te zien: In Italien gekomen zynde, wierd hy op een tyd dat hy met zyn knegt alleen was ; door eenige ballingen op den weg aangetast, die niet alleen, gelyk de Rovers in Engeland, de gewoonte hebben , om iemand van zyn geld en goederen te berooven, maar die de Menschen met een vermoorden , (welk lot hem zeekerlyk meede te beurt zoude gevallen zyn) dewyl zyn knegt reets een doodelyke wonde ontfangen had, indien een ander ## Heer, die wy Polidoor zullen noemen, niet by geval te paart was komen aenryden, en dit ongelyke gevegt ziende, zig onder verder beraad in het zelve gevaar begaf om Anthonio by te staan: Ook gedroeg Polidoor zig zo dapper en stoutmoedig, dat hy twee van deeze ballingen versloeg, en de twee anderen met behulp van Anthonio op de vlugt dreef. Anthonio had in dit gevegt maar een ligte wonde ontfangen, maar Polidoor , had zyn regter oog verlooren, dat zeer sterk bloede en hem groote pyn veroorzaakte. Zodra zy. van deeze Schelmen ontslagen waren, # elkanderen, en Anthonie bedankte zyn verlofser, met de teederste uitdrukkingen voor zyne bystand, zweerende zulks te zullen vergelden, zodra hy daar toe gelegendheid kon bekomen, waar op zy elkander een eeuwige Vriendschap zwoeren. Naar die tyd, verlieten die vrienden elkander In OOlt nooit, maar volbragten hunne Reys tezamen. Doen zy in Engeland weder gekeerd waren, vond Anthonio , dat zyn Vader gestorven was, die hem omtrend 4.oooo Liv. Sterl. had nagelaten. Eenige maanden na haar te huys komst, stierf de Vader van Polidoor ook, die zig vereelde nog grooter Schatten te zullen erven, om dat zyn Vader in zyn leeven, zeer groots geleeft had; dog dit viel geheel anders uit, want hy bevond, dat zyn Vader veele schulden en zyn landgoederen voor omtrend 2.oooo Liv. Sterl. verpand had, dat Polidoor, in groote verlegentheid bragt. Anthonio dit hoorende, vertrooste zyn vriend, zo veel doenlyk was, hem zweerende om nooit te zullen trouwen, en hem erfgenaam van alle zyne goederente zullen laaten, en dat hy hem nu aanstonds bewyzen van dankbaarheid zoude geeven: Ten dien einde, betaalde hyaanstonds de Schulden van Polidoors vader, als meede 2oooo Liv. Sterl. daar de landgoederen meede belast waaren, geevende de quitantien van alles, die op de naam van Polidoor gesteld waren aan hem over. Polidoor, eenige tyd hier na, zyn Vriend Anthonio op zyn landhuys komende bezoeken, gelyk zy gewoon waren, vond aldaar een Jonge suffrouw, die wy Julia zullen noemen , Zynde een volle nicht van Anthonio, dog die niet zeer ryk was, maar die integendeel veel deugd en bevalligheid bezat. Polidoor toonende veel vermaak in het gezelschap van deeze Maagd te vinden, deedt zyn vriend Anthonio gelooven, dat # gedagten maakte, om zig met dit beminnelyke beeld, door den trouw te

« VorigeDoorgaan »