Pagina-afbeeldingen
PDF
ePub
[ocr errors][merged small]

fuit.hinc ipfc libro VI. Epist.vltima ad Maxima Africanum ita scribit. Re&fecifti quod gladiatorum munus Veronenfibus noftris promififti,

à quibus olim amaris , fufpiceris , ornaris. Plinium autem, Veronenfem fuiffe , ipfemet scribit in præfatio. nc historiæ naturalis ad Ticum Cæsarem Vespafianum, in qua

Catullum conterraneum suum vo. cat. Si enim & ipse Nouocomensis fuisset, non re&è conterraneum dixisset. eft enina Verona Cenomanoră vrbs,vel potius Venetorum, Nouocomum verò Insubrum. hæc, in decima regione Italiæ,illa in xi. quæ regiones & terræ di. uerfæ funt. Adde quòd hoc per manus à maioribus traditum, semper ita creditum est.Franciscus enim Petrarcha, Pius II. Papa & plerique alii, Pliniuna biftoriæ naturalis scriptorem, Veronensem vocauerunt. Quòd fi Veronenfis non fuit (vt quidam affirmant) cur antiquissimum hoc adhuc cxtat Veronx 'marmorei frufti epitaphium à Plinio parentibus fuis & forori fa&um, quod inter rudera o&uaginta annis antea in agro Veros nenG inuentum eft?

C. P-INIV.

NDV

AVG.

-RCIVIAE-
-CELLAE-

RI

ERI PATRI-
-MAE, MATRI-
-MARCELLAE

T.E.I

15 Non ab re autem fuit, hoc loco vbi occafio refe obtulit , Plinium Veronensem afferere , quòd com vt de Homero dicitur , nonnullæ aliæ vrbes fibi vendicare conatæ sunt : cùm vt rei veritas intelligatur , cum quòd patriæ meæ hac in re non fuffragari, hoc potiffimùm loco nefas effe duxi. d inftitutum autem noftrum reuertamur. Hoc ipfo anno in Kal. Nouembris Plinio & Tertullo, consules fuffe&os fuiffe lulium Ferocem, & Acutium Neruam ipse indicare videtur libro 11. epistolis ad O&auium & Arrianum,quos consules de fignatos poft Cornutum Tertullum

Subiicit.

[ocr errors]
[ocr errors]

IN PLINII SECVNDI

EPISTOLAS.

PRA E F A TIO H. STEP HÀ NI. In qua vtiliórne an iucundior earum fic lectio, differit:& de quibusdam

quæ in eà obseruanda

sunt,admonet. LINII Secundi epistolas quo se pius lego , eo magis illas à plerisq; iam rarò legi miror : mulio etiam magis , à nonnullis ne legi quidem

omnino. Neque vero de iis tantùm loqoor qui multos scriptores no aspernantur fo. lùm sed etiã auerfantur,atq;adeo le&ione illorü fibi interdicunt,non alia de caufa quàm quòd ve. fentur ne suum Ciceronianum ftylum aliqua sermonis non fatis Ciceroniani cotagione inficiant: fed de aliis etiã nonnullis,qui quanuis illo superAtitiofæ Latinitatis morbo non laborent , quordā tamen è Scriptoribus seculo Ciceronis posterioribus le&ione sua non dignantur. Quid ergo habene iltæ Plinii epistolz propter quod tam dignæ fint quæ legantur? excipiet' fortaffe vet horum vel illorum aliquis. Ego verò, illas aliquid habere propter quod legi mereantur , non respondebo, fed habere omnia quæ nos ad epistolarum aut Latinarum aut Græcarum lectionem inuitare & pofsint & debeant. Nam fiue vtilitatem,fiue dele&ationem , fiue etiam vtrunque in istarum le&ione fibi quis proponat , eum quod abundè fuo desiderio satisfaciat inuenturum er se dico.

Vt enim de veilicate prius verba faciam, nulJas se tam varia do&rina refertas legiffe epistolas, non fine magna admiratione fatebitur, li quã decet attentionem, quódque decet iudicium leđioni earum adhibuerit. Eorúmne studiosus eft quæ ad politica siue ad politicen pertinent?Multa certè in epiftolis Ciceronianis (de iis tantùm loquor quæ ad multosè familiaribus scriptæ sunt)eò pertinentia inuenire potuit: fed no pauciora in hisce Plinianis inuenturus eft. quanuis ipse Plinius longè alium effe rerum Romanarum statum , quantum ad earum adminiftratio. nem attinet, fateatur, in ea pistola

quæ

libri tertii vigefima est. Hæc enim verba eam claudunt. Hæc tibi fcripfi, primùm vt aliquid noui scriberem, deinde vt nonnunquam de republ

. loquerer. cuius materia nobis quanto rarior quàm veteribus occae frotanto minus omittenda eft. Et hercule quousque illa vulgaria? Eho quid agis? ecquid como modè vales ? Habeant noftræ quoque literæ aliquid non humile , nec fordidum , nec priuatis re. bus inclufum. Et ne quis obiiceret , Quid tandem de republ. loqueris,cuius vix iam vlla vmbra fupereft ? fubiungit , Sunt quidem cun&ta fub vnius arbitrio , qui pro vtilitate communi folus omnium suras laborésque suscepit : quidam tamen falubri temperamento ad nos quoque , velut rini ex illo benignißimo fonte decurrunt : quos co haurire ipfi o abfentibus amicis quafi miniftrare epiftolis poffumus. Quanuis (inquam) & hîc & alibi ctiam

« VorigeDoorgaan »