Pagina-afbeeldingen
PDF
ePub

pertinent , omittenda (vt opinor) non fuerit ilja libri secundi epistola qua villam suam , quæ

Laurentinum fiue Laurens vocabatur,tam accu* rata támque exa&a ecphrafi nobis describit, vt

depingere potius vidcatur. Sed quare ad economicen fiue rufticam fiue rusticanam illa quoque descriptio facere dicenda eft? Quoniam in ca quoque ftru&ura multa eius prouidentiæ quæ bonum patrem familiâs decet exempla obseruari possunt.

Neque tamen omnia quæ fuum le&orem hæ docere epistolæ poffunt, ad illa posse reduci capita dixerim. Eas enim fumant in manus aulici, aliquid quod ad fciétiam aulicam pertineat (neque enim aulicos effe duntaxat empiricos debere existimo)ex earum le&ione reportabunt. Ibi enim crebram alicuius è Cæsaribus (præsertimque alterutrius è duobus) mentionem inuenient: multa de illis, nonnulla etiam de illorum aulicis referentem Plinium audient. vt omittam librum carum decimum,cui insertæ funt quas ipfe etiam Traianus de variis rebus ad illum scripsit. At que vt miffos faciam aulicos , alios item quibus aliud est vitæ genus,aut etiam alia sunt vitæ genera,à le&ione quorundam locorum huius voluminis(quod in decem libros divisum est) prudentiores disceffuros spero. Verùm vt ab iis quæ ad vitam inftituendam fpe&ant (quæ certè ad vnum è tribus illis primis capitibus, nimirum ad ethicen referenda funt] ad alia ctiam veniam de quibus agitur in hifce epistolis: cam varium propemodum illarum esse argumentum , qudo satè se extendit philologia , dicere non dubi. tauerim. Romanas quidem certè ad res quod are tinet; non tantùm quæ tunc tempora , qui mores effent,indicari , sed superiorum quoque mentionem ab eo fieri locis aliquot , atque disciplinam maiorum , aut saltem auorum commemorari vie demus:quorum vnus est in epistola libri tertii vi. gefima.

AD DE LECTATIONEM ab ytilitate träfiens (nam & eos qui hanc etiam in hisce epiftolis quærent, quod desiderio suo satisfaciat in. uenturos effe dixi hoc fateor,non cám multa esse quz dele Aare quàm quæ prodeffe possint : fed effe tamen multa dico. variis enim in locis iocas tur, & quidem festiuè. Ex iis eft hic initio e. pistolæ xxi. libri 1, Vi animi tui iudicio,fic oculorum plurimum tribuo : non quia multum (ne tibi place as , sed quia tantum quantum ego, Sapis. quanquam quoque multum eft. Quibus fubiungit, Omißis iocis , credo decentes effe feruose &c.quæ valde pauca sunt. breuissima enim cst epistola. Epistolam autem totam iocosam habemus eam quæ est libri o&taui feptima : cuius hoc cst initium, Neque vt magiftro magifter, neque ve difcipulo difcipulus(fic enim fcribis, fed vt difcio pulo magister, (nam tugmagifter, ego contra: atque adeo tu in fcholam reuocas , ego adhuc Saturnalia extendo) librum mififti. Et poftquam dixit se boc ipso hyperbatu quo fit vlus , probasse fatis, cum effe qui non modò magister eius, fed ne discipulus quidem debeat dici, addit , se tamen fumpturum personam magistri exerámque(inquit) in librum tuum ius quod mihi dedisti berius quo nihil ex meis interim missurus sum tibi, in quo ie vlcifcaris. Quibus verbis illa epistola clauditur. Atquc his omittendum non eft prin

**. iiij.

boc

, eolis

cipium illud epistolæ trigesimætertiæ libri sextis vbi Maronis versum ad rem de qua di&urus est: pulchrè accommodat , Tollite cun&ta(inquit) ceprésque auferte labores. Seu fcribus aliquid, feu leo gistolli

, auferri iube, & accipe orationem meam, vi illa arma diuina. Num fuperbius potui?reuera vt in. ter meas pulchram.nam mihi fatis eft certare mecă. Nec minus fiue festiuè fiue facerè ad sermonem fuum decorquet Homericos versus , initio epifolæ septimæ , libri primi : primùm quideni hunc, Two integr reilu idunt natip, iTregu daite

Yes. poftea verò iftum,

Η* και κυανέησιν εα' οφρύσινεύσι Κρονίων. Festiua eft illa etiam epiftola,vel potius festiuum eft illud epistolium, librinoni , cuius initium eft.

Quid agis? Multarum quidem certè claufula salrem facetum aliquid habent, & quod dele&are possit. Talis est hæc epistolæ vndecimæ libri quarti, Denique quicquid voles, dūmodo non minus Jonga epiftola nunties:ego non paginas tantum , sed etiam versus Syllabásque numeralo.Jā verò & quædan feftiua di&a, interdum aliena , nonnunquam fua,.commemorat. Tale est quod legimus pag. XX1X.Dixit aliquando mihi Regulus fimul ad

effemus, T u omnia quæ sunt in caufa pulas exequenda:ego iugulum ftatim videohunc premo.(premit fa. ne quod eligit,fed in eligendo frequenter eirar) Respondi poffe fieri vt genu effet, aut tibia,aut talus, že Bielle iugulõputaret. At ego inquam) qui iugulum perfpicere non pofl.&c.

Quid? nullúmne corum quæ acutè & argate ab illo di&a funt,cxemplum proponam? Arqui

ne talium quidem exempla mihi memoria denegat. Sed primum inter hæc tenere locum videtur quod in extrema pagina cccxxi legitur, nihil peccat, nisi quod nihil peccat. quo tamen modo lu. fiffe ante eum nonnullos haud ignoro. Nec verò nihilarguti (meo quidem iudicio) habent ista verba quæ funt clausula cuiusdam loci quem paulo ante attuli ex epiftola xxxIII, libri vi, nam mihi fatis eft certare mec. proximè autē præcedunt hæcgresit inter me as pulchram: loquis tur autem de quadam sua oracione. Sed quum duæ fint huius ipsile&iones (vt obiter de hoc quoque monearr lista, w accipe orationem meam, vt illi arma diuire, Num fuperbius potui? reuera Vi inter me xs,puichiam, necnon hæc, la accipe orationem meam,aut illa arma diuinam. Sin id superbius pofui,reuera. interim pulchram. quum inquam duæ istæ loci huius le&iones inueniantur, pofteriorem altefi præfero.

QVODS: & de artificio quod his subest epistolis liue hoc ad vtilitatem , siue ad dele&ationem,siue porius ad vtrunque pertinet, dicendum mibi aliquid elt; ne in hac quidem parte cum Cicerone inferiorem camperiemus. Nam qua perit (vt primum de hac epistolarum genere loquar) ita petit denegari nullo modo possint. Cuius rei exemplum habemus in ista clausula illius quæ nona eft libri secundi, Te quor que obfecro ut aliquam meris mei partem suscipere tanti putes, Reddam vicem, fi repofces i reddam & fi non repofces. Diligu, zleris, frequentari' erstende modo velle te, ne deerunt qui quod : Selis cupiant. Vt autem hu? Anem,ica principium pariter & finem alîus cundam coliderandum prepono : quæ non longo eam fequitur interuallo: Hocigicur est principium , Et tu occasiones obligandi me auidißimè ample&teris , & ego nemini lie bentius debeo. Duabus ergo de caufis à te potißimum petere constitui quod impetratum maximè cuo pio.Hic autem est finis,Extenderem preces, nisi eu turogari diu nolles, & ego tota hac epistola fecisem. Rogat enim & quidem efficacißimè, qui reddit caufas rogandi. Dignus autem fuit cui nihil petenti negaretur , quum ad aliorum ipse petitiones tam promptum fe oftendat. Atque huius tam promptæ & tam ad obsequium paratæ voluntatis exemplum extat in principio epistolæ 18.libri se. cundi, Quid mihi à te iucundius potuit iniungi quàm ut præceptorem fratris tui liberu quarerem? Verùm à petitione ad commendationem vt veniam (quum commendatitiæ epistolæ species fint earum quæ pecitoriæ appellantur:atque adeo illa epistola ex qua duo pofteriora exempla iam attuli, fit commendatia, quid ad illam addi potest artem qua in commendandis suis amicis v. cicur? quid ad gratiam adiici quam commendationibus suis adhibet? & (quod potissimum est, quæ Suadela maior persuadendi artifex effe vnquam potuit quàm illa est quam apud eum audimus? Atque vt ne hîc quidem fine exemplo, vel pocius fine exemplis, loquar , legimus in principio cuiusdam quæ cft pag. i XXIIIT, Quod ipse amicis tuus obtuliffem, si mihi eadem materia suppeteret, id nunc iure videor à te meus petio turus. Alter autem locus quem in exempluma afferam 7duobus enim contenus ero) Ciceronianum quiddam habet, id eft , Ciceronianam quandam formulam , vt ita loquar. ita c.

« VorigeDoorgaan »