Pagina-afbeeldingen
PDF
ePub

Latinitas admittat,alij viderint. Suspe&um quidem certè hoc loco illud cuipiam verbum eile, aon mirabor.

At verò alia nonnulla quæ à me prætermittuntur, eiusmodi sunt vt mira tantùm fortaffe non etiam fufpe&a tibi esse debeant. Ad illa autem quod attinet quæ suspe&a etiam fore videbantur, vbi alia le&io fe obtulit quæ omni su. fpicione vacaret , & à sententia loci minimè a. liena eflet, meis vt hanc in textu, illam in margine ponerent mandaui. Quod fi non vbique, ac certè plerisque in locis præftiterunt : è quibus est hic,in epiftola decimatertia libri secundi, quid enim aut illo fidelius amico , aut sodale iucundius? mira in sermone , mira ctiam in ore ipso vultúque fuauit as. Ad boc ingenium excelfum, fibtile, dulce, facile erudi turn in caufis agendis. Hic enim quædam exemplaria non ingenium excelfum, sed ingenium excuj]um,habent:atque hanc le&ionem probat Catanæus(alterius alioqui mentionem facies) & excufum exponit elaboratum : (quanuis elaboratum ingenium magis etiam quàm excuffum mirari quis possit)addit verò illi exa&tum. Quin etiã vtens paulo antè hoc ipfo adie&tiuo, tanquam eo de

quo minimè dubitari poflet, dixerat , Et fane funt Hispani ingenio excuffo.Ego tamen, li Excursum in textu ponendum existimarem, aliter exponendum cenferem. VnVm fupereft, le&or , de

quo

admonitum effe te,antequam hafce Plinij epiftolas in manus lumas,non parum tibi elt profuturum,præsertim G priore edicione mea viaris. Quidnam illud eft? Non eam semper lectionem quæ in pro fit textur vt vulgò appellamus) ea quam habetmir.

[ocr errors]

go effe potiorem: ideóque dele&um effe adhibendum.quod vt fiat , ludicium adhibeas nedela fe eft. Exemplum est pag. vill, vbi legimus, Mirum est ut animus à cogitatione moréque corporis exc tetur. Hîc enim margini adscriptum est agitatione,at in textu est, à cogitatione. Ac quãuis non dubitem quin le&io illa huic longè fit anteferenda,plures tame editiones(ex quibus est Aldina ) illam quam non probo le&ionem nobis exhibent. quineciam quoddam manuscriptum exemplar, quod confului dum hæc fcriberem , illam exhibere comperi. Et quod ad editiones illas attinet, ficut Aldi ita etiam Cratandri edicio, quæ prodiit anno M.D. XXVI,necnon aliquot aliæ habent à cogitatione : at Badiana , cui inserti funt commentarii, cogitatione , fine præpofitione: quam is etiam qui illorum autor eft , non agnofcit.In edicione autem bæredum Cracandri , quae prodiit anno M.D.XLII, est illa quam meliorem iudico le&io (& quidem præfixo pronomine hac ) quum alioqui minor adhibita fuisse videatur isti editioni diligentia , & fæpe mendosi in ea fint loci, qui in alcera illa non item. Verùm vt ad alia exempla veniam,pag. 1x, le&ionem marginis sequi potius debemus, fi quod Latinitati magis vfitatum est sequendum putemus. At pag.xi,eft quidem æquè Latina vox vtraque, sed quæ margini ad scripta , magis cum ea re de qua agitur conuenit. Quædam sunt denique le&iones margini adfcriptæ , quibus plenior subest sententia : imò quibus folis fortaffe plena subesse dici possit, quum illæ quæ funt in texta, minimè plenam sed imperfectam habere fententiam dicendz fint. Iarum è numero eft quædam in Page

*** jij

negyrico, pag. XLIII, Quanto nunc tutior,quanto ficurior eadem domus,poftquam eius non crudelitatis fed amoris excubiis,non folitudine & c'austris defenditur? Hæc enim le&io non plenam fed imperfe&am sententiam nobis dat: quum vt crudelitatis excubiis opponuntur amoris excubiæ , non item solitudini & claustris aliquid opponatur. at in le&inne quæ margini eft adscripta, illud aizí de Toy habemus.ita enim legitur, Quanto nunc t.q.fe.d.p. eius non ry.fed am. exc.non folitudine e claustris, Sed ciuium celebritate defenditur?Verùm de le&tio. nibus margini adscriptis , quæ meliores sunt iis quas habet textus, lai atenus hæc enim ad redde. dum te cautum satis esse poffe existimo Interdum verò ex diuersa lectione aliquid tantùm fumere necesse est:vt pag. 213 , in principio epiftolæ 29, libri 6. Auidius Qureius , qui me vnicè dilexit , & cui non minimum gaudeo. Hîc enim margini adscriptum eft,quo non minus gaudeo. Quam le&ionem fi totam non fumamus , saltem voculam quo ex ea sumere & in locum voculæ cui substituere neceffe videtur.

Alioqui certè le&iones in contextum recepta plerunque funt meliores iis quæ margini adscriptæ fuerunt, quarum nonnullæ ex scholiis irre. pofle videri poffunt.vtpag. XLVIII, non datur, pro negatur. Sic pag. C LXXXIII, hæc duo verba margini adscripta , inoffensa valetudine , ab ali. quo profe&a videri poffunt qui exponere voluerit quod eft in textu vocabulum. Sic suprà monui (quum exempla quædam afferrem é meio hew quibus breuitatis gratia vtitur Plinius ) non effe abfimile vero verbum tra&taui ex scholio thanafie. Quædam etiam le&iones ex iis quas margo habet, credi poffunt autén Traege drop gréWS, aut ex eo quòd non potuerit legi aliquod veteris exemplaris vocabulum, efle profeä. vt epistola decima sera libri sexti, pro his, Retina claßiary imminenti perruc!o exterriti , in margine legitur, retinere amici. Vbi ex Retina fi&um Re-i tinere videri poteft ab iis qui vel retinere pro Retie namalè legerunt, vel hoc Retina mendofum pu. tantes, retinere in eius locum fubftituerunt. Hoc quidem certè constat, in nonnullis ignorationem alicuius vocabuli,aut cuiuspiam generis loquendi perspici. Cuius rei exemplum habemus pag. 1 XXI X. quum enim ibi legitur in textu, medium tempus distentum impeditumque qu a officiis maximis,qua amicitia principum , egiffe pernofeitur. Quum,inquam,ita legatur in textu, alia ledio irreplit quam pro gua. ex ignorato illo particulz quayfu. Alioqui si in priore loco fubftituefetur quam pro qua, idem & in posteriore faciendum esset.Alicibi vocem magis frequentem magisque notam loco eius quæ rarior eft habet le&io margini adscripta,vt in Panegyr. pag. 111, obferuabatur pro obuersabatur, quod legitur in tex. la legique omnino debet. Ne hoc quidem diffimulabo,quafdam elle margini adscriptas le&iones, cum quibus non fatis cohæret quod sequitur in textu.vi epistola 20,libritertii, quum in testu lega:ur, Excefferamus jane manifestis illis apertifque fuffragiis licentian cincionum, margini adscri. ptum est,excefferamus fanè modum,&c.quæ cohærere non poffunt cum iis quæ fequuntur, nisi aliquid ad ea conne&tenda addatur.

Ad Græcas autem voces quod attinet , hisce epiftolis insertas , de iis quoque dissentiunt ing

[ocr errors]

terdum exemplaria": atque interdum le&iones eorum diuerfæ , funt eiusmodi vt vtram eligas vix facilè ftatuere possis. Exemplum habes in hoc loco epiftolæ septimæ libri tertii, EratouéHochos vsque ad emacitatis reprehenfionem. Nã hîc adscriptum est margini & xgyvóminos: quod non minus habere locum poteft. pariter enim furit' emaces qui res pulchras, & qui res nouas,qualescunque sintamant. Dicuntur autem qui sunt rerum nouarum cupidi, etiam Praósgyror, & qui. dem frequentius quantum mensinisse possum) quàm xayvácia or Emacitas quidem certè excuLanda magis eft in eo qui fit Qenóxenos, quàm in €o qui φιλόκg/νος , feu καινόφιλος; quoniam ille magis ducitur iudicio quàm hic. Illius autem prioris vocabuli contrariura legitur in epistola terria libri secundi, donóranov. verùm puto αφιλόκαλον ibi Ionare non tam inelegans & rude, quàm alienum ab homine honestatis vel rerum honeftarum ftudiofo : ficut me in Thesauro meo exposuisse arbitror. Affertur autem ad illum Plinii locum & alia le&io, enees xador, quæ non aliena ab illius loci sententia eft. Atque ex jis locis in quibus vtraque le&io æquè poteft ferri, est quidam & in epistola tertia libri secundi, in fine. nam ibi non folùm ułgaroowróratos: fed etiam aanrmocoavó tetos potest legi. At vero in epiftola quinta libri primi haud itidem dixés rim,non minus au Jaipe tor , quod eft in margine, quàm orus Hee Jaspetov, quod eft in contextu , posle jegi: sed contrà planè alienam ab hoc loco lignificationem habere av goespetov. At fi margini adScriprum fuiflet dira ta ränay sou ( quod etiam affertur ex ponnullis exemplaribus, locum & kage

« VorigeDoorgaan »