Pagina-afbeeldingen
PDF
ePub

ris amicitiæ noftrz diuturnitas fpondet : ego ne illud quidem admoneo , quod admonere dederem , nifi te scirem sponte fa&urum ve dignitate à me data, quàm modestisfimè , [ved me data]vtare. Nam solicitius custodiendus eft honor,in quo etiam beneficium amici tuendum eft. Vale.

Argumentum. Confulit Tacitum per hanc epistolam an magis probet dicendi gcnus amplum & copiofum , in que profecto vis magna est : an breuius & circumscriprius , quod placere cuidam ex difputatione nar. rat,fibi verò nequaquam. Est autem epistola lonfima & magna frugis. hoc enim in fe habent Se. cundi littera, vi longiores,fint fru&tuofiores:breniores, gratiofiores.

C. PLIN. COR. TACI

[merged small][ocr errors][merged small]

FRequens mihi disputatio eft cum quodam

dodo homine & perito,cuinihilaqué in caufis agendis vt breuitas placet: quam ego custodiendam effe confiteor, fi causa permittat, alioqui præuaricatio eft tranfire dicenda: præuaricacio eriam , çurfim & breuiter attingere quæ fint inculcanda, infigenda, repetenda.

nam plea risque longiore" tra&u vis quædam & pondus iradatu accedit. Vtque corpori ferrum, fic oratio ani·mo dos i&u magis quàm mora imprimitur.Hic ille mecum autoritatibus agit, ac mihi ex Græcis orationes Lyfiæ oftentat, cx noftris, Grace chorum Caronísquc,quorum fanè plurimą funt

circumcisa & breues:ego Lysia Demosthenem, Abschinem, Hyperidem, multófque præterea Gracchis,& Catoni,Pollionem, Cæsarem,Czfium;in primis Marcum Tullium oppono,cuius oracio optima fertur effe quæ maxima. Et hercole,vt aliæ bonæ res,ita bonus liber melior eft quisque quo maior. Vides vt ftatuas, ligna,piduras, hominum denique, multorúmque animalium formas,arborum etiam, fi modò fint de coræ , nihil magis quàro amplitudo commen. det: idena orationibus euenit : quinetiam voluminibus ipfis autoritatem quandam & pulo chritudinem adiicit magnitudo. Hæc ille, mulráque alia quæ à me in candem fententiam rolent dici , vt eft in disputando incomprehena fibilis & lubricus,ita cludit vt contendat hos ipsos quorum orationibus nitar, pauciora dixife se quam ediderint:ego contrà puto. Teftes fune multæ mulcorum orationes , & Ciceronis pro Murena, pro Varero: in quibus breuis & nuda quasi subscriptio quorundam criminum solis tie tulis indicatur. Ex his apparet , illum pern, ulta dixiffe,quum ederet,omiliffe. Idem pro Cluen: tio ait se totam caufam veteri instituto solùm perorasse,& pro Cornelio quadriduo egifile: ne dubitare possimus quæ per plures dies, vt ne

ceffe erat,latius * dixerit , poftea recisi ac purdixerats

gata in vnum librum , grandem quidem , vnum a&io non bo tamen,coar&affe. At aliud eft a&io bona, aliud na quæ fit

oratio. Scio nonnullis ita videri, sed ego (ferli. nó poffe au. ran fallar)perfuafum habeo, posse fieri ve fit *acem bonam &io bona quæ non fit bona oratio. eft enim oraalle néocle cio a&ionis exemplar , & quafi orgé tutor. Ideo Bona oratio. in optima que que mille figuras extemporales

bona orario:

[merged small][ocr errors][ocr errors]

inuenimussin his etiam,quas tantum editas scimus,vt in Verrem, Artificem , quemnam? reétè admones , Polycletum effe dicebant. Sequitur ergo vt a&io Gt absolutissima , qua maximè o.' sationis fimilitudinem exprefferit, fimodò iukum & debitum tempus accipiat:quod fi negesar,nulla orationis , maxima iudicis culpa eft. Adsunt huic opinioni meæ leges, quæ longissie ma tempora largiuntur , nec breuitatem dicenzibus, sed copia, hoc eft diligentia, fuadét: quara præftare nisi in angustissimis caufis non poteft brevitas. Adiiciam quod me docuit vfus,magi. der egregius, frequenter egi,frequenter iudicauizfrequenter in conGlio fui aliud alios mouet: ac plerunque paruæ res * maximas trahunt. va- maximè trai sia sunt hominum iudicia,varie voluptates: in kmatan de qui eandem caufam fimul audierunt , sæpe diuerfum,interdum idem, fed ex diuerfis animi motibus fentiunt. Præterea fuæ quisque inuentjoni fauet , & quafi fortissimum comple&itury quum ab alio di&um eft quod ipse præuidit. O. mnibus ergo dandum eft aliquid quod teneante quod agnoseant. Dixit aliquando mshi Regufus , quum fimul adeffemus, Tu omnia quæ sunt in causa putas exequenda : ego iugulum ftatim video ,hune premo (premit fanè quod elegit, fed in eligendo frequenter errat.)Refpódi, pofse fieri ve genu esset aur tibia aut talus, * vbi ille vbiing.12. iugulum putarer. At ego (inquam, qui iugulum. perfpicere non poffum,omnia pertento , omnia experior , Troste denique aíùov nov. Vtque in *agricultura non vincas tantùm ,, verumetiam

cultura aggi arbusta:nec arbusta cãtùm, verumetiam campos wuro & excrcco: vtque in ipfis campis non fax

aut filigincm folam,scd ordeum, fabam,cætera. plurima que legumina sero : sic in a&ione *plura quafi

Semina latius fpargo , vt quæ prouenerint colli. gam. Neque enim minus inperspicua , incerta Faliaciáque funt iudicum ingenia,quàm tempcftatum terrarúmque. Nec me præterit fummum oratorem Periclem sic à comico Eupolide laudari,

--wed's

εδέναω τούτο τάχ' και Παθω τις επικράθητο τοϊσι χείλεσιν. Ούτως έκέλει και μόνος το ρητόρων,

Το κένδον εγκατέλιπε τοίς ακροωθώοις.

Verùm huic ip& Pericli necilla mitanec illud breu.veloce

exńad *breuitate,vel velocitate, vel vtraque(differunt enim) fine facultate summa contigiffet.nā dele&are, persuadere,copiam dicendi fpatiumque

desiderant:relinquere verò aculcum in audientium animis is demum poreft qui non pungit, sed infigit. Adde quæ æquè de eodem Pericle comicus alter,

H" απ7 έβρονταιξεκύχα τίω Ελλαδα. Non enim amputata oratio & abscista, fed lata, & magnifica,& excelsa tonat, fulgurat , omnia

denique percurbat ac miscet. Oprimus tamen pon magis modus eit:quis negat? fed*non minus non ser. feruat modú wat modum qui infra rem quàm qui supra: qui

adftri&ius quàm qui effufius dicit. Itaque quod audis frequenter , vt illud immodicè & redundanter,ita hoc iciunè & infirmè. Alius*excellif. se materiam , alius dicitur non implelle : æque vterque, sed ille imbecillitate, hic viribus peccat.quod certè etli non limatioris, maioris camé ingenii*indicium eft.Nec verò quum hæc dico, illum Homericum ve Egezañ probo,fed hunc, Kaj ime ylpádzany econóta xduretan non quia non & ille mihi validiflimè placeat, novese peluchyce'usina nogéws. Si tamen detur e. le&io , illam orationem limilem niuibus hybernis, id cft crebram , assiduam & largam , poftre. mò diuinam & cæleftem volo. At eft gratior multis a&io breuis. "Est[quidem ]sed inertibus Ex, sed inq quorum delicias degdiámque, quafi iudiciú respicere,ridiculum est. Nam fi hos in cófilio habeas, non folùm facius est breuiter[dicere]sed o. mnino non dicere. Hæc eft adhuc fentétia mea, quam mutabo,

abandalle

vizjum

,fi diffenferis tu , sed planè cur dissentias explices rogo. Quanuis enim cedere autoritati tuæ debeam , redius tamen arbitror in tanta re , ratione quàm autoritate superari. Proinde, a non errare videor, idipsum quàm voles breui epistola, sed tamen fcribe. 'confirmabis enim iudicium meum : * fi verò, lõgisamam para. “Non corrupi te,qui tibi,fi mihi ag. cederes,breuis cpistolæ necesitatem;fi diffeori- Num, al. Na ses, longissimæ impofui? Valc.

confirmaris

fi errauero,

Argumentum, Commendat feruos iudicio Paterni emptos effe decoros: fupereffe vt fint frugi. Et Paterno, vel Materno feripiam epiftolam in varis exemplaribus non

tatur.

C. PL. PLINIO PATER

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

21

VT animi cui iudicio,fic oculorum plurimum

tribuo:non quia multum, ne tibi placeas,sed quia tantum quaatū ego lapis: quanquam hoc quoque multú cft:Omillis iocis, credo decéics

« VorigeDoorgaan »