Pagina-afbeeldingen
PDF
ePub
[ocr errors]

santa ei fan&itas, grauitas, autoritas criam, vt
posset senes illos prouocare virtute, quibus nunc
honore adæquatus eft. Quo quidem honore,
quantum ego interpretor, non modò defun&i
memoriæ , & dolori parris, verumetia exemplar
profpe&um eft. Acuent ad bonas artes ivoenty-
icm adolesceptibus quoque ( digni sint modò).
taota præmia constituta, acuént principes viros
ad liberos suscipiendos, & gaudia ex fuperftro.
tibus, & ex amislis cam gloriosa folatia. His cx.
caufis ftatoa Couii publicè Izvor, nec priuatim.
minus. Amaui confummatillimum iuuenem tam
ardenter quam nunc impatienter requiro. Eric
ergo pergratum mibi hanc effigiem eius fubin..
de intueri,fubinde respicere, lub hac confiftere, ,
przuer hanc commcare. Brenin li defun&orum;
imagines domi pofitæ dolorem noftrum leuant,
quanto magis ex quibus in celeberrimo loco non
modò fpecies & vultus illorum , fed honor etiam.
&gloria refertur? Yale..

Argumentum.
Siquando poterit occupationibus urbanis diffol.
u promittit Caninio fe venturum ad Larium, ubi i
é ftudere de piscari venariquecommodè liceat.-

C. PLIN: CANINIO,

STudes san piscaris

? an venaris ? an fimotomnia? poffunt enim omnia fimul fieri ad Larium noftrum.nã lacus pifcem, feras fyluz, quia, bus lacus cingitur, ftadia altissimus ifte le cellus affasim Suggerút. Sed liue omnia fimulpfiue alio fuggerke quid facias, non possum dicere, Inuideo: angor

tamen non & mihi licere quæ fic concupisco vt balnea agri vinum, * balinea, fontes. Nunquámne hos non datur, arctislimos laqueos, fi foluere" negatur, abrum

pam? Nunquam puto. * nam veteribas negotiis noua accrelcunt, nec tamen priora peraguntur,

cor nexibus,tot quafi catenis inaius ir dies occustenditur, pationum agmen * extenditur. Vale.

Damo in va

Argumentum, Apollinari Euritiumi commělat, vt eum in peritione tribunatus adiuuet : exponens quot in illum beneficia contulerit,quibus virtutibuső parentum lau

dibus ornetur,

C. PLIN. APOLLINARI

SVO S.

al. Baridij veš. ANsium me & inquietum habet peticio Sexti

in altero

** Euritij mei. afficior cura:& quam prome Euricij. Sic & in seq.

solicitudinem nort adij,quafi pro me altero" patior:& alioquin seus puder, mea existimatio, mea dignitasin' discrimen adducitur. Ego Sexto Jacum clauum à Cæsare noftro, ego quælturã impetraui: meo fuffragio peruenit ad iuş tribunaius petendi , quem nisi obtinet in fenatu, vereor ve decepiffe Cæfaré videar. Proinde adnitendu eft mihi vt talem eum iudicent omnes, qualem elle princeps mibicredidet: quæ caufa li ftudium meum non incitaret, adiutum tamen cuperem luuenem probiilimum, grauissimum, eruditiffi

mum, omni denique laude digniffimum, & quiTus vir, fase dem cum tota domo. Nam pater eius' Euritius Clarus, vir fan&us, antiquus, difertus, atque in

agendis

Erucius, clá.

Qusa

agendis caufis *exercitatus,quas summa fide, pa- exercicus
riconftantia, nec verecundia minore defendit.
Habet auunculum C. Septitium, quo nihil ve.
rius, nibil fimplicius, nibil candidius, nihilfi.
delius noui. Omnes me certatim , & tamen x-
qualiter amant: omnibus nunc ego in vno refer-
re gratiam possum, taque prendo amicos, sup-
plico, ambio domos, stationésque circumeo:
quantúmque vel autoritare vel graria valeam,
precibus experior. Te quoque obfecro vt ali-
quam oneris mei partem fuscipere tanti puces.
Reddam vicem,fi reposces: reddam & fi.non re-
porces. Diligeris, coleris.frequentaris: oftende
modò vellere,nec deerunt qui quod tu velis cu-
piunt Vale.

Argumentum.
O&auium admirai u posse tamdiu catinere ver-
es fuos, hortuú que ad' editionem. Sic Martialis.
Fauftinum libro prino.
C. PLIN. OCTAVIO

SVO

[ocr errors]
[ocr errors]

te pat. S

"Nominem te patientem, vel potius durum Hominer"

al. Nomium ac penè credelem, qui tam infignes libros tamdiu teneas. Quoufque & tibi & nobis inui- feq.inetics debis ? tibi, m.iximam laudem; nobis, volupta. tem? Sine per ora hominum ferantur , üldém

figna que quibus * lingua Romana spatiis peruagende iur. o gna etiam longáque expe&asio eft:quam

fruftrari adhuc & differre non debes. Enprue. runt quidam tui versus,& inuito te clauftra cua

* fregerunt: hos nità retrahes in corpus quan- refregory * doque yo erronesa aliquem coius dicantur,inue

gient. Habe ante oculos mortalitatem, à qua allerere te hoc vno monimento potes. nam ca. tera fragilia & caduca, non minus quàm i. pli homines, occidunt desinúntque. Dices, ve soles, Amici mei viderint. Opro equidem amicos tibi tam fideles, tam eruditos, tam laboriosos, vt tantum curæ intentionísque suscipere & possint & velint: sed difpice ne fit parum prouidum, fperare ex aliis quod tibi i. pse non præstes. Et de editione quidem inte. rim, vt voles, recita falten), quò magis libeat cmittere:vtque tandem percipias gaudium quod ego

olim pro te non temerè præfumo. Imaginor enim qui concursus, quæ admiratio te, qui clamor, quod etiam filentium maneat: quo ego, quum dico vel recito, non minus quàm clamore dele&or: fit modò Gilentium acre &. incentum & cupidum vlteriora audiendi. Hoc fru&u tanco, iam parato , define ftudia tua infinita ista.cun&atione fraudare : quæ quum modum excedit, verendum eft ne inertiæ & delidiæ vel eciam timidicatis nomen accipiat. Vale,

Argumentum. Marius Priscuo Africa proconsul à prouincialibus cum suis-ministris accusatus repetundarum egente Secundo damnatus est

. Hoc fenatufconfultum Plinius laudat, at Iuuenalis carpit.

C. PLINIVS ARRIANO

[ocr errors]
[ocr errors]

SI
Olet effo gaudio tibi fiquid 2&um eft in sena-
Pzu dignum ordine illo. Quamuis enim quictis

[ocr errors]

amore recesseris, infidet tamen animo'tuo maicAtacis publicæ.cura. Accipe ergo quod per hos dies a&um eft perfonæ claritare famosum, seue ritate exempli falubre, rei magnitudine zternū. Marius Priscus accusantibus A fris,quibus*pro- .proconfule consul præfuit,omilla defenfione iudices*petit. .pecite Ego & Cornelius Tacitus adesse prouincialibus julli, existimauimus fidei noftræ conuenire, notum senatui-facere,exceflifle Prifcum, immanitate & fæuitia, crimina quibus dari iudices pof. sent:quum ob innocentes condemnandos,interficiendos etiam, pecunias accepissec. Refpondit Fronto Catius , deprecatúsque est nequid vltra repetundarum legem quæreretur , omniáque a. aionis fuæ vela vir mouěndarum lacrymarum petitillimus , quodam velut vento misérationis impleuit. Magna contentio , magni vtrinque clamores:aliis cognitionem senatus lege conclusam,aliis liberam solutámque dicentibus, quan. túmque admisillet reus:, tantum vindicandum. Nouiffimè consul designacus Iulius Ferox, vir re&us & fan&us,Mario quidem*iudices interim iudices e, censuit dandos: cuocandes autem quibus dicetetur innocentium pænas vendidisse. Quæ fen

tenria non præualuit modò, fed omnino post tantas diffenfiones fuit fola frequens : adnotatum, quesest]experimétis,quod fauor & misericordia acres & vehementes primos impetus habent, paulatim confilio & ratione, quali*restin&a,cólidunt. Vnde cuenit vt quod multi clamore perr mixco tuentur , nemo tacenţibus cæteris dicere velit.parescit enim quum fepararis, à turba,contemplatio rerum quæ turba teguntur. Venerunt qui adede erant iulli, * Vitellius Honoratus, & Fabius

reli&a,

« VorigeDoorgaan »