Pagina-afbeeldingen
PDF
ePub

in carcere

Flauius Marcianus:ex quibus Honoratus treceni tis millibus exilium equitis Romani, soprémque amicorum eius vltimam panam: Martianus yo nius equitis Romani sepringentis millibus plura fupplicia arguebatur emisse. erat enim fifti. bus cæsus, damnatus in metallum , ftrangulatus

*in carceres.fed Honoratum cognitioni fenarus duens mors opportuna subtraxit: Martianus * introduTitius &us eft absente Prisco. Itaque * Tulius Cerealis

consularis iure senatorio poftulauit vt Priscus
certior fieret:fiue quia miserabiliorem, fiue quia
inuidiofioré fore arbitrabatur, fi præfens fuiflet:
fiue (quod maximè credo) quia æquiłGmum
erat, commune crimen ab vtroque defendi: &,
Hi-dilui non potuiffet, in vrroque puniri. Dilara -
zes eft in proximum senatum,cuius ipfe conspe-
&us augustisfimus fuit. Princeps prasidebate.
rat enim consul) ad toc Ianuarius menfis cum
(propter)cætera,tű præcipuè senatorá frequecia
celeberrimus:præterea causx amplitudo, anak-
que dilatione expectatio & fama, infirúmq; mor.
talibus ftudium magna & inusitaca noscendi , o-
mnes vndique exciuerat. Imaginare quæ solici.
tudo nobis,qui metus , quibus fuper santa re in
illo cott's præfente Cæfare , dicendum erat E-
quidem in fenatu non femel egi è quinimò nuf-
quam audiri benignius foleo.tunc me tamen, vi.
noua rmnia , nouo metu permouebant. Obuer-
fabatur præter illa quæ fuprà dixi , caufæ diffi-
cultas, ftabat modò confularis , modò septemuir
epulorum, iam neutrum: Erat igicur perquam
orterofum accufare damnatum, quem vt preme-
bat atrocitas criminis,ita quasi pera&e damna-
sionis miferatio tuebatur. visunque tamen ani.

incendi

cnim iacka pillua

mum cogitationémque coliegi. Cæpi dicere, non minore audientium assensu quam solicitudine mea. Dixi horis penè quinque. Nam * de- duodecim

clepi cem clepsydris,quas* fpatiofiflimas acceperam,

Spaciosissim funt additæ quatuor. adeò illa ipfa , quæ dura & aduerfa di&uro videbantur, fecund3 dicenti fuerunt. Cæfar quidem mihi'tantum ftudium,tantam etiam curam (nimium eft enim dicere rolicitudinem)præstitit , vt libertum meum poft me ftantem , fæpius admoneret voci lateríque con. fulerem,quum me vehementius putaret* intendi quàm gracilicas mea perpeti poster. Respódit mihi pro Marciano Claudius Marcellinus. Milsus deinde fenatus,& reuocatus in posterú (die.) .neq; enim is inchoari poterat a&io,' nifi vt no&is interuétú scinderetur. Poftero die dixit pro Mario Saluius Liberalis, vir subtilis, difpofitus, acer, disertus : in illa verò causa omnes artes fuas protulit. Refpondit Cornelius Tacitus es loquentiffimè , & , quod eximium orationi cius ineft, crurus. Dixit pro Mario rursus Fronto Carius insigniter ;' vique iã locus ille pofcebat, plus in precibus temporis quàm in defenfione consumplit. Huius a&ionern vespera inclusiti non tamen fic vt abrumperer. itaque in tertium diem probationes exierunt. Iam hoc ipfum pulchrum & antiquum, senatum nođe dimitri, tri ·

duo vocari,triduo contineri. Cornutus TertulIlus Cos.defignatus,vit egregius , & pro verita

te-firmiffimus, cenfuit feptingenra millia quæ acceperat Marius, ærario inferendi:Mario vibe Italiáque interdicédum:Marriano hoc amplius, Africa. In fine sentériæ adiecit,quòd ego & Tacitus iniun&a aduocatione diligenter fortiterge

vt iam

di illi

[ocr errors]

fun&i effemus, arbitrari senatum, ita nos fecille

ve dignum mandatis partibus fuerit. Asenseconfules, 0. rút*consules designati, omnes etiam confulares

vfque ad Pompeium collegam: ille & septinginta millia quæ acceperat Marius, arario infcrenda,& Martianum in quinquennium relegandum, Marium repetundarum pænæ, quam iam passus effet, censuit relinquendum. Erant in vtra que sententia multi, fortasse etiam plures in hac vel solutiore vel molliore, nam quidam ex illis quoque qui Cornuto videbatur altenfi, hóc qui poft ipfos censuerat, sequebantur,sed quum fieret discesfio , qui sellis consulum aftiterant, in Cornuti fententiam ire cæperunt. tum illi qui fe collegæ adnumerari patiebantur,in diuersum tranfierunt,collega cum paucis reli&us.multum postea de impulsoribus fuis,præcipuè de Regu. lo, queftus eft, qui fe in fententia quam ipfe di&auerat, deseruiffet. Eft alioqui Regulo tā mobile ingenium, vt plurimum audeat, plurimum

timeat. Hic finis cognitionis amplissimz, suTirmius pereft tamé neitoupgrov non leue, Hoftilius *fir.

minus, legatus Marij Prisci, qui permistus caufæ grauiter vchementérque vexatus est. Nani & rationibus Martiani & fermone que ille babucrae in ordine Leptitanorum, operam suam Prisco ad turpisfimum ministerium commodaf

fe, ftipulatúfq; de Martiano quinquaginta millia denariorum * denariûm probabatur ipse: præterea accepis

fe feftertiûm decem millia, fædislimo quidem titulo,nomine vnguentarij,qui titulus ayita hominis compti semper & pumicati,non abhorrebar. Placuit cérente Cornuto referri de co prozimo senatu.tunc enim casu , inccrtum an con

fcientia, abfuerat. Habes res vrbanas: inuia cem rufticas feribe's quid arbusculæ tuz , quid vinez,quid segeres agunt,quid oues delicatisfimz. In summa,nisi zquè longam epiftolam*redo reddis des , non eft quòd poftca , nisi breuiffimam,ex. pedes. Vale.

Argumentum Póto iam per superiorem epistolam argumento, fignificat quem finem cognitio Firminı habuerit.

C. PLIN. ARRIANO

[merged small][ocr errors]

Estoupgoer illud quod fupereffe Marij Prisci

caufæ proxime scripseram, nescio an fatis, circücifum tamen & abrasum est.Firminus indu&us in fenatum refpondit crimini noto, Sequutæ funt diuerfæ fententiæ confulum designatorum. Cornutus Tertullus censuit ordine mouendum:acutius Nerua,in sortitione prouinciæ 'rationem cius non habendam. quæ sententia, tanquam mitior', vicit , cùm fit alioqui durior cris stiórq;. Quid enim miserias quàm exeđu &ex. emptum honoribus senatoriis', labore & mole. ftia non carere? quid gravius quàm tanta ignominia affe&um, non in folitudine latere? sed in hac altissima fpecula conspiciendú fe monstrandúmque præbere? Præterea, quid publicè minus 2u1*congruens aut decorūgr quam)notatum à senatu in senatu sedere ? ipsisque illis à quibus fit congruum notacus,æquari? summotum à proconfulatu,quia le in legatione turpiter gefferat, de proconsulibus iudicare? damnatúq; fordiú,vel damnare alios vel abfolucrc?Sed boc plurib. (leuius ) visum

d. jiij.

est. numeruntur enim fententiæ, non ponderaosur: nec aliud in publico confilio poteft fieris in quo nihil eft tam inæquale quàm æqualitas ipfa. sam cùm fit impar prudentia , paromnium ius eft. Inpleui promiffum, priorisque epiftolæ fidem exolui, quam ex fpatio temporis iam rece. pisse te colligo.nam & festinanti & diligenti tabellario dedi, nißi-quid impediments in via parfus eft. Tuz núc partes ve primùm illam, deinde hanc remunereris literis, quales iftinc redire vo berrima possunt. Vale.

Arguinentum. Voconium Romanum, maioribus clară o viro tutibus fuis, præfertim eruditiones Prifco coinmen. dat fumma arte o gratiai

C. PLINIUS PRIS CO

SVO

ET tu occasiones obligandi me auidisfimè am

ple&teris, & ego nemini libentius debeo, Duabus ergo de causis à te potissimum petere constirui quod imperrarum maximè cupio. Regis exercitum amplissimum: hinc tibi beneficio

rum larga materia, lögum præterea tempus,quo Conuerte' ce amicos tuos exornare potuifti. “Conuertere ad los quidem

nostros, nec'hos multos.Malles tu quidem mul.

tos, fed meæ verecundiæ sufficit vnus aut alter, sed p, *ac potius vnus. Is erit Voconius Romanus: pa

ter ei in equestri gradu clarus, clarior vitricos, imò

pater a lius, nam huic quoque nomine & pietate succeslit. macer è primis (ipsa)citerioris Hifpaniæ.Scis quod iudiciú prouinciæ illius:fcis

« VorigeDoorgaan »