Pagina-afbeeldingen
PDF
ePub

Hofla ao 968 (Sp. IV, 144)??
terra Hoflake ao 1132 (Sp. IV, 195; Sl. 256).
terra quae vocatur Hovelaken ao 1132 (SI. 256), Houelaken ao 1533

(GV 1875 bl. 130), -laicken ao 1577 (H., Stukken III, 127). Hoevelaecken ao 1282, 6 (Sl. 1009, 64), Hoeuelaicken ao 1402,

1523, 9 (GL in GV 1875 bl. 101; N. VI, 2 bl. 768; GL ib. 109),

Hoevelaken ao 1619 (H., G. Maandw. I, 514).
Hueflaken a° 1333 (N. I, 309).
Hoeflaken ao 1360 (N. II, 154), Hoefflaecken ao 1523, 61 (N. VI,

2 bl. 769; H., Kron. v. Arnb. 125), Hoeflaecken ao 1618 (J. Wa

genaar, Vad. Hist. XXXVIII, 210).
hoeuelake omstr. 1400 (T. v. E. 134).
Hoifaken ao 1459 (H., Roozendaal 345), Hoiflaken ao 1550 (H., G.

Maandw. II, 476).
Hoevelaek, -laeken ao 1645, 54 (Slicht. Tooneel 1100, 16; G. Ge.

schied. 182). Hoeflakon ao 1772 (GV 1875 bl. 126). Te Ammersooi en te Tiel een gesl. Hoeflake. Een Hovelacque was in 1887 voorzitter van den gemeenteraad te Parijs.

Holk, bp o. en bew. Nijkerk, – ao 1434, 1534, 1608 Hollick (N. IV, 116; H., G. Oudhh. 381; Regrs 30), ao 1648 Holck (Regrs 137). In 1659 staat Kortenholk vermeld (Regrs 184).

Adject. : De Holkerbeek, spruitend uit de Laak, ao 1659 de Hollekerbeek (Regrs ib.); de Holkerweg, straat van Nijkerk naar de Arkemehen, – do 1482 de Hoelkerweg (Hard. I, 166, 7); De Holkerpoort te Nijkerk, vóór 1645, 54 (Slicht. Tooneel 1076).

Zie beneden, Hulkestein.
Gesl.: v. Holk (te Zaandam).

Hollanderbroek, zie Oldebroek.

Holt (Het), erf te Wilp, ao 1484 (Cat. n° 699).

Holt (Olde-), te Otterlo, -- ao 1546 »dat Oldeholt, eene hegge bosch”' (H., Roozendaal 446).

Holthats (Het), landgoed te Twello:

het erve te, ten, het, 't Holthues ao 1374, 84 (Cat. no. 53, 74),

-huijsen ao 1386 (ib. no. 77), -huijs ao 1405 (ib. no. 151), -husen ao 1417 (VA 252).

Holthuizen, goed te Tonden, 0. Voorst:

(in) Holthuson 12de en 17de eeuw (Sl. 391).
Holthuse, -hues ao 1339 (Bo 510a; Nom. Geogr. Neerl. II 154).
Hoelthuissen ao 1598 (Leenboek v. Spaansweerd in GV 1887 bl. 61).
Holthuis ao 1606 (ib, bl. 55).

Holtbuizen, to Drempt, Doesb. 73).

- a° 1431 Holthuijgensgoed (Invent. arch.

Holthuizen, o. Steenderen, bez. Deutekom en o. Didam, --:

Holmisgi ao 807/14 (Bо 13)?
Holthusen ao 1059 (Sl. 172).
Holthuisen, -huysen ao 1396, 1400, 86, 7, 1694 (H., Stukken III,

78; Sp. II Cod. Dipl. p. 29; N. V, 193, 4; GV 1875 bl. 5).

Holtwijk, bp o. Voorst:
Holtwich ao 1267 (SI. 882bis; Cat. no. 1 en bl. 777), -wick ao 1405,

1554, 6 (VA 250 1); Cat. no. 1040), -wijck a° 1564 (Cat. no. 1099). In Ootmarsum ao 1457 een goed de Holtwijck (D 69).

Gesl.: tot Houtwijc ao 1348 (Cat. no. 32); Holtwiic ao 1360 (Cam. II, 711, 58,

1079).

Homburgerbroek (Het), w. in 't Schependom van Deutekom, ao 1635 (op) het Hamburgerbroek (Invent. oud-arch. Doet. 1867 bl. 29). Te D. in 1841 eene Homburgerpoort. Ald. ao 1228 een gesl. v. Homberch (Sl. 515). In de Homburg is een weiland te Beest.

Hamburg [ao 1083 Hammaburg (Sl. 188), ao 1266, 80 Hamborch , -borg (ib. 867, 984)], luidde ao 1542 denkelijk Homborch (Cat. no. 967), want ao 1355 was het Honborgh (Cam. II, 308, vgl. bl. 1316, 731).

Homoet, bp 0. Valburg:
Homoet a° 1347 (N. II, 30) ao 1391, 1416, 79 (N. III, 175, 338;

V, 122) omstr. 1400 (M. v. E., 71).
Homoit a° 1386 (V A. 282) ao 1425, 33 (N. IV, 33, 95).

1) komt aldaar voor als: wapud Holtwich in der buerschap van Noertempe”.

Hoemoet ao 1416, 27 (N. III, 337; IV, 56) ao 1431 (N. IV, 75).
Hoimoet do 1427 (N. IV, 56).
Hoemoit ao 1446 (ib. 222).

Homet ao 1657 (Cour féodale de Brabant, Regrs 375 p. 217). Adject : de Homoetssen tooren binnen Terborg ao 15:30 (Slicht. Tooneel 876); Homoetsche-woerd, heuvel ter plaatse, het hoogste punt der OB.

Gesl : v. Hoemuet a° 1355 (N. II, 78); v. Homoet ao 1359 (N. II,
109 ao 1368, 1459, 1603 (N. II, 234; D 101; H., G. Oudhh. 31); v.
Hoemoet a° 1363, 75 (N. II, 182; Slicht., G. Gesch. 1576) ao 1428 (H.,
Boozendaal 240); v. Hoemüet ao 1382 (N. III, 102), -moydt ao 1454
N. IV, 269). Ook thans nog gesl. Homoet en Homoed.

Ook te Ek een tiendblok Homoet, ao 1693 Homoed (Akkoordbrief in
HS.; HB 1879 bl. 355). Volksuitspr.: Hommet of Homt.
Noord-oost van Coesfeld in Munsterland een dorp Homod.

Hoonhorst (Gr, en kl.), o. Putten, – omstr. 1400 dat guet to Hoenhorst (T. v. E. 134). Met dito gesl. (ib. 1.35). Te Warnsveld ligt een Honhorsterbosch, met gesl. v. Hon-, Hoenhorst a° 1283, 1381 ,SI. 1030; F 35).

Hoonte, bp o. en bez. Neede, – ao 1262 parrochia Hunte (Sl. 835). Gesl.: v. Hunten ao 1244 (Sl. 650).

Hoophuizen, bp o. Nunspeet:

Haiphuesen ao 1534 (H., G. Oudhh. 385).
Een gesl. v. Haep ao 1358 (Grp Z., Cam. II, 542, 79, 80).
Haps (N.-Br.) luidde in 1419 Haips (H., G. Oudbh. 206).

Hoorn (met Omtrekhoorn), bp o. Heerde:

Hoorn ao 1442 (Hard. I, 186).
Hoern ao 1519 (N. VI, 2 bl. 637).
Horn ao 1534 (H., G. Oudhh. I, 389).

Hornte, bp o. en ben. Neede:

campus apud Hornet ao 1188 (Sl. 371). het goed de Hornt a° 1397 (B 51), ter 1, ao 1398 (ib. 61), in de

H. ao 1417 (ib. 238).

het goed de Hornte ao 1407/8 (ib. 163).

ter Hoernt a° 1408 (ib. 168), in de H. ao 1409 (ib. 177). Gesl.: op der Hornt a° 1502 (E 170).

Horssen, dorp in 't hart van MW, van welks kasteel de afbraak 16 Juli 1879 verkocht werd.

Hursin ao 1322 (Sp. IV Cod. Dipl. p. 46).
Horssen ao 1650 (GL in Nav. XXXII, 194) enz.
Horsgum ao 1645, 54 (Slicht. Tooneel 33b).
Horsen, Horssen, Horsse ao 1670 (oorspr. stuk te Batenburg, zie

Nav. XXXI, 22, 3).
Het bovenstaande als aanvulling van Nom. Geogr. Neerl. II, 129.
Gesl.: v. Horssen ao 1531 (N. VI, 3 bl. 1004).

Te Waverlo (o. Didam) lag omstr. 1539, 50 (up) den Horssenbroek (Sloet, Van-Al's 136; Nederl. Heraut 1889 bl. 150).

Horst, goed te Gendringen, – a° 1236 pratum feni quod dicitur Horest (Sl. 598).

Gesl.: omstr. 1450 v. Horst (M. v. E. 71). Vgl. ook Nom. Geogr. Neerl. II, 10.

Houberg, adell. huis te Aart; waarbij het gehucht Houwberg 0. Herwen, op een zandheuvel, met Het Houwbergsch veer (over een verloopen Rijn-arm) - :

Oplathe vel Houberch ao 1155/65 (Sl. 293).
de Hooyberch, Hoyberch? ao 1355 (H., Arnh. Oudbh. I, 200).
verstadium op ter (M. v. E. 99), op den (ib. 69), op de (ib. 88) hou-

berch omstr. 1400; dat verstat op ten houberge (T. v. E. 150). Adject.: die Houwberchsche graeff ao 1531, het Hou(w)bergsch(e) veer.

Gesl.: Houberg(h) ao 1416 (H., G. Oudbh. 82, 3); Hooberch 8° 1550 (H., G. Mk II, 109).

Te Notter (o. Rijssen) ao 1457 een goed den Houberch (D 64). Te Albergen ao 1413, 8 een (klooster-)huis het Hoberghe (B 209; F 229), ao 1420 het erf Hoberghen (B 249), ao 1436 Hobergen (C 32), ao 1444 het landgoed Hoberch (ib. 59). Te Bakel een geh. Hoberg. -- Is Heuberg de naam eens bergs bij Rotweil (Wurtemberg), een hooiberg luidde in 1355 heuberch (H., G. Mk II 277, 9).

Hucht (De), perc. gronds te Ravenswaaij, ao 1515 die Hoicht (Kerkeraads-arch. te Rav., zie HB 1880 bl. 299, 325).

Huinen, bp 0. Putten:

Hunen ao 1339 (Bo 5106, 11a).
(then) Huene omstr. 1400 (T. v. E. 135).
Huonen ao 1434 (ib. 136; N. IV, 116).

Huynen ao 1532, 1645, 54 (Hard. II, 68; Slicht. Tooneel 103a). Adject.: Huinen-, Huyner- of Heunenschans, voorm. schans te Putten; zie Nav. XXXIV, 453–5.

Gesl.: v. Hunen ao 1452 (H., Kron. v. Arnh. 27).

Huiswaard (De), w. te Ooij (bij Nijmegen), ao 1285 ager dictus Huyswert (Si. 1056).

Zie een gesl. v. Huiswerden ao 1413 (B 213); v. Huijsswerden ao 1415 (ib. 222), v. Huesweerden ao 1478 (D 329), v. Huijsvoerde ao 1500 (E 120), Huysswert ao 1500 (ib. 126).

Hulhorst of Hulshorst, bp o. Ermelo :

Hollhorst a° 1295 (N. I, 51).

Hulshorst ao 1543, 1732 (Hard. II, 83, 182). Zie beneden, Hulshorst.

Hulhuizen, bp in 't voorm. Schependom van Gent, in OB, in 1794 nog eene heerlijkheid (GB 257), vroeger Pruissisch (Kleefsch), sedert 1802 Geldersch, --:

Hubshuve ao 1046 (=Huleshusen ? BM 198; Sl. 162).
Hierbij de pager qui dicitur Hubsaker" (Sl. 162); vgl. Nom. Geogr.

Neerl. II, 12.
Hulhusen a° 1253 (ib. 737), -hůsen a° 1381 (N. III, 94), -huysen

ao 1473 (H., G. Oudhh, 29).
Hullesen ° 1495 (H, G. Maandw. I, 116).
Gesl.: de Hulhusen ao 1348, 59 (N. II, 38, 110).
Een oud w. te Waardenburg heet de Hulle van de Paarden.

Hulkestein, voorm. door hertog Arnold omstr. 1428 gesticht, in 1517 door de Burgondiërs verwoest, door hertog Karel kort daarna herbouwd , sterk slot, ook Altena geheeten '), waar men de bp Holk (zie boven) aantreft.

1) Volg. Slicht. Tooneel 1076, romdat het lagh op de grenzen en als op den neus van die van Holland en Utrecht”.

« VorigeDoorgaan »