De vera nobilitate orationes duae: a duobus iuvenibus nobilem puellam ambientibus apud senatum Romanum habitae

æque animi animus beneficijs Cato caufa CHORVS Cimbri ciuium clarißime Coniugij Corneli Cornelius corum cuius Deniq dijs effe Ego uero egregijs eoru eſſe eſt etia fanè femper fenatus fententia fibi FLAM Flaminius FLAV FLAVIVS fortaßis fortune fplendor Fulgenti funt FVLG gloria hæc hæreditate igitur illoru ipſe Itaq Iugurtha iuuenes liberis literaru Lucretia maioru maiorum meæ merito mihi mores moribus mortaliŭ neceffe nifi nihil niſi nobilior nobiliorem nobilis nobilitas nobilitatis noftra nung omnibus opibus parentu pater patrie paupertas penè Pompeius poſſe poßit poteft præterea primu quæ quaſi quis quiſq quoq Recte Reip Reipublicæ ſed ſeſe ſis ſit ſtudijs ſua ſum ſumma ſunt SYLLANVS tamen tantu tibi tuam tuis tuum ueftra ueftros ueluti uidetur uiri uirtus uirtute uirtutibus uirtutis uita uitæ uitam uite uobis uterq utiq utriufq