Pagina-afbeeldingen
PDF
[merged small][ocr errors][merged small]

non minora flagitia commiferat, quam fub Nerone, fed tectiora. Coepit vereri, ne fibi irafcerer: nec fallebatur; irafcebar. Ruftici Aruleni periculum a foverat, exfultaverat morte : adeo ut librum recitaret publicaretque, in quo Rufticum infectatur, atque etiam Stoicorum /imiam appellat. Adiicit /itelliana cicatrice /ligmo/um. Aguofcis eloquentiam 3 Reguli. Lacerat Herennium Senecionem, tam in- s temperanter quidem, ut dixerit ei Metius Carus, Quid tibi cum meis mortuis? numquid ego aut Craffo aut Camerino mo/e/ius fum ? quos ille fub Nerone accufaverat. Haec me Regulus dolenter 4 tulifle credebat, ideoque etiam, quum recitaret librum, non adhibuerat. Praeterea remimifcebatur, quam capitaliter ipfum me apud centumviros lacefliflet. Aderam Ariomillae, Timonis uxori, ro- 5 gatu Aruleni Ruftici. Regulus contra. Nitebamur nos in parte cauflae fententia Metii Modefti, optimi viri: is tumc in exfilio erat, a Domitiano relegatus. Ecce tibi Regulus, Quaero, inquit, Secunde, quid de Mode/?o fentias. Vides, quod periculum, fi refpondillem, bene: quod flagitium , fi, ma/e. Non poflum dicere aliud tunc mihi, quam deos ad

V, a Pitel/iana cicatrice)
Praetor cum effet Vitellii ad Ve-
#n mifIus, vulneratus eft
ulticus. Vid. Tac. Hi(t. 3, 8o.
foc ignominiae imputat Regulus
viro optimo, et officium functo ;
ac fervili ftigmati comparat ho-
nellam cicafficem. G.
3 eloquentiam Reguli) fcil. illis
conviciorum fordibus excellen-
tem. cf. Epift. 4, 7. 4. E.
PHerenniuin Senecionem) Quem
etio Caro accufante interfece-
rat Domitianus. Vid. 7, 19. Con-
fra Regulo delatore merierat Craf-
fus, ûe quo Tac. |i. 1, 48, 2 ;
et Camerinus, Tac. A. 13, 52,
1. G.
4 ideoqne adhibuerat) Rom.
*^ quod etiam, cum recitaret
fibriim, non adhibuerat. Libra-

rius eoque fcriptum vidit, ut in
Medic. pro eo eo quod fcri-
pfit. H.
Veriflime Heufingerus : nihil
profecto frequentius confufione
vocularum que et quod. Cete-
rum Cortius eo que iure adfcivit.
Etiam alibi haec particulae eo
fignificatio librariis fraudi fuit.
Cf. Drakenb. ad Liv. 1, 1 1, 8. S.
5 Nitebamur nos) Cellarius et
Gefnerus cur vocabulo nos uncos
adhibuerint, ignoro. Igitur dele-
vu.
is tunc in exfilio erat) Rom.
is tum in exfi/io erat. H.
Confufionis huius exempla
ubivis reperias. S.
deos adfuiffe) verba mihi quafi
ab aliquo déo, vel bono genio
fuppeditata efle. E.

[ocr errors]

fuifTe. Re/pondebo, inquam, quid/entiam , /, de 6 hoc centumviri iudicaturi/unt. Rurfus ille, Quaero, quid de Mode/?o/entias. Iterum ego, So/ebant te/tes in reos, non in damnatos, interrogari. Tertio ille, Non iam quid de Mode/?o, /ed quid de pietate 7 Mode/ti /entias. Quaeris, inquam, quid /entiam? At ego ne interrogare quidem fas puto, de quo pronuntiatum e/?. Conticuit: me laus et gratulatio fequuta efl; quod nec famam meam aliquo refponfo, utili fortafle, iuhonefto tamen, laeleram; miec me laqueis tam infidiofae interrogationis invol8 veram. Nunc ergo confcientia exterritus apprehendit Caecilium Celerem; mox Fabium Iuflum rogat, ut me fibi reconcilient. Nec contentus, pervenit ad Spurinnam. Huic fuppliciter, (ut eft, quum timet, abiectiflimus,) Rogo, inquit, mane videas Plinium domi: /ed plane mane ; neque enim diutius ferre folicitudinem pqffum ; et quoquo modo 9 efficias, ne mihi ira/catur. Evigilaveram. Numtius a Spurinna: Kenio ad te. Immo ego ad te.

centumviri) Deeft in codico bonae notae, fpuriumque puto. S. 6 Solebant) Olim, apud maiores nofiros, quin paullo ante, quum nondum ea, quae nunc regnat, corrupuo morum inyaluiffet. Ipfum igitur tempus imerfectum reprehenfionem acerÉ continet. G. Egregie ; fed idem dudum Catanaeus monuerat. S. de pietate) in Auguftum. Vid. Gesner. ad Panegyr. 1 1 , 1. et Jnd. Graec. in Dion. Caff. v. da £3ea. — Mox poft /entia* alii addunt quaero. Laud6. Apte nec fine vi hoc verbum repetitur. S. 8 Rogo, inquit, mane) Rom. Rogo, inquit mane. A. Talia vix digna erant, quae •notarentur : Ê'; demonftrant laudabilem Heufingeri diligentiam in conferenlo. - Paullo ante

in Gesneriama Jimpliciter pro
Juppliciter, errore, puto, ope-
rarum. S.
9 Immo ego ad te) Occupare
uterque officium fludet, et Tho-
norem alteri exhibere. Talis
concertatio etiam eft apud Ci-
ceronem in prooemio Academi-
corum. G.
Coimus in porticum etc.) Rom.
Coimus in porticu Liviae, cum
alter ad alterum tenderemus.
Ita Plinio fcribendum fuit, qui
locum fignificat, ubi forte alter
alteri occurrit. H.
Recte Heufingerus. Itaque Gie-
rigius fallitur: cuius interpretatio
fi' vera eflet, quae fequuntur,
cum alter ad alterum tendere-
mus, intolerabiliter languerent.
J^enio ad te, non funt ipfius
verba Spurinnae, amico iami ob-
viam fácti, fed nuntius Plinio
allatus, Spurinmam venturum.
Cui cum Plinius renuntiari iuIIif-

Coimus im porticum Liviae, cum alter ad alterum tenderemus. . Exponit Reguli mandata, addit preces fuas, ut decebat optimum virum pro disfimiillimo, parce. Cui ego: Di/picies ipfe, quid renuntiandum Regu/o putes: te decipi a me non oportet. Ex/pecto Mauricum , (nondum enim ab exfilio venerat) ideo nihi/ alterutram in partem refpondere tibi pqffum , facturus quidquid ulle decre— verit. Illum enim effe huius con/ilii ducem, me comitem, decet. Paucos poft dies ipfe me Regulus convenit in praetoris officio: illuc me perfequutus fecretum petit. Ait, timere /e, ne animo meo penitus haereret , quod in centumvirali iudicio aliquando dixiffet, quum refponderet mihi et Satrio Rufo: Satrius Rufus , et cui e/? cum Cicerone aemulatio, et contentus non e/? e/oquentia /eculi no— flri. Refpondi, nunc me intelligere maligne dictum , quia ip/e confiteretur: ceterum potuiffè ho— norificum exi/limari. £/? enim, inquam, mihi cum Cicerone aemulatio , nec fum contentus e/oquentia feculi nq/lri. Nam /?u/tiffimum credo, ad imitan—

fet, Immo ego ad te, alter ad
alterum tendit : quod dum fit,
coeunt in porticu Liviae. Sic
locum intellexit euiam I. Fr. Gro-
novius ad Liv. 37, 1 o, 6. S.
parc^) Mihi dubium non eft,
quin, ut monuit iam Cafaubo-
nus, parce adverbium fit, ne-
Φεταμ£yws, moderate, et fufpen-
Ta quafi manu. lmperativus Parce
abrupte hic nimis et abfcifle po-
neretur. G.
1o Di/picies) Quod codd.
dant dejpicies, tam mendofum
•eft, ut mirer. Cortium de vera
lectione dubitare potuifTe. Sed
et alibi nimia codicum fuorum
reverentia homini Latinitatis cal-
lentiflimo obfuit. Catullus LXVI.
*. Omnia qui magni di/perit
Iumina mundi, ubi codd. nom
minus vitiofe defperit. Vid. de
his verbis egregiam Valckenarii
notamin Caiiimacheis p, 62. II. S.

nondum enim ab ex/i/io vencrat) Rom. nondum ab exfiJio venerat, fine enim. H. Deeft etiam in cod. apud Cortium :_ fereque eft, ut Plinium omififTe putem. S. 1 1 in praetoris qfficio) Cum novo praetori officii caufTa adeffem, deducturus eum in publicum._ Sic novorum Cori/itlum qfficium relinquunt homimes apud Sueton. Caef. 15. G. haereret) Gierigius : ,,E legibus melioris latinitatis debebat effe haereat.” Itame? S. 13 Expalluit Interrogavi) Rom. Expalluit notabiliter, uamvis palleat femper, et ÉÉÉÉÉÉy$. go barbare et hae/itabundus inquit, quafi verbum hoc toti örationi a Plinio praeponi foleat. Sed et Argentor. Crafamd. et alii id omiferunt. H.

[ocr errors]

dum non optima quaeque proponere. ' Sed tu, qui huius iudicii memini/?i, cur i//ius ob/itus es, in quo me interroga/i, quid de Metii Mode/7i ietate /entirem? Expalluit notabiliter, quamvis palleat femper: et haefitabundus inquit, Interro— gavi, non ut tibi nocerem , /ed ut Mode/7o. Vide hominis crudelitatem, qui fe non disfimulet exfuli 14 nocere voluilfe. Subiunxit egregiam cauflam: AScrip/it, inquit, in epi/?o/a quadam, quae apud Domitianum recitata e/î, Regu/us omnium bipe— dum nequiffimus; quod quidem Modefius veriflime 15 fcripferat. Hic fere nobis fermonis terminus. Neque enim volui progredi longius, ut mihi omiiia libera fervaremi, dum Mauricus venit. Nec me praeterit, efle Regulum δυςκα9zigeroy. Efi'enim locuples, factiofus; curatur a multis, timetur a pluribus, quod plerumque fortius amore eft. Poteft tamen fieri, ut haec concufla labantur. Nam 16 gratia malorum tam infida eft, quam ipfi. Verum, ut idem faepius dicam, exfpecto Mauricum. Vir eft gravis, prudens, multis experimentis eruditus, et qui futura poflit ex praeteritis providere. Μihi et tentandi aliquid et quiefcendi illo auctore 17 ratio conflabit. Ilaec tibi fcripfi, quia aequum

[ocr errors][merged small]

erat, te pro amore mutuo non folum omnia mea facta dictaque, verum etiam confilia cognofcere. Vale.

[ocr errors]

VI. * Tacitum monet, ipfum exemplo fuo im /ilvis poffe ftu. dere et venari percommode.

[ocr errors]

Ridebis, et licet rideas. • • Ego ille, quem nofti, apros tres, et quidem pulcherrimos, cepi. Ipfe? inquis. Ipfe: non tamen ut omnino ab inertia mea et quiete discederem. Ad retia fedebam. Erant in pvoximo, non venabulum aut lancea, fed ftilus et pugillares. Meditabar aliquid enotabamque, ut, fi manus vacuas, plenas tamen ceras reportarem. Non eft, quod contemmas hoc fludendiz genus. Miirum eft, ut animus agitatione motuque corporis excitetur. Iam undique filvae et folitudo, ipfumque illud filentium, quod venationi datur, magna cogitationis incitamenta funt. Proinde 3 quum venabere, licebit, auctore me, ut panarium et lagunculam, fic etiam pugillares feras. Experieris non Dianam magis montibus, quam Minervam inerrare. Vale. - ^

{√ erat pro amore mutuo. a Cortio in libris reperta, quiJuplex certe lectio in unam coa- bus tamen, quod in homine' taluit. H. lium callentiIIimo mirere, ufus

[ocr errors][ocr errors][merged small][merged small]
« VorigeDoorgaan »