Pagina-afbeeldingen
PDF
[ocr errors]
[ocr errors]

maritorum, angor etiam meo nomine. Nam pa-3 trem illarum defunctum quoque perfeveramtiffime diligo, ut actione mea, librisque teftatum eft, cui nunc unus ex tribus liberis fupereft, domumque, pluribus adminiculis paullo ante fundatam, defolatus fulcit ac fustinet. Magno tamen fo- 4 mento dolor meus adquiefcet, fi hunc faltem fortem et iucolumem, pai emque illi patri, illi avo fortuna fervaverit. Cuius ego pro falute, pro `moribus, hoc fum magis anxius, quod unicus factus eft. Nofli in amore mollitiem animi mei, 5 nofli metus. Quo minus te mirari oportebit, quod plurimum timeam, de quo plurimum fpero.

Vale.

[merged small][ocr errors]

Interfui principis optimi cognitioni, in confilium adfumtus. Gymnicus agon apud Viennemfes, ex cuiusdam tefiamento, celebrabatur. Hunc Trebonius Rufinus, vir egregius nobisque amicus, in duumviratu fuo tollendum abolendumque curavit. INegabatur ex auctoritate publica fecifle. Egit z

3 domumque /ustinet ) unus XXII, 1 in duumviratu) Duex tribus liberis gentem et fami- um viros in coloniis et municiliain fustinet. Hanc fententiam piis eo loco fuifTe inter decurioornat: domus eft familia, hanc, nes, quo in Senatu Romano Confundatam a patre, liberi tanquam fules, notum. Laudarunt iam hic adminicula fuiciunt ac Iustiiìent. viri docti Sigonium de iure ltal.

. 3, 4. G.

4 unicus factus) Metuebat enim, ne forte hunc iam unicum Rom. in duumviratu tollenfiliolum nimius amor mauris, ut dum. Abelt /uo. H. fit , corrumpe ret. E.

Rom. quod unicus eff. Deeft Deeft in aliis quoque libris, /actus, quod abeffe qiiidem pot- omilitque Cortius._ Et poteft elt , nec tamen unius Å commó de abefle : faepe tamen fuifragio damnandum videtur. H. fuus additum elt, ubi tuto omit

5 nol/iticum animi mei) Rom. ii potuitlet. Vid. Drakenb. ad mollitiam a. m. H. Liv. 3, 8, 8. §.

[ocr errors]

ipfe eaufTam non minus feliciter quam diferte. Commendabat actionem, quod tanquam homo Romanus et bonus civis in negotio fuo mature et

3 graviter loquebatur,

Quum fententiae perroga

rentur, dixit Iunius Mauricus (quo viro nihil firmius, mihil veyius) non efle reftituendum Viennenfibus agona:. adiecit, J^ellem etiam Romae ,

# to//i poffet. Conftanter, inquis, et fortiter. Sed hoc Maurico novum non eft.

[ocr errors]

QuidIdem

apud Nervam imperatorem non minus fortiter.

Coenabat Nerva cum paucis. atque etiam in finu recumbebat. 5 quum hominem nominavi.

Veiento proximus, Dixi omnia, Incidit fermo de Ca

tullo Meflalino, qui, luminibus orbatus, ingenio faevo mala caecitatis addiderat : non verebatur, non erubefcebat, non miferebatur: quo faepius

a mature et graviter) Maerob. Saturn. 5,' 1. Sunt, inquit, ftili dicendi duo, dispari moralitate diverfi. Unus eft ma£urus et gravis , qualis L. Craffo adfignátur etc. Iam de eodem CrafTo Cicero Bruto 38. Equidem CrafTo nihil ftatuo fieri potuille perfectius. Erat fumma gravitas etc. E. 3 J^ellem etiam Romae) Viri graves femper ludos publicos, votii, luxuriaé, libidinum officinas, vel contemferunt vel reprehenderunt : Chriftiani etiam £ ftati funt, ac daemonum malorum confìftoria dixere. G. 4 Biri omnia) Satis tibi iam $cript hominem, cum nominav1. mpotentem adulatorem et gratia principis abutentem colligas ex Iuvenalis 3, 185. et 6, 1 13. Cum Catullo MefTalino iumgit 4, 1 13. ubi Senatum Domitiani recenfet de magno pifce convocatum, Et cum mortifero prudens /eiento Catullo, qui mox coecus adu/ator ab eo vocatur. Dicit deinde talem femtentiam Veiento, unde inter principes adulatores fuifle intelligas. •

5 Catul/o Meffalino) De quo modo ex Iuvenali. Unde probari pofIit, effe eum ipfum Catullum, cuius Cyrenaicae praefecti crudelitatem ini Iudaeos, et miferum vitae exitum enarrat Iolephus de Bello Iud. 7. extr. neicio. Ingenium quidem convenit, nec repugnant tempora. Inter dedecora Teculi Domitiani refert etiam Meflalinum Tac. Agric. c. 45. G. mala caecitatis ) Non phyfica, ut diftinguuut hodie, fed moralia, quae [tatim fequuntur, quod non erubefceret etc. luvenialis aliter, fed amare non mimus de eodem homine 4, 1 13. Qui nunquam vifae flagrabat dmore puellae. G. Plinius hoc vult: in MefTalino ingenii faevitiam caecitate etiam auictam fuilfe : itaque non verebatur, won erub. ' Nam hi animi motus oculorum utu maxime adiuvantur. ' Qui ulus fi tollitur caecitate, ipfum hoc adiumentum tollitur: hómo faevus tum multo fit faevior. E. non erubefcebat etc.) Rom. non erube/cebat, non miferabatur, Quo /aepius a Domitia

* . a Domitiano non fecus ac tela, quae et ipfa caeca et improvida feruntur, in optimum quemque contorquebatur. De eius nequitia fanguiniariisque 6 fententiis in commune omnes fuper coenam loquebantur, cum ipfe imperator, Quid putamus paffurum fuiffe , /? viveret ? et Mauricus, Nobis— cum coenaret. Lomgius abii, libens tamem. Pla-7 cuit agona tolli, qui mores Viennenfium infecerat, ut nofter hic omnium. Nam Viennenfium vitia intra ipfos refidunt, noflra late vagantur: utque in corporibus, fic in imperio, graviflimus eft morbus, qui a capite diffunditur. Vale.

[ocr errors]

Magnam cepi voluptatem, quum ex communil)us amicis cognovi, te, ut fapientia tua dignum efi, et disponere otium et ferre, habitare amoe

[blocks in formation]

miflìme, et munc terra, nunc mari corpus agitare; Inultum disputare, multum audire, multum lectitare; quumque plurimum fcias, quotidie tamen 2 aliquid addifcere. Ita femefcere oportet virum, qui magiftratus ampliflimos geflerit, exercitus rexerit, totumque fe reipublicae, quamdiu decebat, 3 obtulerit. Nam et prima vitae tempora et media patriae, extrema nobis impertire debemus, ut ipfae leges monent, quae maiorem annis Lx otio 4 reddunt. Quando mihi licebit? quando per aetatem honeflum erit imitari iflud pulcherrimae quietis exemplu:u ? quando feceflus mei non defidiae momen, led trauquillitatis accipient ? Vale,

4 XXIV.

Fragilitatis humanae admonetur , quum nullos in qua- druplici iudicio, quos iuvenis in eodem habuerat, ' ' Jocios vidiffet,

C. P L I N * I V S V A L E N T I S V O S. P.roxime quum apud centumviros in quadruplici iudicio dixiflem, fubiit recordatio, egille me iu

[merged small][ocr errors][ocr errors][merged small][ocr errors][merged small][merged small]
[ocr errors]

venem aeque in quadruplici. Proceffit animus, a ut folet, longius: coepi reputare, quos in hoc, iudicio, quos in illo focios laboris habuiflem. Solus eram, qui im utroque dixiflem : tantas converfiones aut fragilitas mortalitatis aut fortunae mobilitas facit. Quidam ex iis, qui tunc ege- 3 rant, deceflerunt; exfulant alii; huic aetas et valetudo filentium fuafit; hic fponte beatiffimo otio fruitur; alius exercitum regit;, illum civilibus officiis principis amicitia exemit. Circa mos ipfos 4 quam multâ mutata funt! Studiis proceffiiius: ftudiis periclitati fumus, rurfusque proceffimus. Profueruut nobis bonorum amicitiae, et obfue- 5 runt, iterumque profunt. Si computes annos, exiguum tempus: fi vices rerum, aevum putes. Quod poteft elle documento, nihil defperare, nul- 6 li rei fidere, quum videamus tot varietates tam volubili orbe circumagi. Mihi autem familiare 7 eft, omnes cogitationes meas tecum communicare, iisdemque te vel praeceptis vel exemplis monere,

quibus ipfe me moneo: quae ratio huius epiflolae fuit. Vale.

[ocr errors][merged small][ocr errors][merged small][merged small][merged small][merged small]
« VorigeDoorgaan »