Pagina-afbeeldingen
PDF

quar, facile impetrari pofTe confido, ut errare

me , fed cum illis, fimant, quorum non feria mo

do, verum etiam lufus exprimere, laudabile eft.

An ego verear (neminem viventium, ne quam in 5 fpeciem adulationis incidam , nominabo) fed ego verear, ne me non fatis deceat, quod decuit M. Tullium, Caium Calvum, Afinium Pollionem, Marcum Meflàllam, Quintum , Hortenfium, M. Brutum, L. Sullam, Q. Catulum, Quintum Scaevolam, Ser. Sulpicium, Varronem, Torquatum, (immo Torquatos) C. Memmium, Lentulum, Gaetulicum, Annaeum Senecam , et proxime Verginium Rufum, et, fi non fufficiunt exempla: privata, divum Iulium, divum Auguflum, divum Nervam, T. Caefarem? Neronem enim transeo, quamvis fciam, mon corrumpi in deterius, quae aliquando etiam a malis; fed honefta manere, quae faepius a bonis fiunt. Inter quos vel praecipue numerandus eft P. Virgilius, Corn. Nepos, et prius Ennius, Acciusque. Non quidem hi fenatores: fed fanctitas morum non diflat ordinihus. Recito tamen: quod illi an fecerint, nefcio. 7

[ocr errors]

5 M. Tullium) Texit hic ca

talogum poëtarum fatis longum,
qui longae disputationi materiem
praebere poIIit. Sed praeftat,
[credo, hic nihil dicere, * et rem
integram relinquere, fi quis Vof-
fianüm de Poëtis opus, pofthu-
mum et imperfectum, retractare
velit. G.
�Caeterum de Aeugufti facultate
oëtica vid. Sueton. 85. De Nerva
artial. 8, 7o. De Tito Eutrop.
7, 14. et Sueton. 3. De Nero-
7,2 Sueton. 5a. Sed hunc fe
transire . dicit, quia nunc non
nifi de bonis et ianctis quaeftio
erat. E.
T. Cae/arem ) divum puto
excidifTe. ' Nam dicavit coelo
Domitianus Titum, Panegyr. 1 1.
init. Ibid. cap. 35, 4. divus Ti-
um •. ubi item divus in nonnullis
libris deeft.

6 quae aliquando etiam a. malis) Rom. quae etiam a matis a!iquando. Sequitur, ve! praecipue numerandus P. J/irgilius, fine verbo e/t. H. non di/tat ordinibus) non uni tantum ordini ad[uricta eft, fed omnibus communis effe debet. E. 7 Recito tamen ) Reftituit hunc locum Cortius. Nos declarare conabimur. Duo crimina funr, quibus relpondet Plinius: unum, quod fcribit carmina obfcena ; alrerum , quod recitat. 1'riori fatisfeciffe Te putat auctoribus Jaudatis : iam transit ad alterum. Recito tamen etc. lllud Etiam eft concedentis, quod obiectum fuit. Quoties ità ufus fit Plinius, docet Index. G. Ergo fenfus efi: concedam, illos iion recitafle. E

Etiam. Sed illi iudicio fuo poterant efTe contenti: mihi modeftior confcientia efi, quam ut fatis abfo8 lutum putem, quod a me probetur. Itaque has re, citandi cauflàs fequor: primum, quod ipfe, qui recitat, aliquanto acrius fcriptis fuis, auditorum reverentia, intendit: deinde, quod, de quibus du9 bitat, quafi ex confilii fententia flatuit. Multa etiam a multis admonetur: et, li non admoneatur, quid quisque fentiat, perfpicit ex vultu, oculis, mutu, manu , murmure, filentio; quae fatis apertis io motis iudicium ab humamitate discernunt. Atque adeo, fi cui forte eorum, qui interfuerunt, curae fuerit eadem illa legere, intelliget me quaedam aut commutafle, aut praeterille, fortafle etiam ex fuo 1 1 iudicio, quamvis ipfe mihil dixerit mihi. Atque ita hoc disputo, quafi populum in auditorium, non in cubiculum amicos advocarim, quos plures habere, multis

gloriofum, reprehenfioni nemini fuit. Vale.

IV. Avaritiam Nominati cauffidici notat, qui J^icentinos, a quibus grandem pecuniam acceperat , fefellit.

[ocr errors]

Res parva, fed initium non parvae. Vir praetorius Solers a fenatu petiit, ut fibi imfiituere in

[ocr errors][merged small][ocr errors][merged small]

agris fuis mundinas permitteretur: contradixerunt Vicentimorum legati: , adfuit Tufcilius Nominatus: dilata caulla eft. Alio fenatu Vicentini 2 fine advocato intraverunt: dixerunt, fe deceptos. Lapfiue verbo, an quia ita femtiebant? Interrogati a Nepote praetore, quem docuiflent, refponderunt, quem prius. Interrogati, an tunc gratis adfuiflet, refponderunt, fex millibus nummûm: an rurfus aliquid dedillent, dixerunt, mille demarios. Nepos poftulavit, ut Nominatus induce-3 vetur. Hactenus illo die. Sed, quantum auguror, longius res procedet. Nam pleraque tacta tantum et omnino commota, latiflime ferpunt. Erexi aures tuas. Quam diu nunc oportet quam 4 blande roges, ut reliqua cognofcas! fi tamen non ante ob haec ipfa veneris Romam, fpectatorque

malueris elle, quam lector.

[blocks in formation]

Vale.

[merged small][merged small][ocr errors][merged small]

Fallitur vir doctiffimus. Locus, ut nunc interpunctus eft, optime

3 et omnino commota) Quantumvis leviter commota, ut ni

habet.

[ocr errors]

£annii obitum luget tum ob alias cauffas, tum maxime, quod opus de /celeribus Neronis imperfectum reliquerat.

[ocr errors]

Nuntiatum mihi eft, C. Fannium deceffifTe, qui mumtius gravi me dolore confudit. Primum, quod amavi hominem elegantem et difertum: deinde, quod iudicio eius uti folebam. Erat enim natura acutus, ufu exercitatus, varietate promtiflìmus. 2 Angit me fuper ifta, cafus ipfius. Deceffit veteri teftamento: omifit, quos maxime diligebat: profequutus eft, quibus offenfior erat. Sed hoc utcunque tolerabile: gravius illud, quod pulcherri3mum opus imperfectum reliquit. Quamvis enim. agendis cauflis diftringeretur, fcribebat tamen exitus occiforum aut relegatorum a Nerone: et iam tres libros abfolverat, fubtiles, et diligentes, et Latinos, atque inter fermonem hiftoriamque medios. Ac tanto magis reliquos perficere cupiebat, 4 quanto frequentius hi lectitabantur. Mihi autem videtur acerba femper et immatura mors eorum, qui immortale aliquid parant. Nam qui volu

V, 1_ Nuntiatum mihi etc.) ne Suetonius Claud. 6. legato I\om. Nuntiatur mihi , C. Fan- etiam circa JJterum vicies nium. Deinde tamen con/udit, . profecutus. S. ubi alii con/undit. H. 3 inter fermonem hiftoriamq.) elegantem et difertum) Sic De qua differentia vid. nofìer 5, et Rom. Sequitur varietate prom- 8, 9. fq. G. tiffimus. H. 4 acerba) . Proprio hic fenfu varietate promtiffimus) ita ponitur, quod argüunt adiunctum multarum rerum fcieiitia imbutus, immatura, et poft fequens reut promte de omnibus iudicare pentina. Aufonius Parent. 14, 12. et, confilium dare pofTet. Conf. Indole maturus, funere acerbus Lib. I, ep. 22. 2. ' E. obis. quod expreilum ad Virgilianum : funere mer/it acerbo. , 2 prq/equutus eft) fcil. lega- Graecorum äwgos 3 &iaros, *g*tis vel partibus hereditatis. Ple- wgos μολga. S.

[ocr errors]

ptatibus dediti quafi in diem vivunt, vivendi
cauflas quotidie finiunt: qui vero pofteros cogi-
tant, et memoriam fui operibus extendunt, his
nulla mors mon repentina eft, ut quae femper im-
choatum aliquid' abrumpat.
mius, quod accidit, multo ante praefenfit. Vifus
eft fibi per nocturnam quietem iacere in lectulo
fuo compofitus in habitum ftudentis, habere ante
fe fcrimium ita, ut folebat : mox imaginatus eft
venifle Neronem, in toro refediffe, promfifle
primum librum, quem de fceleribus eius edide-
rat, eumque ad extremum revolvifle, idem in fe-
cundo ac tertio fecifle, tunc abiiffe.
fic interpretatus eft, tanquam idem fibi futurus
efTet fcribendi fimis, qui fuiffet illi legendi: et
fuit idem.
it, quantum vigiliarum, quantum laboris exhau-
ferit fruflra. Occurfant animo mea mortalitas,
mea fcripta.

Caius quidem Fan- 5

Expavit; et 6
Quod me recordantem miferatio fub- 7

Nec dubito, te quoque eadem co

[merged small][merged small][ocr errors][ocr errors][merged small][merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors]
[ocr errors][ocr errors]
« VorigeDoorgaan »