Pagina-afbeeldingen
PDF

tamti viri amiffio. Deceflit Corellius Rufus, et quidem fponte, quod dolorem meum exulcerat: eft enim luctuofiflimum genus mortis, quae non

ex matura, mec fatalis videtur.

Nam utcumque in a

illis, qui morbo finiuntur, magnum ex ipfa neceflitate folatium eft; in iis vero, quos arceflita mors aufert, hic infanabilis dolor efi, quod cre

duntur potuifle diu vivere.

Erneftius, patruus meus, olim laudaverat Epift. 2, 1 , 1 o. ut evinceret, Pliìium iacturam ideo noluifTe, quod virorum magnorum memoria nunquam mntercidat. Gesnerus acüte refpondebat, fe dubitare, utrnm confolandi argumentum initio ponere voluerit,Tet tamen in luctü definere. Noviflimus editor, Gierigius V. C. illa omnia repetiit, inihil addens de fuo nifi haec : „aut igitur, inquit, modum in fcirpo quaefivit, aut ego muentem eius nóa aflequor.” TErit igitur Plinius in hoc loco aut obfcurus aut ineptus. Neutrum ego credo : acutum et venuftum ubique deprehendi. Quid ergo ? nemipe necefTe eft, tempore Plinii vocabulo iacturae adhaelifle notionem non [atis dignam et honeftam ; _quare cum Plinio nunc excidiffei ea vox in re gravi et magna, ipfe fe caftigat propterea et corrigut, magis autem, ut venullum veluti flexum, et laudis opportunitatem oratio recipiat, quam ut rationis grammaticae admonere lectorem velit. Fronto Grammaticus dicit, iacturam efte, quod iacitur ex onere navis. lam locus eft Pfeudo-Salluft. ad Caef. Or. 2. Cap. 55. L. Pofthumius, et M. ' Favonius, mibi videntur quafi magnae navis fupervacua efle : ubi Talvi pervenere, ufui funt : fi quid' adverfi coortum eft, de illis potiffimum iactura fit, quia pretiu minimi ./unt. _ E.

Probabilis disputatio. Nec tamen puto, illam vocis iactura

Corellium quidem 3

[ocr errors][merged small][merged small][merged small]

fumma ratio, quae fapientibus pro meceffitate eft, ad hoc comfilium compulit, quamquam plurimas vivendi cauflas habentem, optimam confcientiam, optimam famam, maximam auctoritatem; praeterea filiam, uxorem, nepotem, forores, interque 4 tot pignora, veros amicos. Sed tam longa, tam iniqua valetudine conflictabatur, ut haec tanta pretia vivendi mortis rationibus vincerentur. Tertio et tricefimo anno (ut ipfum pracdicantem audiebam) pedum dolore correptus efl. Patrius hic illi: nam plerumque morbi quoque per fuc5 cefliones quasdam, ut alia, traduntur. UllnGabftinentia, fanctitate, quoad viridis aetas, vicit et fregit ; noviflime cum fenectute ingravefcentem

6 viribus animi fuftinebat.

3 optimam confcientiam) In PRom. omifTa funt. H. Negligeutiâ librarii, (nifi ipfius typothetae culpa eft}, cuius oculi a, priore optimam ad pofterius aberrarent. ' Fons hic méndorum uberrimus. S. pignora\ pignera Cort. cafce. ' Tetigit T.aurenbergius Antiquar. p. 2o6. Cf. Nolten. Lexic. .Aiiribarb. col. 137. Ridicule Beda de Orthographia col. 2341. ed. Putfch. : Pignera, rerum : Piζ'' , filiorum et affectionum. id. Cort. Differtat. 'de ufu orthographiae lat. cap. III. §. VIII. p. 82. ed. Harlef. ' S. 4 pretia vivendi) res illae, propter quas operae pretium fit vivere, ut confcientia, fama, auctoritas, et quas alias vivendi caufTas paullo` antea commemoraverat. ' E. ut ip/um praedicantem au

Quum quidem incredi

[ocr errors][ocr errors]
[ocr errors][merged small][ocr errors]

biles cruciatus et indigniffima tormenta pateretnr,

(iam enim dolor non pedibus folis, ut prius, in— fidebat, fed omnia membra pervagabatur,) veni

ad eum Domitiani temporibus, im fuburbamo ia— Servi e cubiculo recefTerunt: habebat 7 enim hoc moris, quoties intraflet fidelior amicus. `

centem.

Quim etiam uxor, quamquam omnis fecreti capa

•ciflima, digrediebatur.

Circumtulit oculos, et, 8

[ocr errors][merged small][merged small][merged small]

ille compos, ut iam fecurus liberque moriturus, multa illa vitae, fed minora, retinacula abrupit.

Increverat valetudo, quam temperantia mitigare g

tentavit; perfeverantem conflantia fugit. Iam dies

M.Roeverum p.XXIV.Toup.Cur. Pofter. in Theocrit. p. 26. Milfch. ad Horat. T. II. p.387. S. 6 non pedibus folię, ut prius) Rom. non pedibus Jolum, ut prius. H. Similis et frequentiffima in Graecorum libris T confufio vocum Auóvos et μόνον. S. 7 habebat enim hoc moris) habebant enim hoc moris Roin. et Venet. ciac c c clxxxv. non habebat, qnod Aldus maluit, quem non fequor. . De fervis loquitur fponte digredientibus. H. ta et Gierigius. Bene. S. 8 Circmintttlit ocu/os) Ut videret mimirum, omnesbe remo1i arbiiri effent, ne quis legere fermonem cum íj; dicentis audientisque poffet. G. ifti latroni) Hic quis fit, ne ignoraretur, Tupra dixerat Plinius, fe ad Corellium Domitiani temporibus venifle. Callide vero, et venufte ! E. Vel hinc difcas, quale fuerit contumeliofiffimum átque acerbiflìmum adclamationum genus, quo fenatus Domitiamum T mortuum laceravit. tefte Suetonio Domitian. c. u!t. S.

De difTes huic animo\ Iudicium Plinii de Corellio : pro fi dedif/er. Illuftravit ellipfih banc exein, plis Cortius ad Sall. Iug. 64, 5. G. feciffet quod optabat) Interfecturum füiíTe aJróx*ago Domirianum, haud oblcure innuitur. Ceterum verba : De diffes optabat, in editiorie Coriii ' verbis Corellii continuantur. Melius Gesnerus. S. Adfuit tamen detis voto) Superfuit Corellius Domitiano, et üsque ad Traiani tempora vixifTe videtur. cf. Ep. 4, 17. 8. — Quae fequuntur vitae retinacuta, eadem funt, quae fupra pretia vivendi dixerat. E. minora) Talia videbantur Corellio, cui reipublicae falus omnibus fuis cariór eflet, ut Plinius infra 1 1. Male Catanaeus, eumque fequens novillimus editor. S. 9 perfeverantem con/tantia fugit; Corellius morbum, qui nuiigari fe non paflus ellet, morbum iniquam et vitam adeo , gonltantia fua, il eft, confianti et immutabili moriendi deftinatio me, ab/iinentiaque cibi effugit. Videtur acumén quacfiifle Secundus, cum cor/iantiae fugativiribuit. G.

alter', tertius, quartus: abstinebat cibo. Mifit ad

me uxor eius Hifpulla

communem amicum C.

Geminium cum triftiflimo nuntio, deßinaffe Cofellium mori, nec aut /uis aut filiae precibus flecti; /o/um /upereffe me, a quo revocari poffet ad

1 o vitam.

Cucurri: perveneram in proximum, quum

mihi ab eadem Hifpulla Iulius Atticus nuntiat, nihil iam me me quidem impetraturum : tam ob

flinate magis ac magis induruifTe.

Dixerat fame

medico admoventi cibum, Kéxg/xoc , quae vox quantum admirationis in animo meo, tantum de

1 1 fiderii reliquit. cateam.

Cogito, quo amico, quo viro Implevit quidem anmum feptimum et

[merged small][ocr errors]

Evafit perpetuam valetudinem: Deceflit fuperftitibus fuis, florente republi

ca, quae illi omnibus fuis carior erat: et hoc fcio. 12 Ego tamen, tanquam et iuvemis, et fortiflimi, morte doleo: doleo autem (licet me imbecillum

[merged small][merged small][merged small][ocr errors]

Amifi euim, amifi vitae dicam quod recenti dolore contubernali meo Calvifio dixi: /ereor , ne negligentius vivam. Pro— inde adhibe folatia mihi: non haec, /enex erat, infirmus erat (haec enim novi); fed nova aliqua, fed magna, quae audierim nunquam, legerim nunquam. fuccürrunt, fed tanto dolore fuperantur.

magiftrum, In fumma,

humile potius et erubefcendum.

1 ι quae illi erat ) Rom. quae illi omnibus carior erat omiflo pronomine./uis. H. 12 Ego tamen doleo) Rom. Ego tamen tanquam et iuvenis firmi/Jimi mortem doleo. H. et ante firmiffimi aut iplius Heufingeri aut typothetae errore videtur excidifTe. ` Placet firmi/fimi, cum mox fequatur: infirin tts erat. meo nomine) Cum ipfi Corellio nihil decefferit, fed fpem potius ille cruciatus invenerit: doleo non ipfius nomine , quae alioqui vis ' amicitiae eft, Ted meo, quod mihi tantum bonum ereptum efle fentio._ G; Limifi enim teftem) Tom. -{mi/îenim vitae meae teftem, mon iterato verbo. H. Longe melius ad orationisque

v

Vale.

XIII.

Et ingeniorum /uis temporibus proventum laudat, es auditorum negligentiam vituperat.

[ocr errors]

Magnum proventum poëtarum annus hic attulit. Toto menfe Aprili mullus fere dies, quo mom recitaret aliquis. Iuvat me, quod vigent ftudia, proferunt fe ingenia hominum et oftentant: tam— etfi ad audiendum pigre coitur. Plerique in fla— tionibus fedent, tempusque audiendi fabulis com—

Nam quae audivi, quae legi, fponte

vim augendam efficacius iteratur. Sic mox : /ed /ed — , — nunquam - nunquam, quae quae —. S. I ne negligentius vivam ) Erepto vitae meae telte, rectore, magiftro etc. G. Ill, 2 in /tationibus) Locis publicis, in quibus convenire vel negotii vel óíii caufTa, vel univerlis, vel certi generis bominibus ius ac folenne effet. Sic Salvidieno Orfito apud Sueton. Nero. c. 37. obiectum eft, quod tabernas tres de domo /ua circa forum civitatibus ad /tationem locaffet : ad quem locum ceteros laudarunt Torrentius ac nuper Burmannus. Add. infra 2, 9, 5. audiendi) Sic legendum puto. Tempus audiendi, h. e. quo audiendus erat recitator, confumunt fabu/is , h. e. fermonibus variis, confabulatio

nibus : qui audiendis fabulis

legunt, non cogitant, utrosque hic intelligi, et qui loquantur, et qui audiant: deinde fi audiendis /abulis legamus, non id intelligi, quod auctor. hic vult, confabulationes et familiares fermones in circulo fedentium ; fed audientiam uni alicui narranti vel agenti fabulas praefiitam. G. Poie[t fame contra dici, frequentes illos homines non omnes potuifle fabulas narrare , fed plerosque . operam dedifTe paucis quibusdam praeter caeteros garfulis, itaque a pleraque parte recte denominationem fieri. Ita Gierigius, qui audiendis edidit. - s. Bene Gesnerus, cui Gruterus raeluxerat. Tenenduin eft, quod iam illi praeclare monuerunt, fabulas hic effe omnino fermo1nes ac confabulationes de rebus vitae communis, quales Suetonius Domitian. cap. 15. p. 933. ed. Oud. diei Å. ÉÉ C

[ocr errors]
« VorigeDoorgaan »