Pagina-afbeeldingen
PDF

verfi in actione patiaris: rogas, ut dilationem petam, et paúculos dies, certe proximum excufem. Difficile eft: fed experiar.

- xxi yde ? άνας ἐκ Διός ἐsw. » Refert tamen, eventurä foleas, an contraria fomniare. Mihi reputanti fomnium meum , iftud, quod times tu, egregiam actionem portendere 3 videtur. Sufceperam cauflam Iulii Paftoris, quum mihi quiefcenti vifa efi focrus mea advoluta genibus, ne agerem, obfecrare. Et eram acturus adolefcentulus adhuc ; eram in quadruplici iudicio; eram contra potentiflìmos civitatis, atque etiam Caefaris amicos: quae fingula excutere mentem 3 nihi poft tam trifle fomnium poterant. Egi tamen, Acyia &juevos illud, _ , Eis oi»yás áersos ἀμῶναα$as zegi zr&rens. Nam mihi patria (et fi quid cariús patria) fides

[ocr errors][ocr errors][merged small][ocr errors]

videbatur. Profpere ceffit: atque adeo illa actio mihi aures hominum, illa ianuam famae pate— fecit. Proinde difpice, an tu quoque fub hoc 5 exemplo fomnium iftud in bonum vertas: aut fi tutius putas illud cautiflimi cuiusque praeceptum, Quod dubitas, ne feceris; id ipfum refcribe. Ego 6 aliquam flropham inveniam: agamque cauflam tuam, ut iplam agere, quum tu voles, pollis. Eft enim fame alia ratio tua, alia mea fuit. Nam iudicium centumvirale differri mullo modo; iftud aegre quidem, fed tamen poteft. Vale.

[ocr errors]

Eirmo, municipi fuo, trecenta /eftertia qffert ad cen./um equeftrem explendum,

[ocr errors]

Municeps tu meus, et condifcipulus, et ab ineunte aetate contubernalis: pater tuus et matri et avunculo meo, mihi etiam, quantum aetatis diverfitas pafla eli, familiaris: magnae et graves caufTae, cur fufcipere et augere dignitatem tuam debeam. Effe autem tibi centum millium cen- 2 fum fatis indicat, quod apud nos decurio es. Igitur, ut te non decurione folum, verum etiam

[ocr errors]

equite Romamo perfruamur, offero tibi ad implen3 das equeftres facultates ccc millia mummûm. Te memorem huius muneris amicitiae moftrae diutur— mitas fpondet. Ego ne illud quidem admoneo, quod admonere deberem, mifi te fcirem fponte facturum, ut dignitáte a me data quam mode— 4 fliflìme utare. Nam folicitius cuftodiendus eft honor, in quo etiam beneficium amici tuendum eft. Vale.

[ocr errors]
[ocr errors]

Tacitum con/ulit, amplum et copiq/um dicendi genus, an brevius et circum/criptius magis probet.

[ocr errors]

Frequens mihi disputatio efl cum quodam docto homine et perito, cui nihil aeque in cauflis agena dis ut brevitas placet. Quam ego cuftodiendam efle confiteor, fi caufTa permittat. Alioqui praevaricatio eft, transire dicenda; praevaricatio etiam, curfim et breviter attingere, quae fint inculcanda, 3 infigenda, repetenda. Nam plerisque longiore tractu vis quaedam et pondus accedit: utque cor

XIX, 2 equeftres facultates) te ultimam vocem interponunt Horat. Epift. 1, 1, 57. ex emen- quidam ut a me data, quod •latione Bentleii : E/t animus probat Cortius, qui contra ea"vertibi, /unt mores, eft lingua Ê, quam mode/ti[Jime pro glofTa

fidesque : Sed quadringentis habet. Nobis Cellariana lectio Jeae feptem millia defint; Plebs probatur, quam nec damnat eri*. Add. Mart. 4, 67. G. Cortius. G. •

Rorn. ad implendas equitis facultates. H.

Sic et plures libri a Cortio infpecti cum Brummeri excerptis.

Placet. S.

XX, 5 longiore tractu) Gierigius h. 1. T cum Cortio edidit tractatu, ut Epift. 1, 8. 8. Ego nihil mutavi. Poterat enim haec Plinius ipfe variaie velle : nec

[merged small][ocr errors]

idem utriusque fenfus eft. Nam tractatus e[i tractatio: tractus autem, cum aliquid longius extrahimus, extendimus; ut Cicero Orat. 2, 5o. de tarda pronunciatione tractum verboruin dixìt. £.

pori ferrum, fic oratio animo non ictu magis quam mora inprimitur. Hic ille mecum aucto-4 iitatibus agit, ac mihi ex Graecis orationes Ly— fiae oftentat, ex noftris Gracchorum Catomisque, quorum fane plurimae funt circumcifae et breves: ego Lyfiae Demoflhenem, Aefchinem, Hyperi— dem, multosque praeterea ; - Gracchis, et Catomi, Pollionem, Caefarem, Caelium, im primis Mar— cum Tullium, oppono, cuius oratio optima fertur efle, quae maxima. Et, hercule, ut aliae bonae res, ita bonus, liber melior eft quisque, quo maior. Vides, ut ftatuas, figna, picturas, 5 hominum demique multorumque animalium formas, arborum etiam , fi modo fint decorae, nihil magis quam amplitudo commendet. Idem ora— tionibus evenit: quin etiam , voluminibus ipfis auctoritatem quandam et pulchritudinem adiicit magnitudo. Haec ille multaque alia, quae a me 6 in eandem fententiam folent dici, ut efl in dis— putando incomprehenfibilis et lubricus, ita eludit, ut conteudat, hos ipfos, quorum orationibus mitar, pauciora dixifie quam ά. Ego com-7

[ocr errors]

melior) fupple eo, qnae ellipfis in tali verborum conftructione frequentiIIima. Vid. Drakenb. ad Liv. 26, ao, 5. Ita et Graeci. S. 5 figna) De fignis militaribus Plinium non puto cogitaffe. Vid. Clav. Ciceroni. h. v. ' coll. Lelfimg. Klefruere ~(ntiqu. Fragm. pag. 4o7. Signa ftatuasque iunit etiam Cato in fragmento infíìi quod fervavit Gellius 3, 7. S. quin ipfis) Rom. cum etiam• voluminibus ipfis. H. voluminibus igfis) Sic magnum heroa Eugenium in Bibliothecam fplendidillimam collegille audio τῆaximi praefertim voluninis libros et `chartac auguftae commillos. G. 6 pauciora di riffe quam ediderint) Neque enium Icribebat

tra puto. Tefies funt multae multorum orationes, et Ciceronis pro Murena, pro Wareno: im quibus brevis et muda quafi fubfcriptio quorum

dam criminum folis titulis indicatur.

Ex his

[merged small][ocr errors][merged small]

Jam veteri inftituto /olum peroraffe, et pro Cormelio quatriduo egiffè: ne dubitare poflimus, quae per plures dies, ut mecefle erat, latius dixerit, poflea recifa ac purgata, in unum librum, gran

9 dem quidem, unum tamem, coarctafle.

At aliud

e[t actio bona, aliud oratio. Scio monmullis ita

videri, fed ego (forfitan

Cicero orationes ante quam illas haberet : fed quae in agendo animadvertiflet maxime probari auditoribus, ea deinde literis mamdavit. Tufc. 4, 25. Iam rebus transactis et praeteritis orationes fcribimus. Igitur quod maxime probata eflet Hortenfii pro Meflalla oratio, totidem quot airit verbis /cripta cft. Cic. Eruto c. 96. Add. nofter 4, 9,

23. G. 7 fub/criptio) Qualis nimirum in T libello ' accufatoris, qui inde fubfcribere dicitur, et /ùb{£% vocatur, ut vel in Fariano thefauro fatis oftenfum eft. Vid. 5, 1 , 6. G. Quomodo I. A. Erneftius intellexerit, vid. in Gesneri ad eum epiftola. S. 8 et pro Cornelio) Rom. et pro C. Cornelio. Poftea, reci/a ac repurgata. _ H. Utrumque Cortius ex libris fuis adfcivit. Sic et excerpta Brummeri. S. in unum librum, grandem quidem, unum tamen) – Elegans Iocutio ipfaque repetitione vocis unum comméndabilis. Prius unum delenti quis aufcultaverit? S. 9 At ` aliud eft actio bona, aliud oratio) Si haec eft obiectio eius, qui brevitatem actio

fallor) perfuafum habeo,

nis defendebat, fenfus necefTario hic effe debet: actio bona non poteft efTe, nifi brevis : oratio etiam amplior et copio[ior bona effe poteft. Nempe ille fic ftatuebãt: qui agit caufTam coram iudice, rebus pugnat, nqn verbis, mec debet iudices morari arte et amplitudine oratoria : qui autem orationem fcribit, ut lectoribus placeat, etiam - copia et arte et eloquentia uti debet, ut rerum frigus orationis lenociniis quibusdam tollat. Plinius contra refpondet , actionis bonitatem pehdere ab orationis fcriptae bonitate, ;•;: actionem abfoluti[fimam_ effe, quae maxime orationis, fimilitudiiien exprefTe• rit. Habet autem haec ommis dispntatio hoc vitii, ut Plinius nodum fecet, non folvat. Debe' bat cauflas adferre, cur actionem nom oporteret breviorem efle. j? orationem. Nam quod icit, orationem effe actionis exemplar, alio Tenlu verum effe poteft, et tamen illud manere, in agendo brevitati fludendum efle. E.

Cauffae illae mox commemorantur, 12. Iqq. Ceterum Erneftius de hoc loco probabilius disputat Gierìgio. S.

« VorigeDoorgaan »