Pagina-afbeeldingen
PDF
ePub

neret.

in dies ira ad iuftitiam rediset, quamquam tum maxime tristis, amilla nuper uxore, mitto ad Anteiam, (oupta haec Helvidio fuerat,) rogo ut veniat, quia me recens adhuc luctus limine conti

Ut venit, Destinatum eft, inquam, mihi,5 maritum tuum non inultum pati. Nuntia Arriae et Fanniae: (ab exfilio enim redierant :) consule te, confule illas, an velitis adscribi facto, in quo ego comite non egeo: sed non ita gloriae meae faverim, ut vobis focietatem eius invideam. Perfert Anteia 6 mandata; nec illae morantur. Opportune fenatus intra diem tertium. Omnia ego femper ad Corellium retuli, quem providentillimum aetatis nofirae sapientiffimumque cognovi. In hoc tamen contentus consilio meo fui, veritus, ne vetaret: erat enim cunctantior cautiorque. Sed non sustinui inducere in animum, quo minus illi eodem die facturum me indicarem, quod an facerem non deliberabam: expertus usu, de eo, quod deftinaveris, non ese consulendos, quibus consultis obsequi debeas. Venio in senatum : ius dicendi pe-7 to: dico paullisper maximo adsensu. crimen attingere, reum deftinare, (adhuc tamen fine nomine) undique mihi reclamari. Alius : Sciamus, qui fit, de quo extra ordinem referas; alius : Quis eft ante relationem reus? alius: Salvi fimus, qui fuperfumus. Audio imperturbatus,8

Ubi coepi

tium vocibus et anbelitu dici, nius, a qua subscriptione pro acnotum eft. G. Add. Gesneri ad cusatore 'ipso subscriptor nonI. A., Ernestium epistola.

nunquam dicitur.'

Subscripsille tum maxime) Eandem vim ba- feminas, indicat verbis, nec illas bet, quam cum maxime: quod morantur. G. ostendit, laudante Cortio, Duker. ad Flor. 2, 16, 3. G.

Societatem) Melius Cortius ex

Mediceo focictate. Vid. Heu5 ab exfilio enim redierant) fingerum ad 1, 10, 12. S. Al. neglecia coniunctione, ab etfilio redierant. quod Cortius iure

7 ante relationem reus) Ante praetulit. Sic modo habuimus: quam delatum fit nomen eius, nupla haec Helvidio fuerat. s. coque recepto, relatum de illo

in senatu. G. adfcribi facio) Subscribenda Salvi fimus). Pauci supersuaccufatione, quam meditatur Pli. mv de crudelitate superiorum

interritus: tantum susceptae rei honestas valet, tantumque ad fiduciam vel metum differt, nolint homines, quod facias, an non probent., Longum est omnia, quae tunc hinc inde iactata sunt, 9 recensere. Novillime consul: Secuncle, Jententiae

loco dices , fi quid volueris. Permiseris, inquam,

quod usque adhuc omnibus permififti. Relido: 10 aguntur alia. Interca me quidam ex consularibus

amicis secreto accuratoque sermone, quafi nimis fortiter incauteque progrellum, corripit, revocat, monet, ut defiliam. Adiecit etiam : Notabilem te futuris principibus fecisii. Ejio, inquam, dum, II malis.

Vix ille discellerat, rursus alter: Quid audes?

cur ruis?, quibus te periculis obiicis ? Quid praesentibus confidis, incertus futurorum? Laceffis hominem iam praefectum curarii, et brevi consulem? praelerea qua gratia , quibus amicitiis fultum? Nominat quendam, qui tunc ad

orientem ampliflimum exercitum, non fine ma12 gnis dubiisque rumoribus, obtinebat. Ad haec

egó: Omnia praecepi, atque animo mecum ante

principum, de vindictae libidine Veriflime Gesnerus, cuius mencontra delatores, de qua ante tem Gierigius non videtur perf. 4. G.

vidille. Neque enim permiseris Ex his paucis noli quemquam referendum ad ius dicendi , quod in crimen vocare. Miferantium extra ordinem Secundus petierat, haec vox. S.

(vid. supra 7.) sed ad ius cen8 iactata) Al. iacta. Diffi- fendi, de quo poftea 13. 18. Non 'cile eli definire, utrum a Secun. ea spectat Plinius, quae dixerat, di manu profectum lit: magis

led

quae erat dicturus. S. tamen huc inclino, ut nosirum pro genuino habeam. Vid. omni 10 Adiccit) Al. Adiicit, quod no Drakenb. ad Liv. 10, 37, 2. praeferendum. Adigit, quod cod. S.

Arnz. habet, indidem 9 sententiae loco) Vid.

quae

nam eft pro adicit, h. e. adiidixiinus de hoc more ad 8, 14,

cit. s. 6. G.

cur ruis ?) Plerique libri: Permiseris ) Non rogandi vel

quo ruis ? quod cum Cortio praepoftulandi vox,

ut modo 1. 7. feram. S. fciamus: sed lubirati, certe iure luo nitentis, quafi dicat, Nibil 12 Omnia praecepi) Ex Aen. ita mihi ben ficii tribueris, led 6, 105. *ubi, quem ad modum ad commune fenatorum jus me hic, praecepi, non percepi haG.

bent optimi quique libri. 'G.

natum :

II

revocas.

[ocr errors]

peregi: nec 'recuso, fi ita cafus attulerit, luere poenas ob honefiiffimum factum, dum flagitiofllimum ulciscor. lam censendi tempus. Dicit Do-13 mitius Apollinaris, consul delignatus, dicit Fabricius Veiento, Fabius Postumius, Vectius Proculus, collega Publicii Certi, de quo agebatur, uxoris autem meae, quam amiseram, vitricus: post hos Ammius Flaccus.

Omnes Certum, nondum a me nominatum, ut nomioatum defendunt: crimenque quali in medio relictum defenfione suscipiunt. Quae praeterea dixerint, non est ne-14 celle narrare; in libris habes. Sum enim cuncta ipforum verbis perfequutus. Dicut contrà Avi-15 dius Quietus, Cornutus Tertullus. Quietus : Iniquissimum effe, querelas dolentium exc udi: ideoque Arriae et Fanniae ius querendi non auferendum: nec interesse, cuius ordinis, quis jit, fed quam cauffam habeat.

Cornutus : Datum se a 16 confulibus tutorem Helvidii filiae, petentibus matre eius et vitrico: nunc quoque non sustinere deserere officii fui partes; in quo tamen, et suo dolori modum imponere, et optimarum feminarum perferre modeftiffimum adfectum : qua's contentas effe, admonere senatum Pub icii Certi cruentae adulationis, et petere, fi poena flagitii manifeftiffimi remittatur, nota C'erto quasi cenforia inuratur. Tum Satrius Rufus medio ambi- 17 guoque sermone: Puto, inquit, iniuriam factam

attulerit) Malim e libro Vol. men quasi in medio relicium Siano tulerit. S.

defenfione fuscipere. Ita qui 13 crimenque --- fuscipiunt) rumoris antea incerti fe aucioEleganter. Secundus crimen in

rem profitetur, dici potelt famam medio reliquerat, quod reum in medio pofitam suscepiffe. S. nondum nominaflet : res adhuc

15 Avidius Quielus) Idem, anceps et dubia poterat videri, puto, de quo fupra 6, 29, 1. donec edito rei nomine, certo Cornutus autem Tertullus colleconltaret, cui a Plinio metuen ga fuit in consulatu Plinii. vid. dum effet. Hoc quidquid super- Paneg. 90, 3. G. erat dubitationis , 'eximebant illi, 17 Puro - iniuriam) Mirum qui Certum ut nominatum de- non eft, fi obscuritatis aliquid fenderent. Id {cite dicjíur, fris babear baqç oratiq Şarii, quum

Publicio Certo, fi non abfolvitur : nominatus eft ab amicis Arriae et Fanniae, nominatus ab amicis fuis. Nec debemus soliciti elle.

Idem enim nos, qui bene sentimus de homine, iudicaturi sumus : fi innocens eft, ficuti et spero, et

malo, donec aliquid probetur, credo poteritis ab18 Jolvere. Haec illi, quo quisque ordine citaban.

tur. Venitur ad me : confurgo: utor initio, quod in libro est: refpondeo fingulis. Mirum qua in. tentione, quibus clamoribus omnia exceperint, qui modo reclamabant. Tanta converfio vel ne

gotii dignitatem, vel proventum orationis, vel 19 actoris constantiam subsequuta eft. Finio. Inci

pit respondere Veiento: nemo patitur: obturbatur, obftrepitur: adeo quidem, ut diceret: Rogo, Patres C. ne me cogatis implorare auxilium tribunorum. Et flatim Murena tribunus: Permiito

tibi, vir clariffime Veiento, dicere. Tunc quo20 que reclamatur. Inter moras consul citatis nomi

nibus et peracta discellione, mittit senatum: ac paene adhuc ftantem tentantemque dicere Veienionem relinquit. Multum ille de hac (ila vocitabat) contumelia questus eft Homerico versu:

"Ω γέρον, ή μάλα δη σε νέοι τείρουσι μαχηται. 21 Non fere quisquam in senatu fuit, qui non me

rem

ipfe Secundus ambiguam appel- ri sumus , quod ii, qui nocentem let. Conabimur eam explicatio- arbitrantur etc. G.

reddere. Cum nominatus fit Cerius non quidem a Plinio,

19 aurilium tribunorum) Quo

rum vim meminimus comparatam (vid. l. 13.) sed ab aliis tum amicis Arriae et Fanniae, adver. esse ad suum cuique civium ius sariarum, tum suis; nec tamen

contra vim inivstam, magistraprobatum. quidquam: iniuria illi tuum praeleriim patriciorum, tu

endum. G. fit, nili abfolvitur: haerei enim crimen non probatum. Ergo in. *12 régov) Il. 9. 102. verterim absolvendus videtur. Nec ba Diomedis, admonentis Nedebemus nos fenatores soliciti storem, ut, cum senex iple nimis elle, ne semel absolutus, fi for- prematur a juvenibus, in fuum, te nocens lit, deinde damnari Diomedis, currum iranseat. Innon pollit. Hoc enim fi appa- dicat igirur Veiento, se antiquum reat,

qui bene de Cerro senatorem in ordinem cogi a iuContimus, idem de illo iudicatu. nioribus. G.

20

nos,

complecteretur, exoscularetur, certatimque laude cumularet, quod intermillum tamdiu morem in publicum consulendi, susceptis propriis fimultatibus, reduxillem: quod denique fenatum invidia liberallem, qua flagrabat apud ordines alios, quod severus in ceteros, senatoribus folis, dissimulatione quafi mutua, parceret. Haec acta funt ab- 2a sente Certo. Abfuit enim, seu tale aliquid suspi . catus, five, ut excufabatur, infirmus. Et relationem quidem de eo Caesar ad senatum non remifit: obtinui tamen, quod intenderam. Nam col- 23 lega Certi consulatum, successorem Certus accepit: planeque factum eft, quod dixeram in fine: Reddat praemium sub optimo principe, quod a pessimo accepit. Postea actionem meam, utcunque potui, recollegi: addidi multa.

Accidit fortui- 24 tum (fed non tanquam fortuitum) quod, editis libris, Certus intra paucislimos dies implicitus morbo decellit. Audivi referentes, hanc imagi- 25 nem menti eius, hanc oculis oberrasle, tanquam videret me fibi cum ferro imminere. Verane haec, adfirmare non aufim : inter est tamen exempli, ut vera videantur. Habes epistolam, fi modum epi- 26 stolae cogitas, libris, quos legisti, non minorem. Sed imputabis tibi, qui contentus libris non fuisti. Vale.

1. etc.

22 relationem ad senatum) losophica utitur Secundus. Non Non iuflit rem denuo ad fena- vult tribui libi eventum, sed nec tum referri , ut alias , v. g. 4, 9. vehementer repugnat. Et nihil, G.

profecto, impedit, quo minus

inoriem Certo horror, ira, metus, 23 fuccefforem Certus) Praefectus tum aerarii, brevi conlul, mani rationibus alienum, li fe

acceleraverit: nihil ab ingenii huut putabant homines : vid. f. 11.

bris illi imminentem cum ferro G.

inimicum obiecit. Sed haec ea. 24 non canquam fortuitum) dem caussa est, cur fingi talia Nemo facile pro fortuito habuit, probabilius poterant. G. sed caullam mortis Certi in Pli 26 modum epifiolae) Sic ex nii actione inelle putarunt vulgo libris Cort. bene. Modum i. e. homines. Modestia quadam phi- proportionem. G.

« VorigeDoorgaan »