Pagina-afbeeldingen
PDF

partium efTe duxi, primum, ut textum, qua

lem Gesnerus, emunctae criticus naris, fubfidiis fuis perfpecte ufus dederat, mendis modo typographicis, quae editionem alteram fat craffae obfidebant, correctis, refictaque pafIim interpunctione, illibatum repeterem. Nam etfi probe intellexeram, non omnia in Plinianis fic conftituta efTe, nulla ut critico materia fuperefTet, in qua elaboranda cum laude verfaretur: malebam tamen, fi quid critici generis incidifTet, id in notis momere, quam manum ipfi textui continuo iniicere. Etenim pigebat taedebatque tumultuariae operae, qua nunc mihi, et tempore exclufo, nec fatis infirucfo fubfidiis rei bene gerendae necefTariis, defungendum fuiffet, fi ad novam textus recenfionem defcendere fustinuifTem. Praeterea parum placebat, in libris fcholarum ufui dicatis, qualis hic Plinius eft, multa identidem novari; praefiabiliusque videbatur, textum probabiliter effictum fideliter retineri, donec novus a critico fagaci, omnibus affluente copiis, inque hoc unum intento, comderetur. Gesneri notas integras repetii. Debebatur hoc memoriae viri optimi deque literis nofiris praeclariffime meriti. Quamquam enim verendum mihi erat, ne in reprehenfionem monnullorum incurrerem, fi ea quoque fervarem, quibus nova editio recte carere pofTe illis videretur: tutius tamen putabam hoc fubire aleae, quam omittendis aliis, aliis in brevius cogendis, quod Erneftio fa

cere placuerat, fidem meam fubleftam reddere, defideriumque accendere fuperiorum edi

tionum. Eadem et maiore etiam religione exhibui, quae nunc primum prodeunt, Erneftii adnotationes. Correxi nihil nifi apertos, calami lapfus. Si quid praeterea Ernefiius deliquifTe videretur, intactum reliqui, fatis habens tirones de erroribus verbo admonuifTe. Commode memineram, cum primum Plinio edendo manus admovifTem, in Ioann. Mich. Heufingeri, eruditiffimi viri criticique in paucis egregii, Libris duobus Emendationum exquifitas in libros fex priores Epifiolarum' Plinii animadverfiones reperiri, a Gesnero bis*) tantum obiter commemoratas, a Gierigio plane neglectas. Harum nullam habere rationem piaculum fuiffet. Itaque omnes fuo quamque loco diligenter pofui. Quid moverit Heufingerum, ut de pofierioribus libris nihil perfcriberet, ignoramus:

[ocr errors]
[ocr errors][merged small]

fontem enim, unde fua ad priores hauferat, im , fequentibus non exaruiffe, ipfe nos admonet*). Is fons qui fuerit, quaeque omnimo ratio harum animadverfionum, ut fciant lectores, apponam quae vir eximius illis praefatus eft. • . . •,,Cum fuis virtutibus pluribus commendantur, quae nunc quidem in omnium manibus funt, politiffimae C. Plinii Epißolae: tum eo quoque nomine non pofTunt non cariffimae efle yeteris eloquentiae fiudiofis, quod ex communi illo litterarum quafi naufragio non falvae modo evaferunt, verum

inde etiam quam minimum vitii contraxe

runt, germanamque illam argenteae aetatis Latinitatem prope illibatam confervarunt**). Adeo, quod boiiis libris aliis exitio, his etiam faluti fuit, quod medio aevo in bibliothecarum angulis neglectae iacuerunt, nec litteratis hominibus librariisque dignae vifae funt, quae a multis legerentur. Teftis eftVincentius Bellovacenfis, faeculi XIII. fcriptor fuae aetatis doctiffimus, qui Plinii epíftolas ad diverfòs circiter centum reperire fe tantum

*) Ad 1 , 1o, 12.

**) [Conf. tamen, quae I. A. Erneftius in fine Notularum fuarum de multis magnisque librorum Plinii vitiis monuit.]

potuiffe confitetur fpeculi hiftorialis lib. X. c. 67. reliquas, quae plures etiam numero funt, non vidit. Decimus liber ante faeculum XVI. in lucem non emerfit, nec libri VIII, et VIIII. omnes epiftolae primis editionibus vulgari potuerunt. Hinc rara apud medii aevi fcriptores Plinii minoris mentio ac prope nulla eft. Quam male vero librarii de aliis meriti fuerint, quos faepius et in plura exemplaria transfcripferunt, teftes erunt fempiterni Cicero, Salluftius, Curtius, Valerius Maximus, Florus, Iufiinus, Lactantius, quos ipforum disfimillimos nobis reliquerunt. Etfi vero in Plinii epifiolas minus, quam in ceteros, quos dixi, fcriptores antiquos, hominum illorum infcitiae et audaciae licuit: non • ità tamen incorruptas et incontaminatas eas ad mos pervenifTe apparet, ut nihil omnino labis imfederit. Multa quidem Catanaeus, plura poft eum Henr. Stephanus, Cafaubonus, Gruterus, Barthius, Schefferus, Buchnerus, ©ronovius, Thomafius, Cellarius iure fibi vifi funt emendaffe: horum tamen omnium oculos non pauca fugerunt, quae Cortii nuper, et proxime Gesneri, viri celeberrimi, induftria fuerunt refiituenda. At me horum quidem ingenio et cura, cuius me quidem admiratorem maximum profiteor, ita omnia perpolita funt, ut extremam tandem manum recepifTe pofIint adfirmari. Illud potius, quod nolis, fatendum eft, ab iis ipfis, qui maculas delere voluerunt, novas aliquando, ut fieri folet, adfperfas efTe, aliquas ita penitus infedifTe, ut eluere difficile fit, et prope iam temerarium videatur. Non fallere me opinionern, e pluribus exemplis, quae in medium adferam, aliquot certe eos etiam adfentiri cogent, qui alia omnia, fibi perfuaferunt. In his vero emendandis veteri Plinii exemplari utar, quod in bibliothecam illuftr. gymnafii Ifenacenfis a me illatum eft, Romae a. cIoccccLxxxx. typis exfcriptum, cuius et Fabricius bibliothec. Lat. Lib. II. c. XXII. m. 3. meminit, quodque a Barthio*) adverfar. lib. XVIIII. c. 25. cafcam editionem appellari puto. Idem Brummero ad manus fuiffe video ad L. Cinciam cap. VI. n. 6. ubi ad Plinium lib. V. ep. XXI. 3. ignotam antea lectionem profert. Id ex vetuftis membranis expreffum efTe inde coniicio. quod in plerisque, e Mediceo codice quae primus vulgavit Cortius, et quorum in aliis vix ullum eft veftigium, mirifice confpirat; in nonnullis non ab eo tantum, fed a ceteris etiam fcriptis editisque

[ocr errors]
« VorigeDoorgaan »