Pagina-afbeeldingen
PDF
ePub

libris non fine ratione discrepat; in scribendi vero et interpungendi. more priscam fimplicitatem refert, nec multa recentioris aut criticae manus vestigia ostendit.”

Hactenus Heusingerus. De meis in Plinium notis non habeo quod praeloquar, nisi ut lectores obtester, humaniter benevoleque meminerint summae trepidationis meae, qui, nil tale animo praecipiens imparatusque, ad alienum negotium absolverdum acceslerim. Factum est hac ipfa trepidatione, ut alia e memoria elaberentur, alia sero' occurrerent, quae monere et potuissem, et vero etiam debuislem. Horum partem, cum paslim ad Ad. denda provocaverim, nunc supplebo.

Epist. 1, 8, 2. Petiturus sum enim. Solennis hic ordo verborum, quem vehementer miror Gierigio displicere potuisse. Tot eius exempla enim in optimis scriptoribus occurrunt, ut alterum, ab illo praelatum, aures Romanae parum probasle videantur. Si forte dubitas, en nubem exemplorum. Aequati funt enim Plin. Panegyr. 25, 2. Alia eft enim Cic. de Orat. 2, 25. Senec. Epist. 87, 27. Aliud eft enim Senec. Epist. 89, 14. Animi est enim Cic. de Orat. 3, 59. Facilius eft enim Cic. de Orat. 2, 44. Hic eft

[ocr errors]
[ocr errors]

enim Senec. Epist. 82, 11. 94, 69. Hominis eft enim Plin. Epist. 8, 16, 4. Incre-, dibile est enim Cic. de Orat. I, 44. Incredibilis eft enim Lactant. de Opif. D. 20, 3. Sic enim ibi ex libris scriptis editisque pluribus legendum. Deterior alter ordo, repertus ab I. M. Heusingero in libro Colonienfi: Incredibilis enim eft. Indulgendum est enim Senec. Epist. 104, 3. Ingeniofior eft enim Plin. Panegyr. 55, 2. Longum est enim Cic. de Orat. 2, 27. Minus eft enim Plin. Paneg. 88,7. Naturae eft enim Senec. Epist. 90, 3. Naturale est enim Plin. Epist. 4, 17, 3. Necesse est enim Cic. Epist. ad Aul. Torquatum 6, 2. ad Aul. Caecinam 6,6. Senec. Episi. 109, 10. 114, 11. 121, 12. Natur. Quaest. 1. praef. Nemo eft enim Cic. de Orat. 2, 82. Epist. ad Lentulum 1, 4. ad quem

editor in Animadv. et Emendat. Libris, quos avidiffime exfpectamus: „Sic scripti omnes mei cum Mediolanensi 1472., Vetustâ in membranis, Aldinis Manutiique editionibus. Nemo enim est Veneta 1476., Veneta 1492., Mediolanensis 1493. cum quibusdam aliis.

Illud magis Tullianum. Ita etiam in interrogationibus, quid eft enim? quid est igitur? ubique maluit, quam, quod in editis parum emendatis circumfertur, quid enim est? quid igitur

locum nuperus

eft?Nihil eft enim Cic. de Orat. 1, 28. 41. 2, 24. 42. 3, 27. 45. Plin. Epift. 9, 32. Non eft enim Cic. de Orat. 3, 21. Senec. Epist. 85, 24. Noftra eft enim Cic. de Orat. 3, 31. Nullum eft enim Cic. de Orat. 1, 48. 3,5. 57. Plin. Epist. 6, 21, 4. Panegyr. 26, 4. Omnia funt enin Cic. de Orat. I, 43. ut legendum ex codicibus Guelferb. vulgo perperam Omnia enim sunt. Prima est enim Cic. de Orat. 2, 78. Propofitum est enim Plin. Paneg. 56, 1. Prosecutus es enim Plin. Paneg. 86, 3. ex verâ Baunii correctione. Quae est enim Cic. de Orat. 2, 89. Quam speciofum eft enim Plin. Panegyr. 18, 1. ad quem locum v. Arntzen. Quid est enim Cic. de Orat. 1, 45. Plin. Paneg. 56, 2. Scitumi eft enim Cic. de Orat. 3, 61. Tania eft enim Cic. Epist. ad Leptam 6, 19. (20. M. L.) Temerarium eft enim Plin. Epist. 4, 9, 10. Una est enim Cic. de Orat. 3, 6. Unus eft enim Senec. Epist. 104, 22. Vifa eft enim Plin. Epist. 10, 97, 9. Voluptates sunt enim Plin. Panegyr. 82, 8. ex certâ Lipfi emendatione. Sufficient haec. Ad hanc normam vereor ne corrigendi sint illi loci, ubi particula verbo substantivo praeposita reperitur: veluti Caes. de B. C. 2, 32. Cic. de Orat. 1, 29. 2, 54. 3, 45. Plin. Epist. 6, 29, 3.

Idem, opi

1

1

nór, de aliis particulis tenendum. Liberum est autem Plin. Paneg. 36,5. Non est autem Senec. Epist. 82, 17. Nemo est ergo Plin. Paneg. 44, 3. Adhibita eft igitur Cic. de Orat. 1, 42.

Epist. 1, 16, 2. Iure praetuli acutae. Secundus respexit Tullium suum de Orat. 2,

8. Quid autem fubtilius, quam acutae crebraeque fententiae?

Epist. 2, 15, 2. alioqui. Sic alioquin sine et occurrit 6, 23, 1. 7, 31, 1. . 10, 20, 1. qui loci Gierigium tandem docuerunt, fallere 'Tegulam Schwarzianam.

Epist. 3, 5, 8. parcissimi iterum defendit I. A. Ernestius in Clave Ciceron. v. paratus.

Not. ad Epist. 3, 6, 3. Tertium exemplum confusionis vocum olvos et ünvos reperi in collatione Porsoniana codicis Harleiani Odys. B. 395. pag. 12. a.

Epist. 4, 1, 2. adligamus. Add. I. Fr. Gronovius ad Senec. Epist. 94. pag. 449.

Epist. 4, 13, 8. Locus hic tentari non debebat. Similis in negationis usu anomalia occurrit 5, 17, 6. ubi v. quae notavi.

Epist. 4, 27, 6. Locum Euripideum Sophocli tribuit insciteque interpretatur Devarius de particul. pag. 549. fq. ed. Reusm.

Epist. 6, 15, 3. ius civile responder. Notanda consiructio. In Cicer. de Orat. I, 45.

[ocr errors][merged small]

revocanda lectio antiqua: in respondendo iure. ubi male Ernestius in respondendo de iure, quaerens in nota subiecta: „Quid porro est, in respondendo iure? ut vulgati habent. quis ita dixit?" Ciceronem ipsum et alibi ita dixisse, poterat ex Clave sua discere. . Horat. Epist. 1, 3, 23. fq. seu civica iura Respon

dere paras.

Epist. 6, 19, 5. Conf. 8, 2, 1. Vendideram vindemias certatim negotiatoribus ementibus. unde liquet, certatim cum emtitant iungendum esse.

Epist. 8, 5, 2. fruendis voluptatibus. Cum in MS. fruendi voluptatibus reperiatur, Gudius ad Phaedr. 4, 25. probabiliter corrigit fruendis diu voluptatibus.

Epist. 10, 119, 1. De certaminibus iselafticis cum obiter egisset Bouhierius, vir vere illustris, in Hagenbuchi Ep. Epigraph. p. 9., laudans Iselini de illis dissertationem in Hift. Acad. Inscript. Paris. T.V. p. 277., sic pergit p. 10.

o.sq.: „Ce que je viens de dire des Jeux Ifélastiques me donne lieu de proposer une conjecture sur un endroit très obscur d'une Lettre du jeune Pline à l'Empereur Trajan, X. 119, dont voici le sujet."

„Pendant que Pline gouvernoit la Bithynie, quelques Athletes de cette Province, qui

« VorigeDoorgaan »