Pagina-afbeeldingen
PDF
ePub

procurandam. Non puto errare me, fi inter illa munera locum tribuam pou poftremum illi, quod comitem tibi et adolescentiae tuae rectorem adfignavit Consultissimum iuris et omnis fapientiae Risenbeckium tuum, cuius cum prudentiam et fidem in suis pignoribus cognitam perspectam-, que feliciter habuisset Illustrissimus tutor tuus Henricus XXIV. quem ante laudavi, eum tibi adiunxit, cui aequam scilicet, quin, , ut est re. ligiofiffimus, et officiorum omnium non peritiffimus modo, fed etiam observantislimus, maiorem solicitioremque curam se debere, quam suis filiis exiftimaret, cum de his rationem reddendam praeter Deum et suam conscientiam nemi. ni, sciret; de te autem etiam iudicia aliorum hominum revereatur. Huic igitur Risenbeckio tuo, verisimo Phoenici, cum credideris, a me etiam aliquid disci posle profuturum; vehementer mihi elaborandum elt, ut, bonum me virum esse, quod illi credidisti, tuo ipfius iudicio intelligas. Gratum quidem et non immemorem tuae in me indulgentiae, hic ipse libellus teftis semper exftabit. Utinam etiam verum me vatem agnoscas aliquando, cum praedicere tibi audeo, quod vehementislime opto, et e lignis raro fallacibus colligere mihi videor, futurum, ut tui cives longa plepaque sub te felicitate beati gratias decernant iis omnibus, quorum cura, Nu. dio, confiliis, opera, generoliflimum illud

pectus virtutibus omnibus impletum, et lapienter feliciterque administrandae reipublicae praeparatum erit, quarum rerum quandam quasi auroram iam videmus in tot rebus, quas in Plinio, iam tuo, adhuc amamus hodie, in tot pueris, ut hoc utar, qui tua liberalitate cultu humani tatis et religionis imbuuntur, in tot miseris, qui

[ocr errors]

benignitate tua foventur, in tot ftudiofis iuvenibus, qui tibi se debere vitae et studiorum praefidia quaedam grati agnoscunt, in familiae tuae disciplina et tranquillitate, in honore eorum, quibus contigit, ut ad ingenii tui cultum aliquid conferant. Macte istis laudibus, Illustrillime Co. mes,

et iftas praeclarisimas rectricis virtutis meditationes ad ipsum reipublicae actum et ci. vium tuorum felicitatem reliquorumque admirationem suo tempore fauftis aufpiciis transfer. Ita Deus aetatem tuam bonis omnibus cumulet. Dab. in Academia, quam ornas, Georgia Augufta Kal. Octobr. cio13 CCXXXVIII.

[merged small][ocr errors]
[merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][ocr errors]

QVA SVAM PLINII IVNIORIS EDITIONEM
VEL EMENDANDI VEL DEFENDENDI.

CAVSSA RETRACTAT.

[ocr errors]

Quo tempore reducem e Lipfienfi prelo Plinium accipio,' una mihi redditur epiftola tua, ERNESTI, vir doctissime, et animo meo carillime, Non dico, iucundam fuisle: fatis eft, quod a te fuit. Sed amplius quiddam in ea reperi, quod non ad meae tantum voluptatis fructum, sed ad alio. rum quoque utilitatem referendum, ftatim iudicabam, cum una mihi siguificaret Caspar Fritschius polier, fi quid Plinio adiiciendum haberem, tem. pus adhuc elle, paucislimis eius exemplis manu quali emillis. Statim, inquam, confilium arripui errores vel neos vel operarum, de quibus nos admonuisti, lentevtiani de quibusdam locis tuam a nuea discedentem, et fi quid aliud occurreret

salutanti poftliminio quafi ad me redeuntem Pli. nium, ea omnia, epistola quadam comprehensa, ad te mittendi: quod tanto magis mihi placuit confilium, cum eodem tempore ad me pervenisset, quem avide diu exspectaveram, Panegyricus Plinianus, quem tu propter negotia tua non attigeras, a Cl. Arntzenio editus, e quo decerpere quaedam lectoribus Plinii profutura, et noftra inde vel augere vel emendare, liceret.

Age igitur, quae addita, detracta, immutata, defensa, vellem in Plinianis curis nostris, apud te breviter persequar; quod obversans animo meo tua imago cum dulcius mihi, quidquid hoc est laboris, faciet, tum fi qui sunt igniculi in nobis ingenii, eos leni quali spiritu excitabit

. Non vereor, ne voluptatem tuam offendam, licubi a tua fententia disceflero. Melius inter nos de maximis rebus convenit, quam ut minuta disputatiuncula animorum coniunctionem, sanctislimis adstrictam vinculis, labefactare poßit aut convellere. Ceterum non eius modo brevitatis hic memor ero, quam ipsa quafi imperat necesitas; fed totius etiam confilii huius editionis. Cum enim non eo Spectet labor nofter, ut integritati Plinii scrupulosa diligentia consulatur, quam provinciam, quantum ad epiftolas, pulchre ornatam sciebam a Cortio, et qui succenturiatus illi fuit Longolio; in Panegyrico autem, (ne de Cel. Schwarzio hic dicam) id quod fperaveram futurum, praeclare eadem functum video doctillimum Arntzenium, qui viri suo labore in futurum quoque profpexerunt, prospicientque, ne temere, vel impune adeo, graflari in Plinium poßit critica licentia ; sed ut commodius legatur scriptor venufillimus, atque intelligatur, quod ipsum, in epistola ad Illustrisimum Ruthenum Comitem profeslus sum: propter has caullas venia nobis dabitur, quod non morose et ad unguem persequi

mur omnia, cum in

cum in libro ipfo, tum in hoc quali eius spicilegio. Sed ne faciamus ianuam domo maiorem, rem, age, ipfam aggrediamur.'

[ocr errors]

1, 8, 12. Cum de munere bic fermo fit, placet tibi, Ernesti doctisime, non ad medicorum, de quibus alioquin hic agitur in protal, pilulas referri verbum inducere; fed eo fämi intellectu, quo inducuntur, b. e. producuntur, oftenduntur, commendantur, fpectatoribus ludorum publicorum perfonae, ipfaque adeo munera: cumque Graeci eadem ratione dicant elcayen, inde ais explicari forte non absurde posle locum in Epiftola ad Hebraeos 1, 6.

1, 9, 1. Praefers iunctisque, aut cunctisve, pro diversa oppositionis ratione, ex qua fingulis opponendi fint aut plures iunctique, h. e. plures, et ii quidem non Gnguli, sed iunctim conGderati, aut plures, atque adeo cuncti, h. e. cunctive. Mihi crescere videbatur oratio. Singulis diebus per officia urbana transactis fic fatis constat ratio; minus conftat pluribus; omnium minime cunctis, b. e. vel fimpliciter omnibus, vel certe pluribus illis in noam sommam collectis. Sunt enim cuncti, quod Festus et Asconius docent, simul omnes, quasi coniuncti.

1, 9, 5. Pro nisi unum me iubet Cl. Arnizenius ad Paneg. 94, 3. legere nos , nifi tamen me.

1, 12, 1. Vetas me dubitare, vir doctissime, quo iecturae appellatio respiciat, cum doceat ipse Plinius 2, 1, 10. At ipsum hoc nempe dubitabam ego, utrum conSolandi argumentum initio ponere voluerit, et in luctu definere.

1, 20, 7. Ad subscriptiones censorias hic respici putas; nec intercedo , cum in hoc conveniat et accusatoris, dixgy ppa: Qorros, subscriptio, et cenforia, ut caulla vel crimen breviter designetur. 1, 20, 10. Orationis retinendum censes, ubi

ego oratoris praetuli. Neque profecto temere. Nempe h. 1. actio non confideratur, ais, quatenus ab oratore pendet; sed quatenus ab oratione: defenditurque a Plinio, nunquam bonam orationem elle fine bona actione; et si bona oretio fit bona actione destituta, propter temporis ad agendum dati angustias, quibus actio frangatur, cum timeat orator, ne tempus conftitutuin excedat, non esse orationis culpam, neque propterea illud, quod pofuerat de naturali bonae orationis et actionis coniunctione negandum ; fed iudicis. Praeclare ifta. Sed vide, Qinóris, qua parte ego con

« VorigeDoorgaan »