Pagina-afbeeldingen
PDF

otiofa epitheta, periphrafes, exergafiae, otiofam, tardam, et inefficacem re vera reddant orationem , quantumvis magna volubilitate contorqueatur.

6, 2, 3. Quafi deprehenfum non fatis, ut video, explicavi. Depre/ien/, quidem notio fatis clara, et fi qnis dubitat, infpicere licet Quinctil. 1 , 1 2, 4. 6, 3, 1 oo. 1 o, 7 , 29. 12, 9, 2o. Ergo quafi depre/en/us eft, qni habet eandem excufationem, veniam, commoditatem, quam deprehenfus. Qui ex tempore dicere cogitur, hoc eft enim deprehendi, culpam coniicit in eos, qui coegerunt ipfum dicere: qui cum Regulo, dicunt, quidquid peccatur, in ipfum pofIunt coniicere, longas moras, cor' rogatos auditores etc. - 6, 2o, 15. Elegans eft, quod tibi in mentem venit, forte dedifTe Plinium, Aderant , qui Mi/enm mn fuiffe etc. ex illo poëtae, Fuit Ilium. Ceterum v*, oa, Aede/rarat qui antiquo, quem typographi vocant, charactere, non curfivo, debebant in contexto Plinianae epiflolae exprimi. 6, 32, 2. De h. 1. nos nuper disputare vidifii ad Quinctilianum praef. §. 9. et 1 1. 7, 12, 2. Rectum videtur tibi ύμεῖς γαρ κατάλοι. Nimirum ut disperdendi verbo iocofe ufus eft, fic etiam ××xάςγλον vocat, te iudice, Minucium, h. e. nimis ftudiofum ficcitatis, et falubritatis Atticae. Et fane xxxo3λ/αν etiam in Atticismi illa nimia affectatione inefTe pofTe, certum eft. Pendeo; et ad te transirem, nifi fcirem, me tui amore etiam corrumpi pofTe.

7, 17, 13. Emendator acerrimus cum Ciceronianum efTe putas et comparas cum acerrimo aurium iudicio, mecum, ut in fexcentis aliis, fentis.

7, 27. Ad hanc epiftolam refponfum efTe a perfomato Gufiavo Ianfono in Nova Bibl. Hal. 34, 2. bene facis cum me admones. • •

8, 14, 6. Vis, Vir Clariffime, non tam illam difìinctionern /ententiarum ab uno dictarum intelligi; quae a me poft Catanaeum explicata eft , et cui fayet f. 15. : quam illam, quae propius ad quaeftionem et fpeciem in iiac epiftola propofitam pertinet ; de qua praefertim f. 2 i. ubi plures pugnantes Jententiae ad fuperandam unam iunguntur. Et facile tibi afIentior, magis ad hanc refpici, quod pugnantes vocantur, i. e. quae una confiflere In Omm poITunt, quod de priori genere ita fimpliciter dici non poteft; poteft tamen cum relatione ad alios, qui duas eiusdem hominis fententias, uno quafi Tpiritu prolatas, fimul probare nolunt. 8, 23, 5. Pro intellexit malle te fcribis dilaxit. Ego putabam fignificare Plinium hoc, intellexit Avitus, et affecutus eft, quantus vir eflet Servianus, quam dignus obfervatione atque obfequio. 9, 13, 4. Quod pro deferviffet malis, fi addicerent libri, refediffet; in eo tibi affentior. 9, 23, 5. Verbo nofcitare poft Cortium tribuis vim demonfirandi, ut et rj nq/cere Panegyr. 22, 3.: non, quo proprie hanc poteftatem habeat; fed quod infantes, pueri, plebs, cum nofcunt, folent digito id, quod nofcunt, fimul demonftrare. Sic, ais, mulier, cum agnofceret Demofihenem, alteri demonftrabat etc. Mihi videtur, Plautinis locis et aliis, ita fiabilitam vim, quam hic tribui verbo, ut dubitare equidem non poffim : demonftrandi fignificationem adhuc defidero aliunde adferi. Certe in Panegyrico quam illud convenit, parvulos, qui mondum vidifTent, videre certe meminiffent, peregrinatum adhuc Traianum, nq/cere h. e. cognofcere velle, interrogare, quis eft ? . hicrae eft ? Iuvenes autem illum qftentare ? Si nq/cere eft qftentare, pueri et iuvenes hic idem faciunt. Epift. 6, 2o, 4. vocibus fuos nofcitant, non profecto demonftrant; res enim agitur in tenebris, fed aut agnofcunt, aut, quod malim, attendendo, requirendo, agnofcere cupiunt. Infpice locum utrumnque. candidiffima anima mea, et vide án dubitare poffis. ' Poteft monftrare digito, qui nq/citat aliquem ; fed ideo mafcitare non fignificat· proprie demon/irare. Nempe meque tu hoc vis. 1 o, 2, 3. Non attendi ad temporum confecutionem, cum pro malui fufpicatus fum, legendum malunt vel malim. Libenter tibi, ut plurima, iioc debeo, mi Ernefti, quod feftinationem emendare licet in ipfo adhuc libello. • Si coniecturae locus fit, maluere vel maluerunt fubfiituendum fuerit. 1o, 18, 2. Teftimonium retribuerunt. Melius iam videtur, quod ex antiquis editionibus hic protulit Cortius pertribuerunt, cum etiam Panegyr. 95, 1. pertribuiftis e Vofliano dederit Cl. Arntzenius, pro aliorum per/.i& mifiis. Utroque in loco ea vis efTe poteft, ad iunum omnes, a primo ad ultimum, teftimonium tribuifTe. 1o, 48, 5. Ita emendandum cenfes, quam buleutae qui /unt beneficio tuo: eleganter ' profecto; et

quod meae comiecturae, fi non praetulerim , certe nec aufim pofthabere. *. 1 o, 5o, 4. De Bithynicis aliquem regem intelligere malle te ais. Quaerendi otium iam deeft, et forte eft hoc e numero räv &ra£ Asyoμévwv. Iam ad Panegyricum veniamus, in quo nihil tuae admotationis nobis impertiifii; fed tanto plura dedit Cl. Arntzenius, qui, quod humane, et ut decet literas noftras, mecum egit, gratias ago ; quod a fcripto fe vix ac ne vix quidem demoveri patitur, laudo, et commode accidere Plinio arbitror ; quod feorfim a me fentit aliquoties, non miror ; non aegre fero quaedam paullo inclementius dicta ; fi quid ipfi excidit, non exagito. Sed neque futurum puto, ut irafcatur vir humaniffimus, fi eodem candore, quo mea ipfius errata non disfimulo, eademque, qua ipfe in meis utitur, libertate nec mihi undique probari, quae ipfe dixit, omnia, profitear, et quaedam eorum hic indicem, ut ftatim illud, quod 2, 5. retinet quidem dignosque nos illius rr/u pro&emus; fed ortam fufpicatur hanc lectionem ex repetitis, more alias folenni, duabus literis VS in vocibus duabus perpetuo tenore fcriptis ILLIUSU, cnm tamen fimpliciter legi debuerit illi i(/u. Non vereor, ne hoc probes prae ea lectione, quam nos dedimus, quamque Perizonio etiam: probatam , Cl. Arntzenius docet, I qui 3, 1. aemulemur dedit, ubi mos, Livineio et Lipfio auctoribus, aemuletur, quod melius nimirum intelligebam, et intellecturos fperabam alios. Plane autem laudo, quod 4, 1. ex libris antiquis pofuit, /ed parendum eft fæ. natuscon/ulto, quod etc. 4, 3. tuetur vulgatum, /ed ab agentibus habetur, et quaerit, Cur talisThonor agentibus gratias a Traiano non fit habitus alias quoque? T Refpondeo, quia de illis privatis gratiis non intercefTerat SCtum, intercefIerat de publicis. T Senatui ergo honorem habet, cum ipfius auctoritati, etiam contra naturam fuam et commodum, cedit. Firmat fententiam noftram, quod fequitur, tibi audire neceffe eft. 5, 8. illum tumultum praefaeviiffe ex Voffiano libro dedit vir celeb. quod elegans fane et vix a librarii ingenio profectum. Sic placet, cum 5, g. ex adverfis fgcunda nafcantur. etiam ideo praefert, quia Jeminum ftatim mentio fubiicitur.

[ocr errors]

9, 2. Non fatis accurate rationes fubduxi in Patricii explicatione, cum poft locum Taciti fubieci verba, quis autem con/ule clarior ? Hoc enim in Traianum patrem an conveniat, vehementer incertum eft, cum non conftet, nn eius quoque pater, id e[t avus Principis optimi, confulatu functus fuerit? tacentibus Faftis, tacente ipfo Plinio. Itaque folicitor legere h. I. Credentne pofteri, Patricium , et Con/ulari genitum. Nihil fuit facilius, quam conformari fibi a librario cafus proximos. Sed neceflaria tamem haec coniectura non eft : intercedit illud aut Taciti. • 1 1, 4. Verba, cuius pulfi fugatique etc. per συνεσιν ad hofies refert Cl. Arntzenius, et non vult fub iniquiffima faepe Grammaticorum tyrannide fervire. At hic quidem, quod fciam, non de Grammatica fermo eft. Synefin eiusmodi, five fynthefin malimus, generofifTìmi quique fcriptores ufurparunt. Verum fentemtia multum fit acrior, et ad fatiram magis accedit, h. e. ad Plinianum in talibus characterem, fi dicas, ex ipfo triumphq (ut hodie, cum Ainbrofiano Hymno Deum iufli cives non nunquam laudant) intellexifTe homines, pu//um fugatumque efTe imperium h. e. cum exercitu fuo Imperatorem , ut hodie Portam Turcicam , vel Imperium Rufforum qui victum, pulfum, fugatum diceret, in fublimiori praefertim oratione, ab omnibus intelligeretur, s reprehenderetur forte a nern 1I1e. 14, 1. In vexato loco de ferocia Parthorum am &arbarorum ? laudat Schwarzianam coniecturam merito, fed tamen fuo more lectionem vulgatam retinet, et hoc modo interpretari comatur: ,,Iam eas res gefle,;ras, propter quas eodem iure ex devicta gente ,,agnomen afTumere potuiffes, quo pofiea id fecifti de „Germanis." Vide, perfpicaciflime vir, an videre hic aliquid polfis. Sic pofleflione longi temporis tuetur etiam illud, quod ftatim fequitur, et legit 1 4, 2. Germaniamque (quam cum dirimuntque) per hoc omne /patium etc. ut fit hyperbaton a parenthefi. Neque tamen repugnare fe ait, fi quis malit brevius, Germaniam , quam etc. Mihi ea ratio nimis contorta, et a politula illa Plinii facilitate aliena videtur. Sed ingeniofum , quod 15, 2. coniicit vir. Cl. brevemque militiam quafi transfiliffe contentus , pro vulgato transíffe. 1 7 , 3. Nec non modo telorum tuorum : omittit non ; nec liabeo , quo defendau , praeter rationem Grammaticam, quae negationem ante vel poft non modo mon omitii fuadet, nifi in proximo membro aliud non , vel ne quidem fetjuatur. Vid. ad Quinctil. 1 1, 1, 2. Sed fcilicet, fi plnra id genus loca inveniantur, et afferantur, cedet merito Grammatica. Hic quidem, fublato illo non, videtur hic efTe nexus propofitionum, /i quis regum vemire in manus audeat, et non (illud enim e[i nec) 7modo telorum tuorum , /ed etiam oculorum —– coniectum perhorrefcat: quod fententiae aperte contrarium eft. 17, 4. Pro quandocunque, quod habent omnes editi, recte reponit ex MS. quandoque, eodem intellectu. 19, 4. Ubi mos probabantur poft Lipfium et alios, probantur legit, quod patior: fed quomodo nexus orationis, quod dicit, illud poftulet, non video. 23, 5. 4ugufta victimis cuncta bene fe habere nihil dubitabam: videtur enim ipfa multitudo ho[iiarum ad religiofam quandam reverentiam aliquod momentum habere. Sed vide, vir doctiffime, an non melius fit, quod * Cl. Arntzenius e MS. Gnelf. dedit angu/ia. Laudare poterat ad firmandam hanc lectionem infra 52, 7. 24, 2. Servat eademque omnia illa etc. fed me nondum poenitet dedifle eadem quae. Iudicabis, uter meJius. Hic nullum in libris praefidium eJTe, probe intelligis, cum neque voces feparent, neque diphthongos explanent. 24. extr. Bene legit humus ifta communis pro ita aliorum. Sic etiam 25, 4. ex/pectatus eft, quod fine caufTa accommodarunt fequenti provi/umque. Quod 3o, 3. mergi repararique palanti amne, combinatis diverforum codicum lectionibus dedimus; non probabile videtur Cl. viro, quosdam librarios hanc, alios alteram vocem 9mififTe. Mihi adhuc placet illa ratio, qnod palanti, in quibusdam libris repertum, eruditius eft, quam ut librario tribui poffit: repararique autem et ipfum • magnis auctoritatibus afleritur. Mox 3o, 4. pro detinenti /olo dedit ex MS. clementi, quod damnare non anfim certe: multo minus 3 1 , 1. campumque praefterni, pro altero prq/ierni : duriusculum autem, quod 3, , 6. Ita beneficio tuo nec benigna tellus et o/,fequens Nilus legit pro maligna: duriusculum, inquam, feâ e, Mss. tamen ; et ita explicat, etiam uon benigna tcllus obfequcns e[i non minus quaun Nilus.

« VorigeDoorgaan »