Pagina-afbeeldingen
PDF
ePub

otiosa epitheta, periphrases, exergasiae, otiosam, tardam, et inefficacem revera reddant orationem, quantumvis magna volubilitate contorqueatur.

6, 2, 3. Quafi deprehenfum non fatis, ut video, explicavi. Deprehenfi quidem notio fatis clara, et si quis dubitat, inspicere licet Quinctil. 1, 12, 4. 6, 3, 100. 10, 7, 29. 12, 9, 20. Ergo quasi deprehenfus eft, qui babet eandem excusationem, veniam, commoditatem, quam deprehenfus. Qui ex tempore dicere cogitur, hoc eft enim deprehendi, culpam coniicit in eos, qui coegerunt iplum dicere: qui cum Regulo dicunt, quidquid peccatur, in ipsum pollunt copiicere, longas moras, corroga tos auditores etc.

6, 20, 15. Elegans est, quod tibi in mentem venit, forte dedisse Plinium, Aderant ; qui Mifenum fuiffe etc. ex illo poëtae, Fuit Ilinm. Ceterum vyva, Aderant qui antiquo, quem typographi vocant, charactere, non cursivo, debebant in contexto Plinianae epistolae exprimi.

6, 32, 2. De h. l. nos nuper disputare vidisti ad Quinctilianum praef. S. 9. et il. 7, 12, 2. Rectum videtur tibi úueiç yap nanonhoi

. Nimirum ut disperdendi verbo iocose ulus est, fic etiam xoxoyhov vocat, te iudice, Minucium, h. e. nimis studiosum siccitatis, et salubritatis Atticae. Et fane naxonalar etiam in Atticismi illa nimia affectatione inesle posse, certum est. Pendeo; et ad te transirem, nisi scirem, me ini amore etiam corrumpi polle.

7, 17, 13. Emendator acerrimus cum Ciceronianum esse putas et comparas cum acerrimo aurium iudicio, mecum, ut in fexcentis aliis, sentis.

7, 27. Ad hanc epistolam responfum effe a personaio Gustavo Jansono in Nova Bibl. Hal. 34, 2. bene facis cum me admones.

8, 14, 6. Vis, Vir Clarisime, non tam illam distinctionein fententiarum ab uno dictarum intelligi; quae à me poft Catanaeum explicata eft, et cui favet s. 15.: quam illam, quae propius ad quaestionem et speciem in hac epistola propofitam pertinet; de qua praefertim f. 2i. ubi plures pugnantes sententiae ad fuperandam unam iunguntur. Et facile tibi assentior, magis ad hanc respici, quod pugnantes vocantur, i. e. quae una confifiere non poffunt, quod de priori genere ita fimpliciter dici non

10

potest; poteft tamen cum relatione ad alios, qui duas eiusdem hominis sententias, uno quali spiritu prolatas, fimul probare nolunt.

8, 23, 5. Pro intellexit malle te scribis dilexit. Ego putabam fignificare Plinium hoc, intellexic Avitus, et assecutus est, quantus vir eflet Servianus, quam dignus observatione atque obsequio.

9, 13, 4. Quod pro defervisset malis, si addicerent libri, refediffet; in eo tibi allentior.

9, 23, 5. Verbo noscitare post Cortium tribuis viin demonlirandi, ut et rõ nofcere Panegyr. 22, 3.: non, quo proprie banc poteftatem habeat; led quod infantes, pueri, plebs, cum nofcunt, folent digito id, quod noScunt, limul demonlirare. Sic, ais, mulier, cum agnosceret Demosthenem, alteri demonstrabat etc. Mihi videtur, Plautinis locis et aliis ita stabilitam vim, quam hic tribui verbo, ut dubitare equidem non pollim: demonstrandi Gignificationem adhuc desidero aliunde adseri. Certe in Panegyrico quam illud convenit, parvulos, qui nondum vidiffent, videre certe meminillent, peregrinatum adhuc Traianum, nofcere h. e. cognoscere velle, interrogare, quis eft? hicne eft ? Juvenes autem illum oftentare? Si nofcere est oftentare, pueri et iuvenes hic idem faciunt. Epist. 6, 20, 4. vocibus fuos nofcitant, non profecto demonstrant; res enim agitur in tenebris, sed aut agnoscunt, aut, quod malim, attendendo ,' requirendo, agnoscere cupiunt. Inspice locum utrumque, candidissima anima mea, et vide an dubitare pollis. Potest monftrare digito, qui nofcitat aliquem: fed ideo nofeitare non significat proprie demonftrare. Nempe neque tu hoc viş.

10, 2, 5. Non attendi ad temporum consecutionem, cum pro malui suspicatus fum, legendum malunt vel malim. Libenter tibi, ut plurima, hoc debeo, mi Ernesti, quod festinationem emendare licet in ipso adhuc libello. · Si coniecturae locus fit, maluere vel maluerunt fubfiituendum fuerit.

10, 18, 2. Teftimonium retribuerunt. Melius iam videtur, quod ex antiquis editionibus hic protulit Cortius pertribuerunt, cum etiam Panegyr. 95; 1. pertrie buiftis e Volliano dederit Cl. Arntzenius, pro aliorum perhibuiftis. Utroque in loco ea vis effe poteft, ad unum omnes, a primo ad ultimum, testimonium tribuifle.

10, 48, 5. Ita emendandum censes, quam buleutae qui sunt beneficio tuo: eleganter profecto; et

quod meae coniecturae, fi non praetulerim, certe nec aulim pofthabere.

19, 50, 4. De Bithynicis aliquem regem intelligere malle te ais. Quaerendi otium iam deeft, et forte eft hoc e numero των άπαξ λεγομένων.,

Iam ad Panegyricum veniamus, in quo nihil tvae adnotationis nobis impertiisti; sed tanto plura dedit Cl. Arntzenius, qui, quod humane, et ut decet literas noftras, mecum egit, gratias ago; quod a scripto fe vix ac ne vix quidem demoveri patitur, laudo, et commode accidere Plinio arbitror; quod feorfim a me sentit aliquoties, non miror; non aegre fero quaedam paullo inclementius dicta ; fi quid ipli excidit, non exagito. Sed neque futurum puto, ut irascatur' vir bumanillimus, fi eodem candore, quo mea ipfius errata non dissimulo, eademque, qua ipse in meis utitur, libertate nec mihi undique probari, quae ipse dixit, omnia, profitear, et quaedam eorum hic indicem, ut ftatim illud, quod

2, 5. retinet quidem dignosque nos illius usu probemus; sed ortam suspicatur hanc lectionem ex repetitis, more alias folenni, duabus literis VS in vocibus duabus perpetuo tenore scriptis ILLIUSU, cum tamen fimpliciter legi debuerit illi usi. Non vereor, ne hoc probes prae ea lectione, quam nos dedimus, quamque Perizonio etiam probatam, Cl. Arntzenius docet, qui

3, I. eemulemur dedit, ubi nos, Livineio et Liplo auctoribus, aemuletur, quod melius nimirum intelligebam, et intellecturos fperabam alios. Plane autem laudo, quod

4, 1. ex libris antiquis posuit, sed parendum est fa. natusconfulto, quod etc.

4, 3. tuetur vulgatum, fed ab agentibus habetur, et quaerit, Cur talis honor agentibus gratias a Traiano non Gt babitus alias quoque? Respondeo, quia de illis privatis gratiis non intercellerat SCtum, intercellerat de publicis. Senatui ergo honorem habet, cum ipfius auctoritati, etiam contra naturam suam et commodum, cedit. Firmat sententiam noftram, quod fequitur, tibi audire necese eft.

5, 8. illum tumultum praefaeviile ex Vossiano libro dedit vir celeb. quod elegans fane et vix a librarü ingenio profectum. Sic placet, cum

5, 9. ex adverfis secunda nafcantur etiam ideo praefert, quia feminum ftatim mentio fubiicitur.

9, 2.

[ocr errors]

Non fatis accurate rationes subduxi in Patri. cii explicatione, cum poft locum Taciti fubieci verba, quis autem confule clarior?? Hoc enim in Traianım patrem an conveniat, vehementer incertum est, cum non constet, an eius quoque pater , id est avus Principis optimi, consulatu functus fuerit? tacentibus Fastis, tacente ipso Plinio. Itaque solicitor legere h. I. Credentne pofieri, Patricium, et Confulari - genitun. Nihil fuit facilius, quam conformari libi a librario, casus proximos. Sed necessaria tamen haec coniectura non eft : intercedit illud aut Taciti. 11, 4. Verba , cuins pulsi fugatique etc.

per

σύνεσιν ad hostes refert Cl. Arntzenius, et non vult fub iniquillima !aepe Grammaticorum tyrannide servire. At hic quidem, quod sciam, non de Grammatica sermo est. Synelin eiusmodi, five synthesin malimus, generofillimi quique scriptores usurparunt. Verum sententia multum fit acrior, et ad satiram magis accedit, h. e. ad Plinianui in talibus characierem, fi dicas, ex ipso triumpho (ut hodie, cum Arbrofiano Hymno Deum julli cives non nunquam laudant) intellexislo homines, pulfum fugatumque esse inperium h. e. cum exercitu suo Imperatorem, ut hodie Portam Turcicam , vel Imperium Rulforum qui victum, pullum, fugatum diceret, in fublimiori praefertim oratione, ab omnibus intelligeretur, reprehenderetur forte a nemine.

14, 1. In vexato loco de ferocia Parthorum an barbarorum laudat Schwarzianam coniecturam merito, sed tamen fuo more lectionem vulgatam retinet, et hoc modo interpretari conatur: „lam eas res geslestas, propter quas eodem iure

devicta gente „agnomen assumere potuilles, quo poftea id fecisti de „Germanis." Vide, perspicacisime vir, an videre hic aliquid poflis. Sic poffeßione longi temporis tuetur etiam illud, quod starim sequitur, et legit

14, 2. Germaniamque (quam cum-dirimuntque) per hoc omne /patium etc. ut fit hyperbaton a parentheli. Neque tamen repugnare le ait, fi quis malit brevius, Germaniam , quam etc.

Mihi ea ratio nimis contorta, et a politula illa Plinii facilitate aliena videtur. Sed ingeniosum, quod

15, 2. coniicit vir, Cl. brevemque militiam quası transfilise contentus, pro vulgato transis'e.

17, 3. Nec non modo telorum tuorum: omittit non; nec labeo, quo defendam, praeter rationem Grainmati

ex

[ocr errors][ocr errors]

cam, quae negationem anie vel post non modo non omirli suadet, nisi in proximo membro aliud non, vel ne quidem sequatur. Vid. ad Quinctil. 11, 1, 2. Sed fcilicet, fi plura id genus loca inveniantur, et afferantur, cedet merito Grammatica. Hic quidem, sublato illo non, videtur hic esle nexus propofitionum, si quis regum venire in manus audeat, et non (illud enim est nec) modo telorum tilorum , sed etiam oculorum conie. ctum perhorrefcat: quod sententiae aperte contrarium est.

17, 4. Pro quandocunque, quod habent omnes editi, recte reponit ex MS. quandoque, eodem intellectu.

19, 4. Ubi nos probabantur poft Lipfium et alios, probantur legit, quod patior : fed quomodo nexus ora. tionis, quod dicit, illud postulet, non video.

23, 5. Augufta victimis cuncta bene se habere nihil dubitaban : videtur enim ipsa multitudo hoftiarum ad religiofam quandam reverentiam aliquod momentum babere. Sed vide, vir doctissime, an non melius sit, quod Cl. Arntzenius e MS. Guelf. dedit angufia. Laudare poterat ad firmandam hanc lectionem infra 52, 7.

24, 2. Servat eademque omnia illa etc. sed me nondum poenitet dedisse eadem quae. Iudicabis, uter melius. Hic nullum in libris praesidium esse, probe intelligis, cum neque voces separent, neque diphthongos explanent.

24. extr. Bene legit humus ifta communis pro ita aliorum. Sic etiam

25, 4. exspectatus est, quod fine caussa accommodarunt fequenti provifumque. Quod

30, 3. mergi repararique palanti amne, combinatis diversorum codicum lectionibus dedimus; non probabile videtur Cl. viro, quosdam librarios banc, alios alteram vocem omisille. Mihi adhuc placet illa ratio, quod palanti, in quibusdam libris repertum, eruditius est, quam ut librario tribui polit: repararique autem et ipsum magnis auctoritatibus afferitur. Mox

30, 4. pro detinenti solo dedit ex MS. clementi, quod damnare non aufim certe: multo minus

31, 1. campumque praesterni, pro altero profierni: duriusculum autem, quod

31, 6. Ita beneficio tuo nec benigna tellus et obSequens Nilus legit pro maligna: duriusculum, inquain, fed ex MSS. tamen; et ita explicat, etiam non benigna tellus obsequens est non minus quam Nilus.

« VorigeDoorgaan »