Pagina-afbeeldingen
PDF

33, 3. Legit Arntzenius, Nemo et fpectator et '/pectaculum factus. Vide, am non incom modum hoc habeat ea lectio, quod fpectator nullo fenfu etiam ad /actus fic refertur. Quanto lemius et propius ad Schwarzianum codicem, e /pectatore fpectaculum factus ? 35, 4. Nondum poenitet dedifTe, tot res illis adiecifti , propter quas etc. licet illi tueatur Cl. Arntzenius : qui etiam in eo mihi non fatisfacit, quod mox legit, perquam magna quaedam edicto tibi adftruaeerat, ni/iilque reliquiffe , m ifi tibi videbatur: atque illud ni/i argutum putat, et valde Plinianum. Equidem conciliare eam exceptionem , illud ni/i, non pofTum cum verbis hoc magis arduum fuit. Difficile eft rebus, quae ad faftigium iam perductae videntur, aliquid addere: cefTat admiratio, fi addat is, cui refervatum confilio eft, ut addat. Conf. c. 38, 1. 36, 4. Ne admittenda fit emendatio foli coniecturae debita, Cl. Arntzenius tribunal excogitatum cruciatui, fuspenfo pede (laudo modeftiam) ita tentat exponere: tribunal illud, in quo fub fuperioribus Imperatoribus fifcales caufTae agebantur, excogitatum cruciatui, h. e. inventum ad vexamdos et lacerandos miferos reos, fub optimo principe munc par eft ceteris etc. Non voluit profecto intelligi a pofleris Plinius, fi hoc illis verbis dicere voluit. Eadem puto de eo, qui iam ponetur loco, 4o, 1. ubi retinet vitiofam, ut mihi videtur, fcripturam, cuiuscunque modi ea pecunia etc. et ita explicat, CJuocumque iure aut nomine ad aliquem pervenerit peCunla. 45, 5. Ponit, quod fruftra /peraverunt dig/imiles, pro /peraverint, quod Gruteri et Bongarfii coniecturae debitum fecuti funt ceteri. Et pulchram atque veram hic dicit fententiam contra nimiam emendandi libidinem : fed quae me tamen non deterreat, ut non malim hic legi fperaverint. Nec ignoro, aorifiorum Graecorum vim habere, apud Senecam praefertim, interdum praeterita. INon multo poft illam in criticos orationem, nempe ad 48, 3. ubi immaniffima bellua Domitianus vocatur, ,,Eam, inquit, elegantiam" (nefcio autem, quae elegantia fit, homini belluae nomen tribuere) ,,credo perifTe apud „Senecam Suaf. 6. p. 36. J^idebis illum non hominis, fed ,,belluae civilis vultum. Editur nunc belli, fed ita mom ,,fatisfacit oppofitio, quae apertior eft hominem inter et „belluam.” : Sermo eft de Antonio triumviro; quaeritur, an Cicero illum adire, illi fupplicare debeat? Sed potes

de tu, hnrnamiffime Ernefti, hic non aliquantulum ridere
belluae civilis vultum ? Equidem mom loquor de impuris
manibus, quibus laceretur Seneca, ut aliquis ad hunc
Panegyricum go, 6. Redeamus in viam, h. e. ad Plinium
et hnmanitatem. De 49, 4. dicemus ad 56, 2.
49, 6. plenus ipfe et ructans; quod placuit Livineio,
Perizonio, Schwarzio, mihi quoque, non patitur venire
in locum compofiti et ἐσυν3£rov plenus ipfe eructans.
49, 8. peregrinae /uperftitionis myfteria e MS.
Cuelf. mutat in minifteria, intelligitque pueros ex Aegy-
pto, fuperfiitiofa procul dubio gente. Sed num fuper-
fiitionis caufTa arceffiti? Alexandrinas delicias ad alia
omnia petitas movimus. An ita pauper eft Plinius, ut
folius augendae orationis et epitheti caufTa /uperfti-
•tionis mentionem inculcaverit? Sed hoc ipfe fentit vir
doctus: et hanc ipfam mutandi caufTam fuifle putat de-
fcriptoribus. Contra apud Petronium c. 1 18. Deorum
illa miaifieria, per quae praecipitandus eft liber poë-
tae /piritus, fimplici coniectura, qua fevere adeo imter-
dicit aliis, in myfteria mutatum it, in quo minus etiam
illi afTentiar. Nimirum neque ille Gronovio, Schwarzio,
mihi, cum ex optimis libris -
5o, 4. legimus domini /cientis, quod fevere damnat,
:pe putat, Romanum quemquam fic loqui potuifTe.
e
5o, 5. retinet vulgatum, quod /it deteftanda ava-
ritia etc. aitque, fine ùlla difficultate recte pofTe exponi.
Vellem feciflet. Nam laborarunt Livineius, Lipfius, reli-
qui, qui quo fit maluere: laboravit Perizonius, cui vide-
batur legeudum quo fit. Vide, â qριλόrής , an non
51, 1. legendum fit Idem tam parcus es ? Verbum
es facile abforpfit fyllaba praecedens. Quamquam arctior
fit transitio ellipfi.

51 , 2. ex MSS. dedit Magnum reiicere aliquid etc.

£l. Arntzenius, et in loco vexato
52, 2. cum deorum ip/e non /is adeptus, in quo
adfentitur Celeb. Schwarzio. Iuvat explicationem noftram
illud, quod obfervat vir diligentiflimus, Dei plur. et Deis
in libris antiquis inveniri.
52, 5. Pro abiectas legit Arntzenius optimis aucto-
ribus obiectas, et iungit curn flammis.
56, 2. Cum fcripfi, non fiatim ad manus efTe ex-
emplum, ubi num pro nonne ponatur, alteriws auctoris
putavi, et indubium. Alioquin enim erat in proximo,
nempe 49, 4. ubi ipfe dedi ex editione Salmur. 1671,

[ocr errors]

12. num remiffionibus tuis eadem frequentia etc. Qno in loco non illud modo membrum, fèd reliqua omnia a ' num incipiunt in antiquis editionibus. Minime autem probabile efi, num polituros fuiIIe primos editores, fi non invenifTent in fuis libris. Verurn Faber, alii , et iam Cl. Arntzenius ibi qnoque non dederunt. Hic nonne ea caufIa magis placuit, quia ob fequentem vocalem facile inter dictandum excidere potuifTe encliticam ne arbitrabar. Ceterum eiusdem originis, certe fignificationis, eiusdemqne fere pronuntiationis vocabula num et non ita mifceri certum e[t, ut vix unquam in interrogationibus certnm fit, atra fit praeferenda. , Non hoc intellectu occurrit etiam 58, 3. it. 63, 3. 57, 4. Pro fexies coniicit vir Cl. /epties, ut referatur ad C. Marium. At hunc excludunt verba ipfa Plinii, qui neget de iis fe agere, qui ex/pirante iam liόertate per vim ac tumultum creati fint. 61, 2. Sufpicor legendum, pro decre/cant, decrefcunt, priusque ut fimilitudinis tantum et comparationis effe. 6 I, 8. Servat vir Cl. et contra Schwarzium i. e. codicem Parifienfem meque defendit veterem lectionem, indulgentiam tuam neceffitatis aemuletur, eamque magis cum panegyrico laudandi genere putat convenire. Sed fi vera eß illa lectio, aemülata efi neceflitas illnd, quod nondum fuit. Nonne vero indulgentis eft, ea ultro dare, qnae alias fola extorqueat neceffitas? Neceflitas non imitatur, non circumfpicit exempla, fed ruit, rumpit, frangit, fine lege, fine more modoque, omnia. 63, 7. Pro fpatio/iffima iam priore editione comiiciebam legendum /pecio/iffima , quod in altera hac rnonere oblitus fum : monuit me, cum probat, vir doctiflimus. Sed idem 64, 1. non perfuadet, cum praefert Pides , qua"* neceffarium fuit. Nimis facile eft apicem pofi fu', quo fyllabam er notant librarii, periiffe. 7o, 6. Sic confiituit locüm mihi dubium ex bonis libris Cl. Arntzenius : P'ides enim, fi quid bene fece(? ./ciet Cae/ar ? aut /i /cierit, tefiimonium reddet ? Et illud /ides enim eleganter infervire ait fententiae. At ego, culpa forte mea, elegantiam nondum video. INec magis mihi fatisfit iis, qua- de dixAoya ag Schwarzius. 7 1 , 3. Locum vexatnm bene h. €. quam proxime ad MSS. conftitut ; quein proponam cnm interiectis fupplementis, et interpretatione niofira. Contigit ergo oe* lis noftris in/olita ante facies , Princeps et candidatus, aequi tum (aequales in ea cerimonia) et fimul fiantes ; intueri (contigit) parem (privatis) accipientibus honorem (et magiftratum, Principem) qui (honorem illum) dabat. 86, 6. Qua nunc parte liber, omifTo nomine curarum, edi curavit vir doctus, et inutilem plane vocat vocem, quae invito auctori obtrudatur. Sed non foli Cu

fpinianó deberi, fatis apparet ex his, quae ipfe recuden-^

da curavit. 81, 3. Pro claufiris ex MS. ponit clathris: recte. Non item, puto, quod 81, 4. extr. pro transire obftantia freta ponit transfretare, quae glofTa totius formulae videtur. Sic 82 , 1. Teporem ponit pro torporem ex duobus MSS. contra omnes reliquos. Et facile illi fuit probare, a calore et tepore celebrari Baias; huc facere teporem prae torpore , illud vero non ofiendit. 82, 9. Illud incidat, quod, a Grutero et Cellario acceptum, mihi non fatisfacere dixi , mutat in in/ideat ex MS. Guelf. et coniectura Perizonii. Aldus et alii, infidat. Fateor tamen, mibi adhuc placere meum infit; at etc. 86, 6. dedit, ut maxima fructus (f. fruitus eft) fuscepti etc. nempe maxima iungit cum gloria. Nondum adducor, ut haêc praeferam ei lectioni, quam e Cl. Schwarzii libro edidi. Nec facere poffum ; ut probem 9o, 6. lectionem , quam repraefentat, etfi minus ut &onos promovere vellet. Iactaritiam ait vir doctus admiratione dignam, fi Plinius fe et collegam bonos viros vocet. Quid audio? Et voluitne Nerva promovere minus 4onos? vel ne calumniari videar, potuitne alio refpectu eos promovere, quam ut bonos ? et nonne bonos vel inde collegit, quod invifi efIent malo principi ? Egregia laus boni principis, fi folo quafi fludio contradicendi fùo £ntecefTori promoveat quosdam, non ut bonos, fed ut illi invifos. T Deinde quorfum referemus illud, quod flatim fequitur de voto latendi? Non aufim ego iurare, Plinium totidem fyllabis fcripfifTe, quod coniecit Lipfius; fed in hanc feiitentiam fi fcripfit, incommode fcripfiffe nego, et melius fcripfifle aio, quam ut modo refiitutnm *eft. Non irafcor, mi cariffime Ernefii, optimo Arntzenio, quod tuetur integritatem Plinii; laudo, quod non patitur pro Plinii verbis ad pofieritatem dari cogitata vel eruditiffimorum hominum. Sed impuras manus , et varios ./ententiarum gurgites impingi viris de fententia fcriptorum, propter quam folam totus ille no[ier apparatus cri

[ocr errors][graphic]

ticus adhibetur, optime meritis, illud leniter certe, et fervata literarum noftrarum verecumdia, animaadvertendnm mihi videbatur. Ultra fere, quam pro huius editionis ratione non munquam provectus fum, dulcedine tecum, 3 qγιλότης , ut alias coram folebamus, disputandi, cuius me quafi praefentis cogitatio, quod futurum praevidebam, fustentavit, ut non nimis iucundo labore, mea quafi vimeta caedendi, et retractandi ea, quae manu emifTa gaudebam, alacrius defnngerer. Quae alias in fine epiflolarum dici folent, iis facile caret amicitia noftra. Itaque vale, et mei memoriam Lipfienfibus amicis, praefertim Patrono moftro illuflri STIGLIZIO, viro immortaliter de patria fua merenti, commendare ne define. Scr. Kal. Nov. cIoIoccxxxvIII. Gottingae.

« VorigeDoorgaan »