Pagina-afbeeldingen
PDF
ePub

2

intelligas, live centurionem, fi ille iam praefectus cohor. țis fuit, cum Plinius tribunus militum esset? Non magis videtur Lupus centurio fuisse, quam Plinius; ne in iuventute quidem, nedum in illa aetate. Nam et filius iam erat praefectus cohortis, ut ex hac epistola patet. Utrum delendum omnino fit verbum, an in eo aliud quid lateat, non decerno.

Ep. 26. Me Ephesum - navigasse) Cur hoc narrat? scil. quia ibi appellere primum Praefides debebant. vid. Ulpian. §. 4. de off. Procons. Inde terra ibant ad provincias destinatas in istis regionibus. cf. ep. 28.

Ep. 28. Aliquanto tardius, i. e. XV. Kal. Octobr. Bithyniam intravi) An illa i. e. - Octobres funt e gloffa, addita e sequentibus temere? Cur enim dicatur bis eadem res? Mox: quinto decimo Kal. Oct. provinciam intravi etc.

quod ipfo tractu magis ac magis necessarium intelligo) Semper pro errore typographico habui tractu.. Video tamen viros doctiflimos dubitare et tractu tueri, Non bene faciunt. Rationes non dicuntur trahi, sed tractari, vid. Ep. 28. Probo Cortii iudicium, qui de Rittershufii coniectura recepit tractatu, quod et infra occurrit.

ibid. si fideliter aguntur ) Aures meae defiderant agantur: quod etiam in editionibus pluribus reperitur. Senlt et Gesnerus, sed fundamentum sensus non vidit. Illud videntur pofe coniunctivum requirit.

Ep. 40. Et ego quaesivi, sed nihil comperi, quod adfirmare tibi polim) Senserat Gesnerus, non bene dici hic pollum, et ei verius videbatur poljim: forte tamen hic aetatis suae consuetudini induláse. Immo scribendum est pojem secundum legitimam rationem; nec in hoc indulgere Plinius aetati potuit: etli scio, paullatim coepisse' aberrare Latinos a legitima consuetudine, sed eos, qui a Germanicis nationibus infecti ellent.

Ep. 46. In numeris impensarum haesit Gesnerus, sive potius in modo numerorum; qui per Egna scripta sunt, enunciandorum; putatque in primo HS. XXX exprimendum efle tricies, in altero CC ducenties, summae aptae operi, de quo serino est, fiant. Sed ei rei refragatur, in altero quidem, latinitas: cursus in alium ductum erogata Juni HS. CC. Deberet elle ero. gatum eft HS. CC. Si sestertia intelligimus , ut secundum hoc debemus, minores quidem, quam pro operum isto

[merged small][merged small][ocr errors]

hoc tempus.

[ocr errors][ocr errors][ocr errors]

!

[ocr errors]

rum modo, fummae exfifunt: sed inchoata tantum opera erant, et relicta: unde tamen magna est pecunia, quae perierat.

Ep. 47. Ne, quum inter se gratificantur) Recte iudicavit 1. F. Gronovius, hic rescribendum esse dum, quod ego line haesitatione in textum intulerim. · Ortum eft vitium a librariis imperitis, ad fuae linguae modum refingentibus. Nam et nostri imperite dicunt interdum quum pro dum, ibid. ad hoc opus) Libri quidam editi habent ad

Operi fane non convenit perdiderint: forte totum eft A librariis, et e superiori hoc opus huc tractum. Id ( non est, sane tempus legendum.

ibid. Quid itaque compereris, perfer in notitiam nostram) Quid fine dubio vitiofum eft, corrigendumque Quod. Sermo eft enim de futuro. Iubet cognoscere rem, et ad ipsum referre, quod repererit. Etiam infra hoc genus vitii in libris notavi.

Ep. 48. Neque enim ratio plus excussa est) Credo plus elle vitiosum, rescribendumque dum.

Ratio nondum excussa erat. Habebat enim tantum de auditu. UC audio, inquit, HS. amplius centies haufit. Cl. Longolius nos amandat ad Perizonii dicta de usu verbi plus ad Sanctii Minervam IV, sed ea nibil efficiunt.

ibid. defcendit et hiat) Fruftra haesere viri docti in primo verbo, tentaruntque discedit. Descendit refertur ad folum, quo subsidente, a mole aedificii, rimae aguntur.

ibid. Gymnasium - longe numerosius et laxius) Non videtur numerofius adhuc recte intellectum elle. Nam nec multitudo cubiculorum et membrorum, nec multitudo hominum, quam capiebat, satis apta est sequentibus. Incompofitum eft et sparfum, i, e. cuius partes, quae et ipse aedificiorum inftar habebant, non aptae inter se nexae erant, sed disfitae et per interualla structae: nifi vero huc membra in Gronoviana interpretatione trahas.

ibid. Quam bulentae addunt beneficio iuo) Addunt elle vitiosum, in eo fere consentiunt.

Conieci qui funt , quod non displicebat Gesnero (vid. Epist. ad b. 1.), qui coniecerat adiuncti. Id verbum in hac re non est ufitatum. Forte plane fpurium et insititium est verbum.

Ep. 49. Sed oportet illos eo contentos elle, quod posit illis fufficere) Alterutrum vel illos vel illis delendum: malim prius.

1.

[ocr errors]

1

lunt eos

Ep. 50. Sed hoc opus multas manus pofcit: at hae etc.) Quod opus intelligatur, ex antecedentibus intelligi non poteft: nec ulla res commemorata est, ad quam hoc opus referatur.

Videtur aliquid excidifle, v. c. Itaqué mari committere cupiunt, ex epistola fequente. Tum pro at melius fuerit: et hae pro re non delunt,

ibid. A rege perculfam) Maneo in sententia, de Bithyniae rege quodam elle capiendum.

Ep. 52. Quae viatici nomine annua dabantur legato) Annua mihi fufpectum verbum eft. Dicitur enim dé stipendiis perpetuis, non de eo, quod datur fingulis, non iisdem: nec opus erat dici iterum, quod ante iam dictum effet annis omnibus; vel, quia id ad aliud pertinet, in terna, An fuit antea? cui refpondet inpofterum?

Ep. 56. Pleraque ex illo ad id, de quo quaeritur, non pertinere) Ex illo, quod refertur ad libello, mihi valde suspectum est; adeo inutile et inelegans est. ' Arbitror delendum elle.

Ep. 57. Propter quae videri volunt eos, qui Pro. consules hanc provinciam obtinuerunt, abstinuisse etc.) Non desiderarem videri , si abesset : sed ferri potest. vo

abstinuisse videri. sed volunt durius eft poft ellent. Legitima ratio postulat essent. Si maxime Plinius [Traianus dedit volunt, quod non credo, ab interprete debent moneri-adolescentes, id elle per fe vitiolum, dicendumque fuille vellent: ut ipfi adfuescant legitimae rationi dicendi.

ibid. cum ipfum te, ut eas inspiceres, non recusaverint.) Probo lectionem Cod. Voff. ipsi: quo et inclinat ed. Catan. ipse recusaverim.

Ep. 58. Quod est multo depreslior opere eo, quod nunc maxime lurgit.) Cum maxime, quod Cortins lecutus eft, melius lane est in fe, nec ipse aliter dixerim: sed et nunc maxime rectum.

Opus autem recte Gesnerus interpretatur forum, quod non area modo lata ,

lecundum noftrum morem,

sed vel maxime aedificiis ambientibus aream censetur, ut basilicis, tabernis etc. tonius in Caes. c. 25. clare distinguit aream a reliquo foro. Ad intelligendam rem planius profuerit ftudiofis cognoscere, quae de foro Lugdunensi traduntur apud scriptores feculi noni, quod a Caesaribus aedificatun, ea aetate repente corruit. Ea reperiant in Antiquitatibus Urbis Lugdunenfis, quae funt in capite operis, quod Hist. liter. Lugdun. infcribitur francice.

[ocr errors][merged small]

Sue

ex

Ep. 6o. Praeiimus - iurantibus) Fluctuant libri in hoc loco, qui sane non est satis elegans. Sufpectum mihi est ultimum verbum inrantibus; quo sublato, elegantior multo fit oratio. Adfcripfe videtur aliquis, scil. inrantibus: quod deinde adhaesit. Ceterum, an hoc loco colligi possit, Plinium in provincia Bithynica habuille imperium confulare (nam de poteftate non dubitatur, quae et in inscriptione vetere dilerte commemoratur) disputari video inter Norisium et Pagium, quem consulent, qui de ea re cognoscere velint, in Critica Baron. ad a. C. 69. T. I. p. 63. Hic de en re disputari ni. hil' attinet.

Ep. 62. Nec inveniuntur, qui velint debere, reipublicae praesertim (duodenis] asibus, quanti a privatis mutuantur) Locus hic fine dubio vitiofus eft. Salmafius et l. P. Gronovius pro duodenis rescribunt ufuris, ut Lint ufurae alles, sicut dicuntur ufurae semiljes in iure. Noodtins rem et sensum probabat, sed fimpliciter allibus scribi volebat, deletis duodenis. Eleganter. Nam et Cicero dicit, semillibus magna copia eft , pro ufuris femiffibus; quem locum commemorat etiam Gesnerus: qui tamen Gibi non liquere oftendit , utrum fequatur id, quod secundum veterem et veram latinitatem rectum est, an Plinii aetate iam deflecti coeperint homines a vetere ratione ulurarum secundum menses ducendarum, et annua ratione uti. In quo tamen opus foret aliquo indicio historiae veteris: quod sane nullum mihi occurrit: immo contraria omnia et in hilioricis latinis, Plinio iunioribus, et in libris iuris civilis. Si ergo e Gronoviana et Noodtiana ratione deligenda effet, quae maxime probabilis videretur; secundum banc decernerem: quia durior est aber. ratio ab ufuris ad duodenis. Mihi, fateor, totum illud duodenis aflibus delendum videtur. Ita Plinius fimpliciter dixit, nolle quem pecuniam debere publico, quanti deberi foleat privatis: ut adeo nil lucretur in aere, cum durior fit conditio debendi reipublicae. Quia vero ordinarius modus usurarum olim fuit bic, ut duodeni pro centenis darentur, in provinciis inprimis, quae funt ulurae ases; aliquis adfcripfit modum ufurarum, et quidem secundum consuetudinem recentiorem, quae tum invaluerat.

Ep. 64. Quod inter maximas occupationes, iis, de quibus – me -- regere dignatus es) Aut intelligendum aut addendum in.

Ep. 66. In edicto Nervae locus valde scaber est in bis verbis : ut mihi potius debeat, fi illa rata et

[ocr errors][ocr errors][ocr errors]

certa (fecero): nec gratulatio ullius inftauratis eget precibus, (et qui non habent, me) quem fortuna vultu meliore respexit. Haec fic refingenda puto: debeat. Sint illa rata et certa: nec precibus, quem respexit, me - novis beneficiis vacare patiantur. Emendationi fint pro si favent Codd. in quibus est fine. Fecero item, et qui non habent me, sunt ex interpolationibus recentioribus, ut bene Gesnerus vidit , nec habentur in edd. primis. Ita arbitror locum planum factum.

Ep. 68. Quum ei honor toties decretus fit ab iis, qui ignorabant, quid de illo Paullus Proc. pronunciallet.) Immo, non ignorabant: idque res et contextus et argumenti ratio requirit.

Ep. 76. Nam fi facta aedes effet, licet collapsa sit, religio eius occupavit folum.) In his aut efi legendum pro elet, aut occupaffet. Sed illud habent Cod. Vol. et ed. pr. Ep. 79. Primum in his : utrum

putarem, an instituendos quinquennales agonas, qui Traiani appellentur, pro ultimo debet ese appellarentur. Tum pro

debeam in fequentibus deberem. Nam et fic eft ep. 93. difpiccres, quid et quatenus aut permittendum, aut prohibendum putares: non putes.

Ep. 84. Novatam esse legem Pompeiam, ut magistratum capere possint ii, qui – essent, et qui accepifsent, in senatum c. c. pervenirent.) Vel paullum attendenti patet, rescribendum esle pollent. Secus eft in requentibus, ubi mera praesentia sunt, recteque adeo, capere poffint.

Ép. 85. In principio huius epistolae interpunctio vitiofa est, sensumque turbat: eaque fic mutanda: appellatum me a Claudio Eumolpo. (Hinc incipit narratio caullne.) Quum Cocceianus Dio in bule etc.

In quo ducuntur fepulti filius et u. D.) Aldis et alii, quos sequitur Cortius, habent dicuntur; quod rectius puto.

Ep. 97. n. 5. Totam hanc pñory vitiose interpungi in editis arbitror, Ego lic interpungam: Propofitus eft libellus fine auctore multorum nomina continens, qui se negarent effe Chriftianos, aut fuisse. Quum prae

quorum nihil cogi poffe dicuntur, qui funt (vel fint) revera Christiani: ego dimittendos putavi.

Ep. 107. Centurio cohortis equefiris.) Bene Ges

novum hoc elle monet, cum olim cohortes peditum modo fuerint. Vellgrum rei etiam fupra eli Ep. 32.

1

ibid. n. 7.

eunte me

nerus

« VorigeDoorgaan »