Pagina-afbeeldingen
PDF

quem hic fenfum habeat, v intelligi nequit, nec habere commodum poteft, ut opinor. Non humus indiget demonfiratione, fed communis habere poteft particulam &j£nri. xyjv. Contra bene c. 26. m. 5. reftituit educandi pro educandis, quod miror Gesnerum mom in textum editionis minoris recepifTe. nam vel fua fponte videre licet, ita legi debere. c. 27. Contra largiatur et auferat, alat et occidat) In largiatur aut fi vel qui intelligendum, aut addendum: mam id confequens, nae ille etc. poflulat. Secus eft im praecedente, ubi alia forma eft orationis. In ceteris nae ille iam hrevi tempore etc. melius fimpliciter efTet: nae iam brevi tempore. Lectio quidem vulgata in tam b. t. abfurda eft. ibid. extr. quamquam nec hunc quidem) Gesnerus ait, mollius fore, ne hunc quidem. Immo fic fine haefitatione fcribendum, pofteaquam, toties demonftratum eft e libris bonis, nec quidem vitiofe fubftitutum effe alteri me quidem. c. 32, 2. Quae ubique feruntur) Non poffum comeoquere in hac fententia feruntur, efique aut efferuntur legendum: mam prima fyllaba in concurfu hoc finalis et primae literae facile excidere potuit: aut feruntur. cf. c. 29, 2. quod genitum effet usquam , id apud omnes natum effe videretur. c. 34, 1. delatorum iudicium) del. agmen inductum recte receptum ab Arntzenio , Sohwarzio et Gesnero in ed. fec. min. idque et in hac editione exprimi debebat. De fpectaculis hic fermo eft, non iudiciis. ibid. nulla iam teftamenta fecura, nullius ftatus certus) Hoc melius puto, quam nullus , quod fervavit Schwarzius, etfi alterum non improbat, immo contra Arntzenii rationes defendit. Same gemitivus cum ftatu folet iungi. Sueton. /'e/p. 8. de ftatu defunctorum quaerere. Tacitus A. 3, 28. multorum ftatus excifi. c. 36. Ac toto in orbe terrarum adhuc locus umus) Gesnerus hoc male accepit adfirmandi fenfu. Immo e praecedentibus intelligendum non ; ao non toto etc. Hoc pulcre vidit, et more fuo, verbis multis explicavit Schwarzius. ibid. Dicitur actori atque etiam procuratori) Notulam ad haec verba, quae hinc intelligi pátet, Procuratorem elTe maiorem actore, deletam vellem. Non hic de dignitate fermo eft. Nihil aliud dicitur, quam fifcum five minifiros fifci , mom meliori efTe conditione in controverfiis fifci, quam privatos: eosque ad magifiratum in ius vocari a privatis pofle, ficut privatos ab ipfis. c. 37. maximum beneficium vertebatur in gravimimam iniuriam) Scil. quod, cum Latini efTent, ei vectigali obnoxii non fuerant, in nova conditione civitatis id pendere cogebantur. - c. 38. Qui mon habet luctus) Legendum effe quem, contentio viris doctiffimis: nam ratio Schwarziana per fupplementa tria explicandae fententiae admodum dura eft: nec (fifcum) /ocium hereditatis habeat , qui (eum) non habet (focium) luctus. c. 41. Sola fufficiat ?) Hic videtur intelligendum : immo /ufficit: quod deinde firmatur rebus ipfis. In fequentibns verba : nihil detinuiffent, vel retinuìffent, abfunt a MSS. edd. antiquiffimis apud Schwarzium , etiam antiquillima mea Germanica f. l. et a. nec funt neceflaria, etfi a Plinii ingenio non aliena. c. 43. Donavit pater tuus multa , et ipfe donafii) Verbum multa repetendum videtur: donavit p. t. multa; multa et ip/e donafti. ibid. Caefarum munera illitos cibis hamos — arbitrabantur) Miror memini vitium huius fcripturae animadverfum. Hami non illinuntur cibis, efca , fed induntur. Scribe : inditos cibis hamos. Ex inditos factum inlitos. Sic Curtius 1o, 1o. inditum potioni venenum. Apud Horatiumt hami dicuntur occulti et operti , h. e. inditi efcae. c. 44. privato iudicio principem geris) i. e. iudicio privati, quod privatus tenebas, privati tenent. Sic c. 43. facultates privatae pro facult. privatorum. ibid. rectosque ac vividos animos non contundis ac deprimis, fed foves et attollis) //<affius ad Sall. Catil. 7. corrigit erectos: idque verilfimum puto, propter yerbum deprimis, et cohtrarium attollis, etiam conftantiam, quae mon conveniunt rectis. Male Schwarzius reiicit ifiam correctionem, vulgatumque male interpretatur, nec bene cum ceteris verbis conciliat. ibid. ingenio valent) i. e. fapientia. nove dictum. Mox in bene ac fecus ceffit, Schwarzius male reiicit Beatleii correctionem, aut pro ac: quia eft etiam: turpe hone/tumque. Nam iudicinm pravum illud in utroque genere fit: unde que neceffarium: at in hoc aut eft necefTariam, quia de fingulis rebus intelligitur: unde et poft eft expetant fugiantve, non fugiantque. Atque etiam fecundum &wp/3eixv latimitatis efTe debebat cefferit. c. 45. otio aut fitu) Aut vel copulative dicitur, vel if; ac mutândum : non fufit enim coníraria et disiuncta , fed eadem et faltem vicina: in otio diuturno fitus ducitur;

[graphic]
[ocr errors]

c. 45. Ut prope omnes homines unius moribus vivamus) Homines redundat. Videtur explendae et rotundandae orationis caufTa additum: prope omnes homines unius moribus vivamus. c. 48. Ut periculum capitis adituri tarditate) Recte tuetur tarditate Schwarzius, i. e. per tarditatem, fed non fatis e contextu. Refpicit verbum ea, quae fequuntur, cum commodum eft, item inprimis mox: interdum eft aliquid, quod nos domi teneat, fcil. ut tardius veniamus. c. 49. Num remiffionibus tuis eadem frequentia) Dudum correxeram non. Jdem vidi repofitum e MSS. a Schwarzio. Sic eft etiam in veterrima editione German. f. l. et a. c. 5o. Quae priores Principes occupabant , non ut fruerentur) Am occuparant ? . ibid. Ita , inquam, donas) Arridet Gesnero correctio Lipfii: ífta. Nempe quo referatur ita , non eft: atque id debebat oftendere Schwarzius, fi volebat recte defendere. Sed ego tamen malim ip/a , quam ifta. c. 54. Ludis etiam et commiffionibus) Vera lectio haec: fed non arbitror bene intelligi de certaminibus poëtarum et oratorum. Immo funt ipfi ludi, ut fequentia facile oftendunt, in quibus mox etiam fola fcena commemoratur. Similiter dicitur ap. Cicer. ad Att. 16, 5. Sueton.Aug.43. c. 55. Praeterea, ut quisquis factus eft Princeps — aeterna eft.) Haec particula, quam in nullo Codice fcripto reperit Schwarzius , etiam abefi ab nofira vetere Germanica f. l. et a. ortaqué eft a Codice CiJpiniani. Genuimam credo cum Schwarzio , quod fine ea ratio fubiecta intelligi non pote[t, nec habet, quo referatur. Ceterum male editur a recentioribus quisquis, refcribendumque quisque, ut dedit Schwarzius, quamquam mihil de eo admonens. c. 56. Propofitum mihi efi Principem laudare, non Principis facta) Elt fententia acuta, fed oratorie acuta, et fupra captum vitae communis. nam factis laudandis laudatur Princeps, et in iis laudandis oratio prope tota confumitur: quamquam et ea commemorantur, quae proprie non funt in factis, fed tamen demonfirantur per facta. c. 58. Onerofum nefcio quid — quoties fenator tuus: mimia modeftia iflud etiam privatus recüfafTes.) In hac particula aliquid duri et fcabri inefle videtur. Quidam mol]iendi caufla in altero membro addi volunt êum ; nec id displicet Schwarzio: fed id libros auctores non habet. Nec profecto de I'linii more necefTarium eft. Sed etiam in primo membro foleo haerere. Onerofum nefcio quid, extra contextum intelligo: nempe efi illa formula rei minuen

[ocr errors]

dae. Ea quomodo hic apta fit, non fatis video. Quanto facilior eflet oratio, fi efTet : on ero/um quid /êmator tuus ? Nimia modeftia etc. Si tamen onerqfum nefcio quid accipimus, aliquid oneris, quod ferri pofTe non omnino negaverim, tamen per interrogationem enuncianda eft oratio. c. 59. Ut maiorem eum fuscipiendo, gerendoque augufiiorem facias.) Verbum auguftiorem in uno libro repertum eft; idque recepit Gesnerus : quod ego non imiter:Tefique ab interpolatore, quamquam non ablurdo. ibid., nunc vero poflulamus) Quia libri antiquiores editi et fcripti habent cum , Schwarzius fupplementum de coniectura addidit: c. v. p. ut /uscipias gerasque con/ulatum, poftulamus , quod tamen uncis inclufit. Non lenius eft, cum mutare in num , ut alii fecere? Et id fupplementum orationem reddit : languidam. ibid. afcendere curulem, quam detineant) Quam detineant eft oblineant, nec ad alium pervenire finant. c. 6o. Adi) Quicquid dicatur huius verbi defendendi caufTa, vere iudicavit Lip/ius, efle frigidum et alienum. Quare adeat et quorfum, fi iam fedet in tribunali? Tum illud adi ad proxime praecedens debet meceffario referri, ut afcende ad praecedens tribunal. Quo igitur referemus? ad poftulantes profecto inprimis et totum iurisdictionis actum, ut eius exemplo difcant alii bene ius dicere,;et modefte petere ac poftulare? Hoc fit, non adeundo, fed cognofcendo. Hoc commode exprimitur per audi , praefertim feculo Pliniano, quo verbum audiendi, auditorii, in iure frequentari coepit. In editione vetere Germanica f. 1. et a. eft adire. Si pro imperativo paflivo accipiamus, i. e. fine te adiri, pro tribunali fc. non opus eflet correctione ifta. ibid. fingularibus viris) Ad h. 1. Gesnerus e Fafiis Confal. Almelovenianis ponit Confules a. C. 1 oo. et in motula, quae nunc acceffit, addit, recte pofitos in Fafiis illis confules efTe, patere e c. 61 , 6. unde colligi poffit, Traianum primis duobus menfibus cum Frontone, alteris cum collega confulem fuifIe. Id ambigue dictum. Nam in illo capite nulla confulum nomina. Res fic habet: Almelovenii in Fafiis funt Confules cum Traiano, primum M. Cornelius Fronto III. Ex Kal. Mart. Seactus Pomponius Collega III. etc. Sed in mominibus hic mihil certi eft. . Nam pro M. Corn. Frontone accuratiores Fafii, Norifius et Blanchinus (T. II. Anaftafii) dant S. Iulium Frontinum III. Frontonem autem fuffectum facit Stampa (in Faftis Sigon.) S. Pomponius Collega efi e coniectura Pan

vinii, quem Almelovenius fine iudicio fequitur, eaque incerta, immo falfa. Omnino illis Fafiis ad Panvinianos factis fides haberi tuto non poteft: quos ex omnibus recentiorum obfervatis, numis, infcriptionibus etc. correximus et locupletavimus, praefertim feculis Caefareis, per multos deinceps ammos: fed abfolvendi et edendi tempus nos habituros, vix audemus fperare. c. 61. ut corpora decre/cant) Gesnerus im ed. mim. 2. edidit decrefcunt , et decrefcant locum habere negavit. Recte. Ut in hoc membro eft comparantis. Sc/warzii defenfio mon placet. Librarii putavere, ut pendere ab accidit. ibid. i. e. quanto minus quam a te datum.) Quia in huius formae fenfu interpretes aberraverunt, brevi notula erat explicandus. Quanto minus in interrogando idem eft, quod extra interrogationem, apud eiusdem aetatis fcriptores, paullo minus, i. e. propemodum. Senfus ergo efi: pater quidem dedit, fed id non multo fecus eft, quam fi tu ipfe dedifles, quia fcil. patri et filio communia funt omnia. Schwarzius bene afTecutus eft, fed eius verbofitas implicet magis fludiofos, quam explicet. c. 63. In illa /patiq/ìffima fede etc.) Semper in voce /patio/iffima haefi; quam non fatis aptam fententiae Plinianae fentiebam. Melius efi /pecio/iffima , quod in Codd. repertum dedere Arntzenius et Schwarzius, ante per coniecturam viderat Gesnerus. vid. Epift. Sed tamen nefcio quid refidet fcrupuli. c. 64. Si fciens fefellifTet) Sic contra libros omnes refcripferat Gesnerus, cum crederet, ita in nonnullis reperiri. At in ed. 2. min. reftituit fcienter, quod et Ae. et S. fervafTent, etfi exemplum verbi fic dicti apud veteres nullum extet. Ego tamen certum puto, Plinium dixifTe, fi fciens fefelliffet. Scienter efi a fcriba germanizante, qui wiffentIic/. exprimeret. Et funt plura talia in codicibus reper- ' ta, quae ferri mon debent. c. 66. Mifera illa ex periculis facta prudentia) Facta fine dubio e[i a gloffaiore. Nec Plinianae brevitati comfentit, nec exemplum antiquitatis habet prudentia /acta eae periculis. ibid. O//epta diutima fervitute ora referamus) Nemo interpretum hic haefit. Me offendit femper o//epta. Reperi deinde, etiam N. Heinfium offenfum effe illo verlo. Sed correctio eius o//uta (ad J^irg. G. IV, 3o 1. ubi verbum o//uere de ore bene reftituit /'irgilio,) mihi non placuit. Nam quid commune habent ac fimile o^/uere et referare ? 0//epta bene dicuntur, quae munita funt;

« VorigeDoorgaan »