Pagina-afbeeldingen
PDF

affeétum repraefentes, non dubito maximo tibi gaudio fore, cum cognoveris dignam patre, dignam te, dignam avo evadere. Summum est acumen, fumma frugalitas : amat me, quod caftitatis indicium eft. Accedit his ftudium literarum, quod ex mei charitate concepit. Meos libellos habet, le&titat, edifcit etiam. Qua illa follicitudine cum videor acturus, quanto, cum egi, gaudio afficitur ? Difponit, qui nuncient fibi, quem affenfum, quos clamores excitarim, quem eventum judicii tulerim. Eadem siquando recito, in proximo discreta velo fedet, laudefque noftras avidiffimis auribus excipit. Verfus quidem meos cantat, formatque cithara, non artifice aliquo docente, fed amore, qui magifter eft optimus. His ex caufis in fpem certiffimam adducor, perpetuam nobis majoremque indies futuram esse concordiam. Non enim ætatem meam aut corpus, quæ paulatim occidunt ac fenefcunt, fed gloriam diligit. Nec aliud decet tuis manibus educatam, tuis praeceptis inftitutam : quae nihil in contubernio tuo viderit, nifi fanétum honeftumque : quæ denique amare me ex tua praedicatione consueverit. Nam cum matrem meam parentis loco venerêre, meque à pueritia statim formares, laudare, talemque qualis nunc uxori meae videor, ominari folebas. Certatim ergo tibi gratias agimus. Ego, quod illam mihi, illa, quod me fibi dederis, quafi invicem elegeris. Vale.

XX. C. PLINIUS NONO MAXIMO SUO S.

Quid fenferim de fingulis libris tuis, notum tibi, ut quemque perlegeram feci. Accipe nunc, quid de univerfis generaliter judicem. Eft opus pulchrum, validum, acre, fublime, varium, elegans, purum, figuratum, fpatiofum etiam, & cum magna tua laude diffufum. In quo tu ingenii fimul, dolorifque velis latiffime vectus es, & horum utrumque invicem adjumento fuit. Nam dolori fublimitatem & magnificentiam ingenium ; ingenio vim & amaritudinem dolor addidit. Vale.

[ocr errors]

Тивтем & acerbum cafum Helvidiarum fororum! utraque à partu, utraque filiam enixa deceffit. Afficior dolore, nec tamen fupra modum doleo, ita mihi lu&uofum videtur, quod puellas honeftiffimas in flore primo foecunditas abftulit. Angor infantium forte, quæ funt parentibus ftatim, & dum nafcuntur, orbatae. Angor optimorum maritorum, angor etiam meo nomine. Nam patrem illarum defunétum quoque perfeverantiffime diligo, ut a&tione mea, librifque teftatum eft : cui nunc unus ex tribus liberis fupereft, domumque pluribus adminiculis paulo ante fundatam defolatus fulcit, ac fuftinet. Magno tamen fomento dolor meus acquiefcet, fi hunc faltem & incolumem, paremque illi patri, illi avo fortuna fervaverit. Cujus ego pro falute, pro moribus, hoc fum magis anxius, quod unicus faétus eft. Nofti in amore mollitiem animi mei, nofti metus. Quo minus te mirari oportebit, quod plurimum timeam, de quo plurimum fpero, Vale.

XXII. C. PLINIUS SEMPRON IO RU FO SUO S,

Interrvi Principis optimi cognitioni in confilium affumptus. Gymnicus agon apud Viennenfes ex cujufdam tetamento celebrabatur. Hunc Trebonius Rufinus, vir egregius, nobifque amicus, in, Duumviratu fuo tollendum, abolendumque curavit. Negavit ex au&toritate publica feciffe. Egit ipfe caufam non minus feliciter, quam diferte. Commendabat aétionem, quod tanquam homo Romanus & bonus civis in negotio fuo mature & graviter loquebatur. Cum fententiae rogarentur, dixit Junius Mauricus (quo viro nihil firmius, nihil verius) non esse restituendum Viennensibus agona : adjecit, Vellem etiam Romae tolli poffet: Conftanter, inquis, & fortiter. Quidni ? Sed hoc Maurico novum non eft. Idem apud Nervam Imperatorem non minus fortiter. Coenabat Nerva cum paucis : Vejento proximus, atque etiam in finu recumbebat. Dixi omnia, cum hominem nominavi. Incidit fermo de Catullo Meffalino, qui luminibus orbatus, ingenio savo mala caccitatis addiderat. Non verebatur, non erubescebat, non miserebatur. Saepius à Domitiano non fecus ac tela, quæ & ipsa caeca & improvida feruntur, in optimum quemque contorquebatur. De hujus nequitia, fanguinariifque fententiis, in commune omnes fuper coenam loquebantur. Tum ipfe Imperator, Quid putamus passurum fuisse, si vive|

ret & Mauricus, Nobiscum coenaret. Longius abii, libens tamen. Placuit agona tolli, qui mores Viennenfium infecerat, ut nofter hic omnium. Nam Viennenfium vitia intra ipfos resident, nostra late vagantur. Utque in corporibus, fic in imperio graviffimus eft morbus, qui à capite diffunditur. Vale.

XXIII. C, PLINIUS POM PON IO BASSO SUO S,

Macsam cepi voluptatem, cum ex communibus amicis cognovi, te, ut fapientia tua dignum eft, & difponere otium, & ferre, habitare amoeniffime, & nunc terra, nunc mari corpus agitare: multum difputare, multum audire, multum leétitare : cumque plurimum fcias, quotidie tamen aliquid addifcere. Ita fenefcere oportet virum, qui magiftratus ampliffimos gefferit, exercitus rexerit, totumque fe Reip. quamdiu decebat, obtulerit. Nam & prima vitae tempora, & media patriae, extrema nobis impertire debemus, ut ipfae leges monent, quae majorem annis Lx. otio reddunt. Quando mihi licebit ? quando per ætatem honeftum erit imitari iftud pulcherrimæ quietis exem

« VorigeDoorgaan »