Pagina-afbeeldingen
PDF

V. C. PLINIUS MAXIMO SUO S.

Nusciatus, mihi eft, C. Fannium deceffisse: qui nuncius gravi me dolore confudit. Primum, quod amavi hominem elegantem, & difertum : deinde, quod judicio ejus uti folebam. Erat enim natura acutus, ufu exercitatus, varietate promptiffimus. Angit me fuper ifta cafus ipfius. Deceffit veteri teftamento. Omifit, quos maxime diligebat: profecutus eft, quibus offenfior erat. Sed hoc utcunque tolerabile : gravius illud, quod pulcherrimum opus imperfeétum reliquit. Quamvis enim agendis

caufis diftringeretur, fcribebat tamen exitus.

occiforum, aut relegatorum à Nerone : & jam tres libros abolverat fubtiles, & diligentes, & Latinos, atque inter fermonem hiftoriamque medios. Ae tanto magis reliquos perficere cupiebat, quanto frequentius hi lectitabantur. Mihi autem videtur acerba femper & immatura mors eorum, qui immortale aliquid parant. Nam qui voluptatibus dediti, quafi in diem^vivunt, vivendi caufas quotidie finiunt: qui vero pofteros cogitant, & memoriam fui operibus

extendunt, his nulla mors non repentina eft, ut quæ femper inchoatum aliquid abrumpat. Cajus quidem Fannius, quod accidit, multo ante præfenfit. Vifus eft fibi per no&turnam quietem jacere in lećtulo fuo compofitus in habitum ftudentis, habere ante fe fcrinium (ita ut folebat.) Mox imaginatus eft veniffe Neronem, in toro refediffe: prompfiffe primum librum, quem de fceleribus ejus ediderat, eumque ad extremum revolviffe : idem in fecundo ac tertio feciffe, tum abiiffe. Expavit, & fic interpretatus eft, tanquam idem fibi futurus esset scribendi finis, qui fuisset illi legendi : & fuit idem. Quod me recordantem miferatio fubit, quantum vigiliarum, quantum laboris exhauferit fruftra. Occurfant animo mea mortalitas, mea fcripta. Nec dubito, te quoque eadem cogitatione terreri pro iftis, quae inter manus habes. Proinde dum fuppetit vita, enitamur, ut mors quam pauciffima, quæ abolerc poffit, inveniat. Vale.

[ocr errors]

Αν.Αν. curam & folicitudinem tuam, qui cum audiffes me aeftate Thufcos meos petiturum, ne facerem fuafifti, dum putas infalubres. Eft fane gravis, & peftilens ora Thufcorum, quae per litus extenditur : Sed hi procul à mari recefferunt, quinetiam Apennino faluberrimo montium fubjacent. Atque adeo, ut omnem pro me metum ponas, accipe temperiem coeli, regionis fitum, villæ amoenitatem, quæ & tibi auditu, & mihi relatu jucunda erunt. Coelum eft hyeme frigidum, & gelidum. Myrtos, oleas, quæque alia affiduo tepore lætantur, afpernatur ac refpuit: laurum tamen patitur, atque etiam viridiffimam profert interdum : fed non fæpius, quam fub urbe noftra, necat. AEftatis mira clementia. Semper aër fpiritu aliquo movetur, frequentius tamen auras, quam ventos habet. Hinc fenes multos videas avos, proavofque jam juvenum. Audias fabulas veteres, fermonefque majorum : cumque veneris illo, putes alio te feculo natum. Regionis forma pulcherrima, imaginare Amphitheatrum aliquod immenfum,

& quale sola rerum natura possit effingere. Lata & diffufa planities montibus cingitur : montes fumma fui parte procera nemora & antiqua habent. Frequens ibi & varia venatio: Inde caedua sylvae cum ipso monte descendunt: has inter pingues, terrenique colles, (neque enim facile ufquam faxum, etiam fi quæratur, occurrit,) planiffimis campis fertilitate non cedunt, opimamque meffem ferius tantum, fed non minus percoquunt. Sub his per latus omne vineae porriguntur, unamque faciem longe lateque contexunt. Quarum à fine, imoque quafi margine, arbusta nascuntur: prata inde, campique. Campi, quos nonnifi ingentes boves & fortiffima aratra perfringunt: tantis glebis tenaciffimum folum, cum primum profecatur, affurgit, ut nono demum fulco perdometur. Prata florida & gemmea, trifolium, aliafque herbas, teneras femper & molles, & quafi novas alunt. Cunéta enim perennibus rivis nutriuntur. Sed ubi aquæ plurimum, palus nulla: quia devexa terra quicquid liquoris accepit : nec abforbuit, effunditin Tyberim. Medios ille agrosfecat: navium patiens, omnefque fruges devehit in urbem, hyeme duntaxat, & vere. AEftate fummittitur,

immenfique fluminis nomen arenti alveo deferit, autumno refumit. Magnam capies voluptatem, fi hunc regionis fitum ex monte profpexeris. Neque enim terras tibi, fed formam aliquam ad eximiam pulchritudinem pi&tam videberis cernere. Ea varietate, ea defcriptione, quocunque inciderint oculi, reficientur. Villa in colle imo sita prospicit quasi ex summo, ita leviter & fenfim clivo fallente confurgit, ut cum ascendere te non putes, sentias ascendisse. A tergo Apenninum, fed longius habet. Accipit ab hoc auras quamlibet fereno & placido die, non tamen acres, & immodicas, fed fpatio ipfo lafas & infractas, magna fui parte meridiem fpe&tat, aeftivumque folem ab hora fexta, hybernum aliquanto maturius, quafi invitat in porticum latam, & pro modo longam. Multa in hac membra: atrium etiam ex more veterum, ante porticum xyftus concifus in plurimas fpecies, diftinétufque buxo, demifus inde, pronufque pulvinus, cui beftiarum effigies invicem adversas buxus inscripfit. Acanthus in plano mollis, & pene dixerim liquidus. Ambit hunc ambulatio, preffis varieque tonfis viridibus inclufa: ab his geftatio in modum circi,

« VorigeDoorgaan »