Pagina-afbeeldingen
PDF

dium formidinis di&itabat : tum fe quieti dedit & quievit, veriffimo quidem fomno. Nam meatus animae, qui illi propter amplitudinem corporis gravior & fonantior erat, ab iis qui limini obfervabantur, audicbatur. · Sed area ex qua zeta adibatur, ita jam cinere, mixtifque pumicibus oppleta furrexerat, ut fi longior in cubiculo mora esset, exitus negaretur. Excitatus procedit, feque Pomponiano, caeterifque qui - pervigilarant, reddit. In commune confultant, an intratecta subsistant, an in aperto vagentur. Nam crebris vaftifque tremoribus teéta nutabant, & quafi emota fedibus fuis nunc huc, nunc ilhuc abire, aut referri videbantur. Sub dio rurfus, quanquam levium exeforumque pumicum cafus metuebatur. Quod tamen periculorum collatio elegit,& apud illum quidem ratio rationem, apud alios timorem timor vicit, cervicalia capitibus impofita linteis conftringunt. Id munimentum adverfus decidentia fuit. Jam dies alibi, illic nox omnibus no&ibus nigrior denfiorque : quam tamen faces multæ, variaque limina folvebant. Placuit egredi in litus, & è proximo afpicere, ecquid jam mare admitteret, quod adhuc vaftum & adverfum permaR

nebat. Ibi fuper abje&um linteum recubans, femel atque iterum frigidam popofcit, haufitque: deinde flammae, flammarumque praenuncius odor fulfuris, alios in fugam vertunt, excitavit illum. Innixus fervis duobus affurrexit, & ftatim concidit, ut ego conjeéto, craffiore caligine fpiritu obftru&o, claufoque ftomacho, qui illi natura, invalidus & anguftus, & frequenter interaeftuans erat. Ubi dies redditus, is ab eo quem noviffime viderat, tertius, corpus inventum eft integrum, illaefum opertumque ut fuerat indutus. Habitus corporis quiefcenti, quam defunéto fimilior. Interim Mifeni ego & mater. Sed nihil ad hiftoriam, nec tu aliud, quam de exitu ejus fcire voluifti. Finem ergo faciam : unum adjiciam, omnia me quibus interfueram, quæque ftatim, cum maxime vera memorantur, audiveram, vere perfecutum : tu potiffima excerpes. Aliud eft enim epiftolam, aliud hiftoriam: aliud amico, aliud omnibus scribere. Vale.

XVII. C. PLINIUS RESTITUTO SUO S.,

Isprosarivscvlav, quam in cujufdam amici auditorio cepi, non poffum mihi temperare, quo minus apud te, quia non contigit coram, per epiftolam effundam. Recitabatur liber abfolutiffimus: hunc duo, aut tres, ut fibi & paucis videntur, diferti, furdis mutifque fimiles audiebant. Non labra diduxerunt, non moverunt manum, non denique affurrexerunt faltem laffitudine fedendi. Quæ tanta gravitas ? quæ tanta fapientia? quæ immo pigritia, arrogantia, finifteritas, ac potius amentia ? in hoc totum diem impendere, ut offendas, ut inimicum relinquas : ad quem tanquam amiciffimus veneris ? Difertior ipe es? tanto magis ne invideris. Nam qui invidet, minor eft. Denique five plus, five minus, five idem praeftas, lauda, vel inferiorem, vel fuperiorem, vel parem. Superiorem, quia nifi laudandus ille non eft, non potes ipfe laudari: inferiorem, aut parem, quia pertinet ad tuam gloriam quam maximum videri, quem praecedis, vel exæquas. Equi

dem omnes, qui aliquid in ftudiis faciunt, venerari etiam, mirarique foleo. Eft enim res difficilis, ardua, fastidiosa, & quae eos à quibus contemnitur, dedignatur. Nisi forte aliud judicas tu. Quanquam, quis uno te reverentior hujus operis, quis benignior aeftimator ? Qua ratione du&tus, tibi potiffimum imdignationem meam prodidi, quem habere focium maxime poteram. Vale.

[graphic][graphic]

XVIII, C. PLINI US SABINO SU O S.

Rocas ut agam Firmanorum publicam caufam : quod ego, quanquam plurimis occupationibus diftentus, adnitar. Cupio enim & ornatiffimam Coloniam advocationis officio, & te, gratiffimo tibi munere obftringere. Nam cum familiaritatem noftram, ut foles praedicare, ad . præfidium ornamentumque tibi fumpferis, nihil eft quod negare debeam, præfertim pro patria petenti. Quid enim precibus aut honeftius piis, aut efficacius amantis ? Proinde Firmanis tuis, acjam potius noftris, obliga fidem meam,quos labore & ftudio meo dignos, cum fplendor ipforum tum hoc maxime pollicetur, quod credibile eft optimos effe, inter quos tu talis extiteris. Vale.

XI X. C. PLINIUS NEPOTI SUO S.

Scı s tu acceffiffe pretium agris, præcipue fuburbanis. Caufa fubitæ caritatis, res multis agitata fermonibus, proximis comitiis honeftifimas voces Senatui exprelit: Candidati ne conviventur, me mittant munera, ne pecunias deponant. Ex quibus duo priora tam aperte quam immodice fiebant : hoc tertium, quanquam occultaretur, pro comperto habebatur. Homulus deinde nofter vigilanter ufus hoc confenfu Senatus, fententiæ loco poftulavit, ut Confules defiderium univerforum notum Principi facerent, peterentque ficut aliis vitiis huic quoqüe providentia fua occurreret. Occurrit. Nam fumptus candidatorum, foedos illos & infames ambitus lege reftrinxit. Eofdem patrimonii tertiam partem conferre juffit in ea quæ folo continerentur, deforme arbitratus (ut erat) honorem petituros, urbem, Italiamque, non pro patria, fed pro hofpitio, aut ftabulo quafi peregrinantes habere. Concurfant ergo candidati certatim, quicquid venale audiunt, emptitant: ut fint quoque plura venalia, efficiunt.

[graphic][graphic]
« VorigeDoorgaan »