Pagina-afbeeldingen
PDF

noftro ex liberalitate Imperatoris Nervæ emendis dividendifque agris adjutor affumptus. Etenim qua gloria dignum* eft, fummo viro in tanta eligendi facultate praecipue placuiffe ? Idem quam reverenter, quam fideliter amicos colat, multorum fupremis judiciis, in his Mufonii Baffi, graviffimi civis, credere potes, cujus memoriam tam grata prædicatione prorogat & extendit, ut librum de vita ejus (nam ftudia quoque, ficut alias artes bonas, veneratur) ediderit pulchrum. Iftud & raritate ipfa probandum, cum plerique haétenus defun&torum meminerint, ut querantur. Hunc hominem appetentifimum tui, (mihi crede) compleétere, apprehende, immo & invita, ac fic ama, tanquam gratiam referas. Neque enim obligandus, fed remunerandus eft in amoris officio qui prior coepit. Vale.

XXX II. C. PL IN IUS FA BAT O PROSO CE RO SUO S,

Detector jurundum tibi fuiffe Tyronis mei adventum. Quod vero fcribis oblata occafione

Proconfulis plurimos manumifios, unice lactor. Cupio enim patriam noftram omnibus quidem rebus augeri, maxime tamen civium numero. Id enim oppidis firmiffimum ornamentum. Illud etiam me, non ut ambitiofum, fed tamen juvat, quod adjicis, Me teque & gratiarum a&tione & laude celebratos. Eft enim, ut Xenophon ait, Wöιςον άκ8αμz Éwzw©», utique fi te mereri putes. Vale.

XXXI I I. C. PLINIUS TACITO SUO S.

Avouxor (nec me fallit augurium) hiftorias tuas immortales futuras, quo magis illis (ingenue fatebor) inferi cupio. Nam fi effe nobis curae folet, ut facies noftra ab optimo quoque artifice exprimatur, nonne debemus optare, ut operibus noftris fimilis tui fcriptor praedicatorque contingat ? Demonftro itaque, quanquam diligentiam tuam fugere non poffit, cum fit in publicis a&tis, demonftro tamen, quo magis credas, jucundum mihi futurum, fi faétum meum, cujus gratia periculo crevit, tuo ingenio, tuo teftimonio ornaveris. Dederat me Senatus cum Herennio Senecione advocatum provinciæ Baeticae contra Baebium Maffam : damnatoque Maffa cenfuerat, ut bona ejus publice cuftodirentur. Senecio cum explorasset Consules poftulationibus vacaturos, convenit me: &, qua concordia, inquit, injunétam nobis accufationem executi fumus, hac adeamus Confules, petamufque, ne bona dissipari sinant, quorum esse in cußodia debent. Refpondi, Cum fimus advocati à Senatu dati, di/pice, num pera&ias putes partes nofiras Senatus cognitione finita ? Et ille, Tu quem voles tibi terminum /fatues, cui nulla cum provincia neceffitudo, nifi ex beneficio tuo, & hoc recenti : ipfe & natus ibi, & Quafior in ea fui. Tum ego, Si fixum tibi í/íud ac deliberatum, fequar te : ut fi qua ex hoc invidia erit, non tua tantum fit. Venimus ad Coff. dicit Senecio quae res ferebat: aliqua fubjungo. Vix dum conticueramus, & Maffa, queftus Senecionem non advocati fidem, fed inimici amaritudinem impleffe, impietatis reum poftulat. Horror omnium : ego autem, Vereor, inquam, clariffimi Confules, ne mihi Maffa filentio fuo prævaricationem objecerit, quod non & me reum po/fulavit. Quæ vox & ftatim excepta, & poftea multo fermone celebrata eft. Divus quidem Nerva (nam privatus quoque attendebat his, quae re&te in publico fierent) miffis ad me graviffimis literis, non mihi folum, verum etiam feculo eft gratulatus, cui exemplum (fic enim fcripfit) fimile antiquis contigiffet. Haec utcunque fe habent, notiora, clariora, majora tu facies: quanquam non exigo, ut excedas aétæ rei modum. Nam nec hiftoria debet egredi veritatem, & honefte faétis veritas fufficit.

Vale.

[ocr errors][ocr errors][ocr errors]

Irer commode explicui, excepto quod quidam ex meis adverfam valetudinem fervefcentibus aétibus contraxerunt. Encolpus quidem le&tor, ille feria noftra, ille deliciae, exafperatis faucibus pulvere fanguinem rejecit. Quam trifte hoc ipfi, quam acerbum mihi! fi is, cui omnis ex ftudiis gratia, inhabilis ftudiis fuerit. Quis deinde libellos meos fic leget? fic amabit? quem aures meae fic fequentur? Sed Dii laetiora promittunt. Stetit fanguis, refedit dolor. Praeterea continens ipfe: Nos foliciti, medici diligentes. Ad hoc falubritas coeli, feceffus, quies, tantum falutis quantum otii pollicentur. Vale.

« VorigeDoorgaan »