Pagina-afbeeldingen
PDF

onem quoque in metum redeas : atque ita gaudeas periculo liberatam, ut fimul quod periclitata fit, perhorrefcas. Jam hilaris, jam fibi, jam mihi reddita, incipit refici, tranfmiffumque difcrimen convalefcendo remetiri. Fuit alioqui in fummo difcrimine (impune dixifie liceat) fuit nulla fua culpa, ætatis aliqua ; inde abortus, & ignorati uteri triste experimentum. Proinde & fi non contigit tibi defiderium fratris amiffi, aut nepote ejus, aut nepte folari, memento tamen dilatum magis iftud quam negatum, cum falva fit, ex qua fperari poteft. Simul excufa patri tuo cafum, cui paratior apud foeminas venia eft. Vale.

XII. C. PLINIUS M IN UTIANO SUO S.

Huse folum diem excuso. Recitaturus est Titinius Capito, quem ego audire nefcio magis debeam an cupiam. Vir eft optimus, & inter praecipua faeculi ornamenta numerandus : colit ftudia, ftudiofos amat, fovet, provehit, multorumque, qui aliqua componunt, portus, finus, præmium, omnium exemplum : ipfarum denique literarum jam fenefcentium reductor ac re

[merged small][ocr errors]

formator. Domum fuam recitantibus praebet, auditoria non apud fe tantum benignitate mira frequentat: mihi certe, fi modo in urbe eft, defuit nunquam. Porro tanto turpius gratiam non referre, quanto honestior causa referenda. An fi litibus tererer, obftriétum efie me crederem obeunti ad vadimonia mea ? nunc quia mihi omne negotium, omnis in ftudiis cura, minus obligor tanta fedulitate celebranti ? in quo obligari ego, ne dicam foleo, certe maxime poffum. Quod fi illi nullam diem, nulla quafi mutua officia deberem, folicitarer tamen vel ingenio hominis pulcherrimo & maximo, & in fumma feveritate dulciffimo, vel honeftate materiæ. Scribit exitus illuftrium virorum, in iis quorundam mihi cariffimorum. Videor ergo fungi pio munere, quorumque exequias celebrare non licuit, horum quafi funebribus laudationibus, feris quidem, fed tanto magis veris, intereffe. Vale.

[ocr errors]

Psово quod libellos meos cum patre legifti.
Pertinet ad profeétum tuum, à difèrtiffimo viro

[ocr errors]

difcere, quid laudandum, quid reprehendendum: fimul ita inftitui, ut verum dicere affuefcas. Vides quem fequi, cujus debeas implere veftigia. O te beatum ! cui contigit unum atque idem optimum, & conjunétiffimum exemplar : qui denique eum potiffimum imitandum habes, cui natura effe te fimillimum voluit. Vale.

XI V. C. PLINIUS A R I STONI SUO S.

fis peritiffimus & privati juris & publici, cujus pars fenatorium eft, cupio ex te potiffimum audire, erraverim in Senatu proxime, necne : non ut in præteritum (ferum enim) verum ut in futurum, fiquid fimile inciderit, erudiar. Dices, Cur quaeris quod noffè debeas ? Priorum temporum fervitus, ut aliarum optimarum artium, fic etiam juris Senatorii oblivionem quandam & ignorationem induxit. Quotus enim quifque tam patiens, ut velit difcere quod in ufu non fit habiturus ? Adde quod difficile eft tenere, quæ acceperis, nifi exerceas. Itaque reduéta libertas rudes nos & imperitos deprehendit, cujus dulcedine accenfi cogimur quædam facere ante quam noffe. Erat autem

[graphic][graphic]

antiquitus inftitutum, ut à majoribus natu, non auribus modo, verum etiam oculis difceremus, quæ facienda, mox ipfi, ac per vices quafdam tradenda minoribus haberemus. Inde adolefcentuli ftatim caftrenfibus ftipendiis imbuebantur, ut imperare parendo, duces agere, dum fequuntur, affuefcerent. Inde honores petituri adfiftebant curiae foribus, & confilii publici fpe&atores antequam confortes erant. Suus cuique parens pro magiftro, aut cui parens non erat, maximus quifque & vetuftiffimus pro parente. Quae poteftas referentibus ? quod cenfentibus jus ? quae vis magiftratibus? quæ cæteris libertas ? ubi cedendum ? ubi refiftendum? quod filentii tempus ? quis dicendi modus ? quæ diftin&tio pugnantium fententiarum? quæ executio prioribus aliquid addentium ? Omnem denique Senatorium morem, quod fideliffimum præcipiendi genus, exemplis docebantur. At nos juvenes fuimus quidem in caftris: fed cum fufpeéta virtus, inertia in pretio, cum ducibus auétoritas nulla, nulla militibus verecundia, nufquam imperium, nufquam obfequium, omnia foluta, turbata, atque etiam in contrarium verfa, poftremo oblivifcenda magis quam tenenda, Iidem prospeximus curiam: sed curiam trepidam & elinguem, cum dicere quod velles, periculofum : quod nolles, miferum effet. Quid tunc difci potuit ? quid didiciffe juvit, cum Senatus aut ad otium fummum, aut ad fummum nefas vocaretur? & modo ludibrio, modo dolori retentus, nunquam feria, triftia faepe cenferet? eadem mala jam Senatores, jam participes malorum multos per annos vidimus, tulimufque,. quibus ingenia noftra in pofterum quoque hebetata, fraéta, contufa funt. Breve tempus (nam tanto brevius omne, quanto foelicius tempus) quod libet fcire quid fimus, libet exercere quod fumus. Quo juftius peto, primum ut erroris (fiquis eft error) tribuas veniam : deinde medearis fcientia tua, cui fuperfuit curæ, fic jura publica ut privata, fic antiqua ut recentia, fic rara ut affidua tra&tare. Atque ego arbitror illis etiam, quibus plurimarum rerum agitatio frequens, nihil effe ignotum patiebatur, genus quaeftionis, quod adfero ad te, aut non fatis tritum, aut etiam inexpertum fuiffe. Hoc & ego excusatior, fi forte fum lapfus, & tu dignior laude, fi potes id quoque docere, quod in obfcuro eft, an didi

[graphic]
[graphic]
« VorigeDoorgaan »