Pagina-afbeeldingen
PDF

XXI. C. PLINIUS SABINIANO SUO S.

Libertus tuus, cui fuccenfere te dixeras, venit ad me, advolutufque pedibus meis tanquam tuis haefit: flevit multum, multumque rogavit, multum etiam tacuit: in fumma, fecit mihi fidem poenitentiae. Vere credo emendatum, quia deliquiffe fentit. Irafceris, fcio, & irafceris merito, id quoque fcio: fed tunc præcipua manfuetudinis laus cum iræ causa justissima eft. Amafti hominem, & fpero amabis: interim fufficit ut exorari te finas. Licebit rurfus irafci, fi meruerit : quod exoratus excufatius facies. Remitte aliquid adolefcentiæ ipfius, remitte lacrymis, remitte indulgentiae tuae: ne torferis illum, ne torferis etiam te. Torqueris, enim cum tam lenis irafceris. Vereor ne videar non rogare, fed cogere, fi precibus ejus meas junxero. Jungam tamen tanto plenius & effusius, quanto ipsum acrius severiusque corripui, diftriéte minatus nunquam me poftea rogaturum. Hoc illi, quem terreri oportebat, tibi non idem. Nam fortaffe iterum rogabo,

iterum impetrabo: fit modo tale, ut rogare me, ut praeftare te deceat. Vale.

XXII. C. PLINIUS SE VERO SU O S.

Maona me folicitudine affecit Paffieni Pauli valetudo, & quidem plurimis juftiffimifque de caufis. Vir eft optimus, honeftiffimus, noftri amantiffimus. Praeterea in literis veteres aemulatur, exprimit, reddit, Propertium in primis, à quo genus ducit, vera foboles: eoque fimillima illi, in quo ille praecipuus. Si elegos ejus in manum fumpferis, leges opus terfum, molle, jucundum & plane in Propertii domo fcriptum. Nuper ad lyrica deflexit : in quibus ita Horatium, ut in illis illum alterum effingi putes : fi quid in ftudiis cognatio valet, & hujus propinguum : magna varietas, magna mobilitas. Amat, ut qui veriffime : dolet, ut qui impatientiffime : laudat, ut qui benigniffime : ludit, ut qui facetiffime. Omnia denique tanquam fingula abfolvit. Pro hoc ego amico, pro hoc ingenio, non minus aeger animo, quam corpore ille. Tandem illum, tandem me recepi. Gratulare mihi, gratulare etiam literis ipfis, quæ

[ocr errors][ocr errors][ocr errors]

ex periculo ejus tantum difcrimen adierunt, quantum ex falute gloriae confequentur. Vale.

XXIII. C. PLINIUS MAXIMO SUO S.

Freqyester agenti mihi evenit, ut Centumviri, cum diu fe intra judicium, auétoritatem, gravitatemque tenuiffent, omnes repente quafi viéti coa&tique confurgerent, laudarentque. Frequenter è fenatu famam, qualem maxime optaveram, retuli : nunquam tamen majorem cepi voluptatem, quam nuper ex fermone Cornelii Taciti. Narrabat fediffe fecum Circen-' fibus proximis equitem Romanum. Hunc poft varios eruditoque fermones requifife, Italicus es, an provincialis o fe repondife, Nofii me, 83 quidem ex ßudiis. Ad hoc illum, Tacitus es, an Plinius ? Exprimere non poffum, quam fit jucundum mihi, quod nomina noftra quafi literarum propria, non hominum, literis redduntur: quod uterque noftrum his etiam ex ftudiis notus, quibus, aliter ignotus eft. Accidit aliud ante pauculos dies fimile. Recumbebat mecum vir egregius Fabius Rufinus, fuper eum municeps ipfius, qui illo die primum in urbem venerat: cui Rufinus demonftrans me, Vider hunc ? multa deinde de ftudiis noftris. Et ille, Plinius e/?, inquit. Verum fatebor, capio magnum laboris mei frućtum. An fi Demofthenes jure laetatus eft, quod illum anus Attica ita demoftravit, έτός εςι Δημοσθένης, ego celebritate nominis mei gaudere non debeo? Ego vero & gaudeo, & gaudere me dico. Neque enim vereor, ne jaétantior videar, cum de me aliorum judicium, non meum profero: praefertim apud te, qui nec ullius invides laudibus, & faves noftris. Vale.

[graphic][graphic]

xxiv. c. PliNiUs SABI NI ANO SU O S.

BENE fecifti, quod libertum aliquando tibi carum, reducentibus epiftolis meis, in domum, in animum recepifti. Juvabit hoc te : me certe juvat : primum, quod te talem video, ut in ira regi poffis : deinde, quod tantum mihi tribuis, ut vel auétoritati meæ pareas, vel precibus indulgeas. Igitur & laudo & gratias ago. Simul in pofterum moneo, ut te erroribus tuorum, & fi non fuerit qui deprecetur, placabilem præstes. Vale.

XX V. C PLINIUS MAMILIANO SUO S.

Оинників de turba caftrenfium negotiorum, & tanquam fummo otio perfruare, lufus & ineptias noftras legis, amas, flagitas, meque ad fimilia condenda non mediocriter incitas. Incipio enim ex hoc genere ftudiorum non folum obleétationem, verum etiam gloriam petere, poft judicium tuum viri graviffimi, eruditiffimi, ac fuper ifta veriffimi. Nunc me rerum a&tus modice, fed tamen diftringit, quo finito aliquid earundem camoenarum in iftum benigniffimum finum mittam. Tu pafferculis & columbulis noftris inter aquilas veftras dabis pennas, fi tamen & fibi & tibi placebunt: fi tantum fibi, continendos cavea, nidove curabis. Vale.

XX V I. C. PLINIUS LUPERCO SUO S. Dx, de quodam oratore feculi noftri, reéto ,

quidem & fano, fed parum grandi & ornato, ut opinor, apte. Nihil peccat, nifi quod nihil `

[merged small][ocr errors]
« VorigeDoorgaan »