Pagina-afbeeldingen
PDF

è vita: fin tantum difficilis, & longa, refifteret, maneretque. Dandum enim precibus uxoris, dandum filiae lacrymis, dandum etiam nobis amicis, ne spes nostras, si modo non essentinanes, voluntaria morte defereret. Id ego arduum inprimis, & praecipua laude dignum puto. Nam impetu quodam, & inftin&tu procurrere ad mortem, commune cum multis : deliberare vero, & caufas ejus expendere, utque fuaferit ratio, vitae mortifque confilium fufcipere, vel ponere, ingentis eft animi. Et medici quidem fecunda nobis pollicentur: Supereft ut promiffis Deus adnuat, tandemque me hac folicitudine exfolvat ; qua liberatus, Laurentinum meum, hoc eft libellos & pugillares, ftudiofumque otium repetam. Nunc enim nihil legere, nihil fcribere, aut affidenti vacat, aut anxio libet. Habes, quid timeam, quid optem, quid etiam in pofterum deftinem. Tu quid egeris, quid agas, quid velis agere, invicem nobis, fed latioribus epiftolis, fcribe. Erit confufioni meae non mediocre folatium, fi tu nihil quereris. Vale.

XXI I I. C. PLINIUS POMPEJO FALCONI SUO S,

Cossຍ LIs, an existimem te in Tribunatu caufas agere decere ? Plurimum refert quid effe Tribunatum putes: inanem umbram, & fine honore nomen, an poteftatem facrofan&tam, & quam in ordinem cogi, ut à nullo, ita ne à fe quidem deceat. Ipfe cum Tribunus effem, erraverim fortaffe, qui me effe aliquid putavi ; fed tanquam effem, abftinui caufis agendis : primum, quod deforme arbitrabar, cui affurgere, cui loco cedere omnes oporteret, hunc omnibus sedentibus stare: & qui jubere posset tacere quemcunque, huic filentium clepfydra indici, & quem interfari nefas effet, hunc etiam convitia audire, & fi inulta pateretur, inertem: fi ulcifceretur, infolentem videri. Erat hic quoque aeftus ante oculos, fi forte me appellaffet, vel ille cui adeffem, vel ille quem contra intercederem, & auxilium ferrem, an quiefcerem fileremgue, & quafi ejurato magiftratu privatum ipfe me facerem. His rationibus motus, malui me tribunum omnibus exhibere, quam paucis advocatum. Sed tu (iterum dicam) plurimum intereft, quid effe tribunatum putes: quam perfonam tibi imponas, quæ fapienti viro ita aptanda eft, ut perferatur. Vale.

XXI V. C. PLINIUS BE BIO HISPANO
SUO S,

Trasogilius, contubernalis meus, vult emere agellum, quem venditare amicus tuus dicitur. Rogo cures quanti æquum eft emat. Ita enim dele&tabit emiffe. Nam mala emptio femper ingrata eft, eo maxime, quod exprobrare ftultitiam domino videtur. In hoc autem agello (fi modo arriferit pretium) Tranquilli mei ftomachum multa folicitant, vicinitas urbis, opportunitas viæ, mediocritas villae, modus ruris, qui advocet magis, quam diftringat. Scholafticis porro, ut hic eft, fufficit abunde tantum foli, ut relevare caput, reficere oculos, reptare per limitem, unamque semitam terere, omnefque viticulas fuas noffe & numerare arbufculas poffint. Haec tibi expofui, quo magis fcires, quantum ille effet mihi, quantum ego tibi debiturus, fi praediolum iftud quod commendatur his dotibus, tam falubriter emerit, ut poenitentiæ locum non relinquat. Vale.

[ocr errors][ocr errors][ocr errors]

I. C. PLINIUS SE C UN DUS V O CON IO
ROMANO SU O S.

Post aliquot annos infigne, atque etiam memorabile populi Romani oculis fpeétaculum exhibuit publicum funus Virginii Rufi, maximi & clariffimi civis, & perinde foelicis. Triginta annis gloriæ fuæ fupervixit. Legit fcripta de fe carmina, legit hiftorias, & pofteritati fuae interfuit. Perfun&us eft tertio confulatu, ut fummum faftigium privati hominis impleret, cum principis noluiffet. Cæfares, quibus fufpeétus, atque etiam invifus virtutibus fuerat, evafit : reliquit incolumem optimum atque amiciffimum, tanquam ad hunc ipfum honorem publici funeris refervatus. Annum tertium & o&togefimum excefit in altiffima tranquillitate, pari veneratione. Ufus eft firma valetudine, nifi quod folebant ei manus tremere,

« VorigeDoorgaan »