Pagina-afbeeldingen
PDF
[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]

FREQJENTER hortatus es ut epiftolas, fi quas paulo accuratius fcripfiffem, colligerem publicaremque. Collegi, non fervato temporis Ordine (neque enim hiftoriam componebam :) fed ut quæque in manus venerat. Supereft ut mee te consilii, nec me poeniteat obsequii. Ita enim fiet, ut eas quæ adhuc negleétæ jacent, requiram: &, fi quas addidero, non fupprimam. Wale.

II. c. PlINIUS ARRIANo sUo s.

Quia tardiorem adventum tuum profpicio, librum, quem prioribus epiftolis promiferam,

exhibeo. Hunc rogo ex confuetudine tua & legas & relegas & emendes: eo magis, quod nihil ante peraeque eodemque ftilo fcripfiffe videor. Tentavi enim imitari Demofthenem femper tuum, Calvum nuper meum duntaxat figuris orationis. Nam vim tantorum verborum pauci, quos aequus amavit, affequi poffunt. Nec materia ipfa huic (vereor ne improbe dicam) æmulationi repugnavit. Erat enim prope tota in contentione dicendi, quod me longæ defidiæ indormientem excitavit, fi modo is fum ego, qui excitari poffim. Non tamen omnino Marci noftri r&ς λwwó0ovc fugimus, quoties paululum itinere decedere non intempestivis amoenitatibus admonebamur, acres enim effe, non triftes volebamus. Nec eft, quod putes me fub hac exceptione veniam poftulare. Immo quo magis intendam limam tuam, confitebor & ipfum me & contubernales ab editione non abhorrere, fi modo tu fortaffe errori nostro album calculum adjeceris. Est enim plane aliquid edendum, atque utinam hoc potiffimum, quod paratum eft, (audis defidiae votum) edendum autem ex pluribus caufis : maxime quod libelli, quos emifimus, dicuntur in manibus effe, quamvis jam gratiam novitatis exuerint. Nifi tamen auribus noftris bibli0p0la- blandiuntur. Sed fane blandiantur, dum per hoc mendacium nobis ftudia noftra commendent. Vale.

III, C. PLINIUS CANINIO RU FO SUO S.

மெ agit Comum, tuæ, meæque deliciæ ? quid fuburbanum amoeniffimum ? quid illa POrticus, verna femper ? quid wÂætzváv opaciffimus ? quid Euripus viridis, & gemmeus ? quid fubje&us, & ferviens lacus ? quid illa mollis, & tamen folida geftatio ? quid balneum illud, quod plurimus fol implet & cirCumit? quid triclinia illa popularia ? quid illa paucorum ? quid cubicula diurna no&urnaque ? poffidentme te, & per vices partiuntur ? An, ut folebas, intentione rei familiaris obeundæ, crebris excurfionibus avocaris : fi te poffident, felix beatufque es : fin minus, unus ex multis. Quin tu (tempus eft enim) humiles & fordidas curas aliis mandas : & ipfe te in alto ito pinguique feceffu fiudiis adferis. Hoc fit negotium tuum, hoc otium, hic labor, haee quies, in his vigilia, in his etiam fomnus re

[ocr errors][graphic]

ponatur. Effinge aliquid & excude, quod fit perpetuo tuum. Nam reliqua rerum tuarum poft te alium atque alium dominum fortientur. Hoc nunquam tuum definet effe, fi femel coeperit. Scio, quem animum, quod horter ingenium. Tu modo enitere, ut tibi ipfe fis tanti, quanti videberis aliis, fi tibi fueris. Vale.

[ocr errors]

Quasruw copiarum in Ocriculano, in Narniensi, in Carsulano, in Perusino tuo, in Narnienfi vero etiam balineum, ex epiftolis meis (nam jam tuis opus non eft) una illa brevis & vetus fufficit. Non, me hercule, tam mea funt, quæ mea funt, quam quæ tua : hoc tamen differunt, quod folicitius & intentius tui me, quam mei excipiunt. Idem fortasse eveniet tibi, fi quando in noftra diverteris : quod velim facias, primum ut perinde tu noftris rebus, ac nos tuis, perfruaris : deinde, ut mei expergifcantur aliquando, qui me fecure, ac prope negligenter expeétant. Nam mitium dominonorum apud fervos ipfa confuetudine metus exolefcit : novitatibus excitantur, probarique dominis per alios magis, quam per ipfos laborant. Vale.

V. C. PLINIUS VO CON IO ROMANO SUO S.

Vibistise quenquam Marco Regulo timidiorem, humilioremque poft Domitiani mortem: fub quo non minora flagitia commiferat, quam fub Nerone, fed te&tiora. Coepit vereri ne sibi irascerer: nec fallebatur, irascebar. Rustici Aruleni periculum foverat, exultaverat morte, adeo ut librum recitaret publicaretque, in quo Rufticum infeétatur, atque etiam Stoicorum fimiam appellat. Adjicit Vitelliana cicatrice ftigmofum. Agnofcis eloquentiam Reguli. Lacerat Herennium Senecionem tam intemperanter quidem, ut dixerit ei Metius Carus, guid tibi cum meis mortuis ? numquid ego aut Craff, aut Camerino molefius fum ? quos ille fub Nerone accufaverat. Haec me Regulus dolenter tuliffe credebat : ideoque etiam cum recitaret librum, non adhibuerat. Præterea reminifcebatur quam capitaliter ipfum me apud centumviros laceffiffet. Aderam Arrio

« VorigeDoorgaan »