P. D. Huetii de interpretatione libri duo: quorum prior est, de optimo genere interpretandi: alter, de claris interpretibus

adeò ætate ætatis Alcorani Arabes Arabicis Arabico Auctoris Avicenna Cafaubone causâ certè Converfionem converſa cujus cùm diligentiam doctrinæ Ebræis Ebraica Ecclefiæ effe ejufmodi Epift eſſe eſt facilè fæpe fanè fatis fententiæ fententiis ferè fermone fermonis fibi folùm fortaffe fortè Fronto fuæ fuam fuiffe fuiſſe funt Græ Græca Græcæ Græcè Græcis Græco Græcorum hæc hanc Hieron Hieronymo Hieronymus hujus ille Interpres interpretandi Interpretatio Interpretis Iohannes ipfius ipſa ipſe ipſum Latinè Latinis Libros licèt linguæ Linguarum longè mihi minimè modò Neque verò nifi omnibus penè planè poffit Polybii poſt potiùs præ Præfatione præfertim præterea primùm profectò quâ quæ quædam quæque quafi quàm quaſi quippe quiſquis quò quòd quum ſanè ſatis ſcribe Scripturæ ſed ſemper ſen ſeſe ſibi ſit ſtudiis ſtudio ſtudium ſuâ ſui ſum ſunt ſuo tamen tantâ uſu verba verbis verborum verbum vulgò καὶ