Pagina-afbeeldingen
PDF
ePub

XVI. Saturnini Nilum, eiusque libros, ut legantur, com.

mendat.

C. PLINI VS ERV CIOS V O 8.

Amabam Pompeium Saturninum, hunc dico noftrum: laudabamque eius ingenium, etiam antequam scirem, quam varium, quam flexibile, quam multiplex eflet : nunc vero totum me tenet, habet, poslidet. Audivi causas agentem acriter et 2 ardenter, nec minus polite et ornate: five medilata five subita proferret. Adfunt aptae crebraeque sententiae, gravis et decora conftructio, fonantia verba et antiqua. Omnia haec mire placent, cum impetu quodam et flumine praevehuntur: placent, fi retractentur. Senties quod ego, 3 quum orationes eius in manus sumseris; quas facile cuilibet veterum, quorum eft acmulus,

noftrarum, fponte tua nostras Plinio legendum, opinor, ordine aliorum epulis praeferes; neque verborum inverso: habet, tenet, causlam dicam, quin mihi

te podidet. S. excules, nifi ipfe potiores no.

2 Adfunt sententiae) Rom.

Adfunt acutae crebraeque fenXVI infcr. ERVCIO). *Sic tentiae. H. ex MSS. legendum oftendit Cor Notavit hanc lectionem et Cor. tius. G.

tius, babeatque excerpta BrumRom. ERVCIO S. Ita et meri. Placet. Ineptas sententias Aldus et nuper Cortius. H. vitare, in magna laude non po

Alii vitiofe EVRITIO, ERY. nendum. S. TIO, CVRTIO. S.

cum impetu retractentur) I varium - multiplex) Non placent et cum audiuntur, et de moribus cogitandum, sed de cum leguntur. Simillimum est ingenio variis hierarum generibus, illud Quintil. 10, 1. 19. lectio actionibus, historiis, epistolis, libera eft, nec actionis impelu carminibus scribendis comparato. Transcurrit. E. Haec enim porro per partes ex

et flumine pracvehuntur, Rom. plicantur. E.

et Aumine pervehuntur. AR tenet, habet, possidet), Ex praetervehuntur ? H. formula ftipulationis ä Gallo Aqui Vulgata bene habet. Pervelio prodira et in l. 18. 7. de ac- huntur obtrudunt etiam codd. ceplilat. relata , quodve tu meum Cort., item Brummeri excerpta. habes, tenes, posides. G. Nibil frequentius in libris bac

Rom. nunc vero totum tenet, confufione. S. habet poffidetque, line me. H. 3 quas facile cuilibet - com

Cf. de hac formula Briffon, de parabis) Compendiaria locutio Formul, p. 551. ed. Bach, In

pro: quas facile orationibus

4 comparabis. Idem tamen in historia magis fatis

faciet vel brevitate; vel luce, vel suavitate, vel fplendore etiam et sublimitate narrandi. Nam in concionibus eadem, quae in orationibus, vis est : preslior tamen, et circumscriptior, et adductior. 5 Praeterea facit versus, quales Catullus aut Calvus.

102.

cuiuslibet

comparabis. Ca- tatem admittit, nec poftulat. Scivendum, ne tales locos corruptos licet cum vim illam concionum putes. Ita et Graeci. Herodotus pressiorcm, circumscripriorem, p. 214. *sc dè xai raura [rayur- adductiorem dicit, cumulatis ματα] ομοία του Ηφαίσου. ubi verbis et variatis metaphoris, alii perperam όμοία τοϊσι του unam brevitatem, copiae et uber'Hpaísou. Diodorus Sicul. T. 1. tati forenli oppositam describit. p. 201. ο δε λεγόμενος κήπος Nam premuntur, quae refecanωνόμασαι μεν -, TÒ de agos- tur, coërcentur, ne pollint ferWTON EXwy o novoy aborto, Tò hoc pere longius ; et circumfcribuna πον σωμα φέρει πάνθηρι παραπλή- ειur, quibus termini ponuntur, σιον, πλην του μεγέθους, και παρι ne pollint latius evagari; et ad. GOūta, dogxádı. In Luciano T. II. ducuntur, v. c. habenae, equi, p. 247. leg. site Ilufayógov fvo ne pollint exsultare petulantius, χήν έχoι δια τον χρυσούν μηρών, Non poffunt haec in tanta notacite arany ouosav avtq. Schol. rum brevitate multis locis conad Lucian. T. II. p. 305. Toūrov firmari; sed de omnibus his diNéyei Asobúvaxta', où xad äriar ximus in Technol. Lat. rhetor, μελέται ρητορικαι φέρονται θαυ- Gierigius cum Corr. et Bipont. μάσιαι και ενάμιλλοι Νικοςράτου edidit : Νam in concionibus *a? 0:20sgátou. qui locus cum idem, qui in orationibus, eft: Pliniano comparandus. Vid. Baue- pressior tamen - Non placet. rum Liv. Excerpt. Sect. I.

P Nam quid fibi vult illud idem Stroth. ad Liv. 5, 23. Scheller.cle? praesertim cum fequatur Observat. p. 13. [q: inprimisque corrigens tamen. E. Heusingeros ad Cicer. 'de Offic. Non mihi persuaderi patiar, pag. 183. fq. S.

Plinium hic locum communem 4 in historia magis satisfa. tractasse. Elegantiorem novi, quam ciec ) Rom. in historia iibi qui hoc loco, sane non aprillimagis satisfaciet. H.

mo,

rhetoris personam suscepille in concionibus adductior) videatur. Immo de Saturnino In his verbis puto inesse iudicium agitur. S. Plinij universale, vel aliquem lo 5 quales Catullus aut Calvus) cum communem, quo declarat, Rom. quales Catullus quomodo vis concionum a vi aut Bibaculus, et deinde, quafi orationum differat. In utroque Catullus aut Bibaculus. Hoc genere, inquit, vis est dicentis, Caranaeus quoque in aliquo lis led in orationibus, quales in bro sibi visum testatur, reliquoforo et iudiciis babentur, vis illa rum vero criticorum omnium lic coniuncta eft cum copia et ambitu lentio damnatum fuit, etfi M. et ubertate, in concionibus, qua: Furium Bibaculum versus, quales historiis interseri folent, vis est les Catullus scripsit, nobis etiam brevior, non' babet verborum illam reliquisse consiat. Ex iis enim abundantiam et copiam: nam in aliqui apud Suetonium de illustr. concionibus nec locus, nec tem- grammaticis cap. VIIII. et XI. pus, nec rerum ratio hanc uber, et apud, alios grammaticos su

meus

Quantum illis leporis, dulcedinis, amaritudinis, amoris! Inserit sane, fed data

opera, mollibus lenibusque duriusculos quosdam : et hoc, quafi Catullus aut Cálvus. Legit mihi nuper epistolas, 6 quas uxoris elle dicebat. Plautum vel Terentium metro solutum legi credidi; quae five uxoris sunt, ut adfirmat, five ipfius, ut negat, pari

meu

persunt, quos in corpore vele. lum, cui nunc Aeolicum digamrum poëtarum inde collectos le- ma, nunc v, nunc w respondet, gere licet. Eumdem Quintilianus multi pronuntient: adeo ut diquoque lib. X. cap. 1. 96. Ca- ctante alio ante u excidere quam iullo comitem adiungit

. Itaque facillime potuerit. Porro quam Calvi potius, quam Bibaculi no solennis et prope perpetua lit in a librariis invectum puto,

omne genus libris üv u et b qui lib. IIII. ep. 27. in versibus confufio, non ignorat, nisi qui Augurini illud legerunt, Catullus MStum nullum, de arte critica meus aut Calvus, adeoque huic nullum librum infpexerit. Quam etiam loco convenire putarunt. H. vero pronum fuit, cum lemel

amaritudinis) Quoties nimi. aliquis scripsit molliuus leniuus, rum satyricum quidquam scribit alteram u plane excidere! Deet mordax. Nec enim virtutes, nique qui mollius et lenius non quae hic laudantur, omnes in co. intelligerent, illi molliufculos et dem generc carminis locum ha- leniusculos ad duriusculorum bent. G.

formam procuderunt. G. mollibus lentbusque) "Igno Gierigius edidit levibusque, scent, spero, viri eruditi libertati

, quali Jevia a mollibus magis quam in hunc locum nobis fum

quam

lenia differant. Primum limus : quod ea lege poftulamus, parum differunt, li de oratione fi nunc demum laudatum Plinia- dicuntur, nam aeroy et decórns no more intelligent. Pompeium, faepe non alio sensu dicitur, qui inter molles levesque ac dul.

quam lene, lenitas, aut leve ces verliculos luos studio immi- apud Latinos : deinde in Plinio Icuerit etiam duriusculos aliquot, non ita evitanda eft huiusmodi quo iucundius nimirum reliquo- tautologia, ut critica ope utenrum fuavitas ad aures animos. dum existimemus. E. que accideret.

Duplex adhuc circumferebatur lectio, altera Ca leviusque] duriusculi ita dici pof

Versus mollius leniusque (Rom. tanaei , et qui illum sequuntur, le videntur, ut leniter faftiga, Quantum illis amoris - insc

ius, acclivis, declivis apud liufculos leviufculosque, duri Caefarem lib. ii. Gall. c. vil. 3.

Vid. Oudendorp. ad ufculos quosdam: altera Aldi

illum locum. H. et sequacium sic, mollius levi. us que, duriufculos : Grypbius Duriufculi versus iam Sunt leniusque dedit. Ac de n in n mollius leniusque duri. Equimutaco vix dicenda caussa est, dem teneo Gesneri lectionem.'S. cum in scriptura codicum plero 6 quas uxoris le dicebat) rumque ne distingui quidem pof- lo cod. deelt quas. Sic oratio lint hacc elemenia: infertum au. vividior fir. Centies librarii talia tem b.nobis condonabunt, qui pronomina inferserunt. Do qui norunt, quam leniter eam literam, viu. Drakenb. ad Liv. 1, 4, 5, et quam proxime ad fpiritum ile 1, 30; . S,

gloria dignus est, qui aut illa componat, aut uxorem, quam virginem accepit, tam doctam po7 litamque reddiderit.

Ef ergo mecum per

diem totum: eundem ante quam scribam, eundem quum scripli, eundem etiam quum remittor, non tan

quam eundem, lego. Quod te quoque ut facias, 8 et hortor et moneo. Neque enim debet operibus

eius obelle, quod vivit. An, li inter eos, quos nunquam vidimus, floruisset, non folum libros eius, verum etiam imagines conquireremus ; eius

dem nunc honor praesentis et gratia, quasi satie9 tate, languefcet ? At hoc pravum malignumque eft, non admirari hominem admiratione diguillimum, quia videre, adloqui, audire, complecti, nec laudare tantum, verum etiam amare contin

git. Vale.

quam virginem accepit) Cur dedita opera hoc argumentum haec addit Plinius? Tantane ru. tractat idem Epist. 2, 1, 18. 199. ditas fuit virginum Romanarum, Add. Mart. 5, 10. G. quae docendo

aegre expugnari imagines ) ornamentum bibliopoffet? An illa tain tcnera aut thecis. Vid. epistola proxima. G. puella, ut literarum doctrinam

quasi fatietate, languefcet) haec imbecillitas vix caperet ? At, Rom. quasi satietale languefcii. quae aetas matrimonio apta erat. Ita et duo Brunimeriani. Non cur institutioni nou fuerit? Non placet boc tempus Cortio: idem baererem, si unum verbulum ad

vero illud fert lib. VIII. ep. XII. ditum efTet: tam cito doctam 3. ubi iisdem particulisan ji politamque reddiderit. E.

fubiicitur. Nec tamen diffitebor, In scirpo nodum quaerit Er- in Rom. non esse an si inter nestius, 'nibilo hic perspicacior eos, sed ar fi: quod vero, quia Barthio. Duxerat uxorem Satur- at proxime iteratur, praeferre ninus puellam, non illam quidem non possum. H. rudem, sed non tam doctam

Locus ille alter Plinianus tempolitamque, ut in epiftolis fcri- pus praelens poftulat; hoc loco bendis Plautum vel* Terentium futurum praeftabilius. At fi ha

solutum referre , posset. bent, praeter Romanam, omnes Hunc ingenii cultum foli acce- scripti apud Cortium. Non ferplum referebat marito, ad quem

nedum praeferrem, etiamG virgo domum deducta fuerat. S.

at non proxime iteraretur. S. 8 Neque enim debet) Abest

9 complecti -- amare) In his in aliquot libris enim. Bene. S. Gierigius nelcio quid tricatur. Ad

quod vivit) Pallim conque- didit Plinius, quo magis pravitas runtur poëtae, gloriam fibi ne. illa malignitasque apparerei. Ideiu

Quatenus (Horat. ipli acciderit, quod Saturvino acOd. 3, 24, 30.) Virtutem in- cidere queritur: ut mirum noa columem odimus : fublatam ex fit, epistolam tam gravi repreoculis quaerimus invidi. Sed henfione cludi. S.

metro

rem ,

gari vivis.

XVII. Capitonem commendat, quod mortuo amico ftatuam

pofuerit, et clarorum hominum imagines domi habeat.

C. PLINIUS CORNELIO TITIANO SVO s. Ef adhuc curae hominibus: fides et officium : funt qui defunctorum quoque amicos agant. · Titinius Capito ab imperatore noftro impetravit, ut fibi liceret statuam L. Syllani in foro ponere. Pulchrum et magna laude dignum, amicitia prin- s cipis in hoc uti, quantumque gratia valeas, aliorum honoribus experiri! Eft ompino Capitoni in 3 nsu claros viros colere. Mirum eft, qua religione, quo ftudio imagines Brutorum, Calorum, Catonum, domi, ubi potest, 'habeat. Idem clarillimi cuiusque vitam egregiis carminibus exor

Scias ipsum pluribus virtutibus abundare, 4 qui alienas fic amat. Redditus est L. Syllano debitus honor, cuius immortalitati Capito proSpexit pariter et suae. Neque enim magis decorum et insigne est, statuam in foro populi Romani habere, quam ponere. Vale.

nat.

XVIII. Suetonin actionem ex fomnii monitu disfuadenti de

fomniorum etiam contrario eventu refpondet : saltem stropham aliquam pollicetur.

C. PLINIVS SVETONIO TRANQVILLO SVO S.

Scribis, te perterritum somnio vereri, ne quid ad

XVII 2

in hoc) huius rei Rom. quantumcumque gratia causla, in hunc finem. Vid. valeas, viriose. H, Interpret. ad Phaedr. V. Prolog. 3 domi, ubi poteft) lo pu. V. 2. Ruhnken. ad Vellei. p. 216. blico enim non poteft, quod qui Graecilmum elle bene monuit. maieftatis crimen interpretaturi Sic enim Graeci eis touto, eis fuiffent imperatores, Caesarum. S.

inimicos et interfectores ita coquantumque gratia valeas) li. G.

zi etc.

« VorigeDoorgaan »