Pagina-afbeeldingen
PDF
[ocr errors]

3 malignitas denegavit. Scio, Domine, quaritum beneficium petam. Sed peto a te, cuius in omniBus defideriis meis pleniflimam indulgentiam experior. Potes auteiii colligere,' quantopere cu

piam, quod non rogarem abfens, fi mediocriter cuperem.

[ocr errors][ocr errors]

uam parce haec beneficia tribuam, utique, mi SEcunde cariffime, haeret tibi, quum etiam in /enatu adfirmare /o/eam , non exceffiffe me numerum , quem apud amp/iffimum ordinem /uffecturum mihi profeffits /um : tuo tamen de/ derio fub/crip/i ; et [ut fcias] dediffe me ius trium /iberorum Suetonio Tranqui//o ea conditione, qua adfuevi , referri in commentarios meos iuffi.

[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]

Solemne eft mihi, Domine, omnia, de quibus dubito, ad te referre. Quis enim poteft melius

[ocr errors][ocr errors][merged small][merged small][merged small][ocr errors][merged small]

vel cunctationem meam regere, vel ignorantiam inftruere? Cognitiouibus de Chriftianis interfui numquam: ideo nefcio, quid et quatenus aut pumiri foleat, aut quaeri. Nec mediocriter haefita- a , vi, fitne aliquod discrimen aetatum, an quamlibet teneri nihil a robuflioribus differant; deturne poenitentiae venia, an ei, qui omnino Chriftianus fuit, defifle non profit; nomen ipfum, etiamfi flagitiis careat, an flagitia cohaerentia nomini, uniantur. Interim in iis, qui ad me , tanquam Chrifliani deferebantur, hunc fum fequutus mo-dum. Interrogavi ipfos, an eflent Chrifliaui: 3 coufitentes iterum ac tertio interrogavi, fupplicium minatus: perfeverantes duci iufli.. Neque enim dubitabam, qualecunque efTet, quod faterentur, pervicaciam certe, et inflexibilem obftimationem debere puniri. Fuerunt alii fimilis 4 amentiae : quos, quia cives Romani erant, admotavi in urbem remittendos. Mox ipfo tractatu, ut fieri folet, diffundente fe crimine, plures fpecies inciderunt. Propofitus eft libellus fine aucto- 5 re, multorum nomina continens, qui negarent fe

Lipf. 171 1. 8. editas. Nos infti

et cetera fcelera prohibentes tuto nofiro bic egrediendi cau[

Tam habemus nullam. Illud modo monemus, laudari hanc epiftolam, et hoc refcriptum Traiani, iam a Tertulliano apolog. c. 2. his verbis, P/inius Secundus cum provinciam regeret, damnatis quibusdam Chriftianis , quibusdam gradu pul/is, ipfa tamen multitudine perturδatu*, quid de cetero ageret, con/u/uit Traianum uumc jÉ: ratorem (lic leg. vid. pro tunc Trai. Imp.) allegan* ' praeter otftinationem non facrificandt, nihil aliud fe de" facramentis eorum comperiffe, quam coetus antelucanos ad canendum C/iri/to, ut Deo, et ad confoederandam difciplinam; hómicidium, fraudem, perfidiam,

[ocr errors]
[ocr errors]

pervicaciam) Longol. pertinaciam. Certé pertinacia femper vitiofa, fi audias Non. 5, 4o. C*.

4 quia cives Romani orant) In quos animadverti non temere in provincia poflet. vid. ad 1 o, 82, 3. G.

efTe Chriftianos, aut fuìfTe, quum, praeeunte me, deos appellareut, et imagini tuae, quam propter • hoc iuleram cum fimulacris numinum adferri, thure ac vino fupplicarent, praeterea maledicerent Chrifto: quorum nihil cogi polle' dicuntur,

qui funt revera Chriftiani,

Alii ab indice

6 putavi.

Ergo dimittendos a. - - - • m • nominati, efle fe Chri

ftianos dixerunt, et mox negaverunt: fuifle quidem , fed defifle ; quidam ante triennium, quidam ante plures annos, non nemo etiam ante

[merged small][merged small][merged small][ocr errors][merged small]

fummam vel culpae fuae, vel erroris, quod eflent foliti ftato die ante lucem couvenire : carmenque Chrifto, quafi Deo, dicere fecum invicem: feque

[ocr errors][merged small][merged small][merged small][merged small][ocr errors]

facramento non in fcelus aliquod obftringere, fed me furta, ne latrocinia, ne adulteria committereut, ne fidem fallerent, ne depolitum appellati abnegarent: quibus peractis morem fibi discedeudi fuifle, rurfusque coëundi ad capiendum cibum, vomifcuum tamen , et innoxium: quod • ipfum facere defille pofl edictum meum, quo fecuudum maudata tua lietaerias efle vetueram. Quo magis 8 meceflarium credidi, ex duabus aucillis, quae mimiflrae dicebantur, quid efTet veri, et per tormeuta quaerere. Sed mihil aliud iuvemi, quam fuperflitionem pravam et immodicam, ideoque,

./acramento) Cum mature /acramenui voce uterentur de ritibus luis et . dogmatis Chri[iiani, quae ' dil genter occultarent ; ea porro vox, in quantum ad militare ius iurandum refertur, ad coniurationem trahi ab ignaris yoffet ; cum porro de fanguine Chrifti Dei et hominis inter fa' . cramenta adhibito aliquid tamen emanaret : mirum noni eft profeeto, illis in mentem venifTe aliuem Catilinam, de quo SalluÅ. c. 22 Cum ad ius iurandum populares fceleris /ui adigeret, humani corporis /angui\ n emn, vino permi ctum, in pa' teris circumtuliffe; inde cum pqft exfecrationem omnes deAgug/ia vi/Jent, /icuti in /o/emniZ/us /acris fieri con/ilevit etc. »mirum non eft, in Thyeftearum illos epularum fulpicionem vocatos efTe. His ú. obponitur deinde cibus prami/cuus. et innoaetus, quem merito ad 4gapas Chriftianorum viri docti referunt. Tertull. apol. c. 39. de nomnine rationem /ui qftendit : id vocatur, quod d i l e c t i o penes Craecos eft etc. Vid. quös hic laudat doctilIimus Havercampus. Ceterum de vocibus facramenti et coniurandi vid. Liv. aa, 38. INam ad eam diem nihil praeter/'a c r a m e n t u m fuerât; at

[ocr errors]

ubi ad decuriatum aut centuriatum conveniffent, /ua votuntate ipfi inter fe equites decuriati, centuriati pedites c o nt i u r a b a n t, /«/e fugae atque formidinis ergo non abituros etc. Id er voluiitario inter ipfos foedere a tribunis ad legitimam iuris iurandi adactionem translatum. G.

proni/cuum tamen, et innaxium ) Interpretor cum Gierigio cibum promifcuum, non peculiarem áliquem , . fed commünem hominibus, panem, olera, carpes animalium : * innorium, probro carentem. Aliter, fed vix recte, opinor, Lellingius in Sämmtlichen Schriften T. XVII. pag. 259. S, hetaeria*) Vid. fupra ad 19, 43. et ex lCtorum libris Bynkársh. Obfervatt. 1, 16. et dc religione peregrina dift. 2. p. 355. fqq. Bacchanalia fua fecordabantü£ Rqmani. His,fimile quiddam metuebant. G. 8 ancillis) Heum. Syll. Diff. T. I. p. 133. mutat in aniculi$Sed ancillas tormenta arguunt. G. miniftrae) Diaconiffae veteris ecclefiíe. Cum alioqui non liceret fervos interrogare in caput domini; haec lex in hac quidem caufTa non valuit.

dilata cognitione, ad comfulendum tc decurri. 9 Vifa eft enim mihi res digna confultatione, maxime propter periclitantium numerum. Multi enim omnis aetatis, omnis ordinis, utriusque fexus etiam, vocantur in periculum, et vocabuntur. • Neque enim civitates tantum, fed vicos etiam atque agros fuperfiitionis iflius contagio pervagata eft: quae videtur fìfti et corrigi poffe. 1o Certe fatis conftat, prope iam defolata templa coepifTe celebrari, et facra folemnia diu intermiffa repeti, paffimque venire victimas, quarum adhuc rariffimus emtor inveniebatur. Ex quo facile eft opinari, quae turba hominum emendari poflit, fi fiat poenitentiae locus.

[ocr errors]

Actum, quem debuiffi, mi Secunde, in excutiendis cauffis eorum, qui Chrißiani ad te de/ati fuerant , /equutus es. Neque enim in univerfùm a/iquid, quod qua/? certam formam habeat, con2 //itui pote/?. Conquirendi non funt: / dejèrantur et arguantur, puniendi /unt: ita tamen, ut, qui negaverit /e C/iri/lianum effe, idque re ipja manife/7um fecerit, id e/? , /upplicando diis nqflris, quamvis /u/pectus in praeteritum fuerit, veniam ex poenitentia impetret. Sine auctore vero propQ/ti /ibelli, nul/o crimine /ocum habere debent. Nam et peffimi exempli, nec nq/lri feculi e/?.

[merged small][ocr errors]
« VorigeDoorgaan »